കുര്യാത്പീഠേ ചോര്ദ്ധ്വകേ നാഗയുഗ്മം ദേവാഭ്യാശേ ദക്ഷിണേ വാമതശ്ച
പീഠത്തിന്മേലും അതിനുമുകളിൽ ദേവതയുടെ വലത്തും ഇടത്തും രണ്ട് പാമ്പുകൾ വെക്കണം.
സുശ്വേതേന തസ്യ മധ്യേ മഹേശം ലിങ്ഗാകാരം പീഠയുക്തം പ്രപൂജ്യമ്
അതിന്റെയിടയിൽ വളരെ വെളുത്ത രൂപത്തിൽ പീഠത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച ലിംഗാകാരമായ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.
പുഷ്പൈഃ പത്രൈഃ ശ്രീതിലൈരക്ഷതൈശ്ച തിലോന്മിശ്രൈഃ കേവലൈശ്ചപ്രപൂജ്യ
പൂക്കൾ, ഇലകൾ, ശുഭമായ എള്ള്, അക്ഷതം, ശുദ്ധമായ എള്ള് എന്നിവ കൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.
പൂജാശേഷം തേ സമാപ്യാഥ സര്വേ ഗീതം നൃത്യം തത്ര തത്രാപി ചക്രുഃ
പൂജയുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം അവിടെയുള്ള എല്ലാവരും വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ പാട്ടും നൃത്തവും നടത്തി.
കാലേ ചാസ്മിന്സുവ്രതേ ഗൌതമസ്യ ശിഷ്യഃ പ്രാപ്തഃ ശങ്കരാത്മേതി നാമ്നാ
അപ്പോൾ, ധർമ്മശീലനായവനേ, ഗൗതമന്റെ ശിഷ്യനായ ശങ്കരാത്മൻ എന്നവൻ അവിടെ എത്തി.
ക്വചിദ്ദ്വിജാതിപ്രവരഃ ക്വചിഞ്ചണ്ഡാലസന്നിഭഃ
ചിലപ്പോഴൊക്കേ അവൻ ഉന്നത ബ്രാഹ്മണനായി, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചണ്ടാളനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഗര്ജത്യുത്പതതേ ചൈവ നൃത്യതി സ്തൌതി ഗായതി
അവൻ ഗർജിച്ചു, കയറി, നൃത്തം ചെയ്തു, സ്തുതിച്ചു, പാടി.
ശിവജ്ഞാനൈകസംപന്നഃ പരമാനന്ദനിര്ഭരഃ
ശിവജ്ഞാനത്തിൽ മാത്രം സമ്പന്നനും പരമാനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞവനുമായിരുന്നു അവൻ.
ബുഭുജേ ഗുരുണാ സാകം ക്വചിദുച്ഛിഷ്ടമേവ ച
അവൻ ഗുരുവിനൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഗുരുവിന്റെ ശേഷിച്ച ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു.
ഹസ്തം ഗൃഹീത്വൈവ ഗുരോഃ സ്വയമേവാഭുനക്ക്വചിത്
ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഗുരുവിന്റെ കൈ പിടിച്ച് അവൻ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
സര്വദാ തം ഗുരുര്ദൃഷ്ട്വാ കരമാലംബ്യ മന്ദിരമ്
ഗുരു എപ്പോഴും അവനെ കണ്ടാൽ കൈ പിടിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു.
സ്വയം തദസ്യ പാത്രേണ ബുഭുജേഗൌതമോ മുനിഃ
ഗൗതമമുനി അവന്റെ പാത്രം ഉപയോഗിച്ച് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
നിര്ദിഷ്ടോ ഗുരുപത്ന്യാ തു ബുഭുജേ സോ ഽവിശേഷതഃ
ഗുരുപത്നി നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ അവൻ വ്യത്യാസം കാണാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
കണ്ടകാനന്നവദ്ഭുക്ത്വാ യഥാപൂര്വമതിഷ്ഠത
കണ്ടകങ്ങൾ അടങ്ങിയ അന്നം കഴിച്ചിട്ടും അവൻ മുമ്പത്തെ പോലെ തന്നെ തുടര്ന്നു.
ദിനേദിനേ തത്പ്രദത്തം ലോഷ്ടമംബു ച ഗോമയമ്
പ്രതിദിനം അവനു അവരിൽ നിന്ന് കിട്ടിയതെല്ലാം ഒരു കട്ടികളിമണ്ണും വെള്ളവും പശുവിന്റെ ചാണകുമാത്രമായിരുന്നു.
ഏതാദൃശോ മുനിരസൌ ചണ്ഡാലസദൃശാകൃതിഃ
ആ മുനി രൂപത്തിൽ ഒരു ചാണ്ഡാളനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
അന്ത്യജോചിതവേഷശ്ച വൃഷപര്വാണമഭ്യഗാത്
അവൻ ഒരു അന്ത്യജന് അനുയോജ്യമായ വേഷം ധരിച്ച് വൃഷപർവ്വാനെ സമീപിച്ചു.
വൃഷപര്വാ തമജ്ഞാത്വാ പീഡയിത്വാ ശിരോ ഽച്ഛിനത്
വൃഷപർവ്വൻ അവനെ തിരിച്ചറിയാതെ പീഡിപ്പിച്ചു, പിന്നെ തലവെട്ടി.
അതീവ കലുഷം ഹ്യാസീത്തത്രസ്ഥാ മുനയസ്തഥാ
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മുനിമാരെ അതിനാൽ വളരെ അശുദ്ധരാക്കി.
നിര്യയൌ ചക്ഷുഷോ വാരി ശോകം സംദര്ശയന്നിവ
അവരുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി, ദുഃഖം വെളിപ്പെടുത്തുന്നപോലെ.
കിമനേന കൃതേ പാപം യേന ച്ഛിന്നമിദം ശിരഃ
ഇവനെന്താണ് പാപം ചെയ്തതെന്ന്, ഇതിന്റെ ഫലമായി തലവെട്ടപ്പെട്ടത്?
മമാപി മരണം സത്യം ശിഷ്യച്ഛദ്മാ യതോ ഗുരുഃ
എന്റെ മരണവും ഉറപ്പാണ്, കാരണം ഗുരു ശിഷ്യന്റെ വേഷത്തിൽ വന്നിരുന്നു.
മരണം യത്ര ദൃഷ്ടം സ്യാത്തത്ര നോ മരണം ധ്രുവമ്
മരണം കാണുന്നിടത്ത് നമ്മുടെ മരണവും തീർച്ചയായിരിക്കും.
ഏനം സംജീവയിഷ്യാമി ഭാര്ഗവം ശങ്കരപ്രിയമ്
ശങ്കരനു പ്രിയനായ ഭാർഗവനെ ഞാൻ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കും.
ഇതി വാദിനി വിപ്രേന്ദ്രേ ഗൌതമോ ഽപി മമാര ഹ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഗൗതമനും മരിച്ചു.
തസ്യൈവം ഹതിമാജ്ഞായ പ്രഹ്ലാദാദ്യാ ദിതീശ്വരാഃ
ഇങ്ങനെ അവന്റെ വധം അറിഞ്ഞ്, പ്രഹ്ലാദനും മറ്റു ദിതിപുത്രന്മാരും
മൃതമാസീദഥ ബലം തസ്യ ബാണസ്യ ധീമതഃ
അപ്പോൾ ധീരനായ ബാണന്റെ ശക്തി നശിച്ചു.
ഗൌതമേന മഹേശസ്യ പൂജയാ പൂജിതോ വിഭുഃ
ഗൗതമൻ മഹേശനെ ആരാധിച്ചതിനാൽ, ആ മഹാശക്തൻ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
അഹോ കഷ്ടമഹോകഷ്ടം മഹേശാ ബഹവോ ഹതാഃ
അയ്യോ, എത്ര വലിയ ദുർഘടം! മഹേശന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ പലരും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഇതി നിശ്ചിത്യ ഗതവാന്മന്ദരാചലമവ്യയമ്
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ അക്ഷരമായ മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.