പുത്രോ മേ ഭരതോ നാമ യൌവരാജ്യേ ഽഭിഷിച്യതാമ്
എന്റെ മകനായ ഭരതനെ രാജകുമാരനായി അഭിഷേകം ചെയ്യണമെന്നു.
തദാകര്ണ്യാ ഹമുദ്യുക്തോ ഽരണ്യം ഭാര്യാനുജാന്വിതഃ
അത് കേട്ടതോടെ, ഭാര്യയെയും സഹോദരനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ വനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തത്ര നിത്യം വന്യഫലൈര്മാംസൈശ്ചാവര്തിതക്രിയഃ
അവിടെ, ഞാൻ വനഫലങ്ങളും മാംസവും കഴിച്ച് നിരന്തരം കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.
തതോ ഭരതശത്രുഘ്നൌ ഭ്രാതരൌ മമ മാനദൌ
അതിനുശേഷം, എനിക്ക് ആദരം നൽകുന്ന സഹോദരന്മാരായ ഭരതനും ശത്രുഘ്നനും വന്നു.
വ്യജിജ്ഞപതമാഗത്യപഞ്ചവട്യാം നിജാശ്രമമ്
അവർ പഞ്ചവടിയിൽ എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി തങ്ങളെത്തന്നെ അറിയിപ്പിച്ചു.
തതസ്ത്രയോദശേ വര്ഷേ രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ
അതിനുശേഷം, പതിമൂന്നാം വർഷത്തിൽ രാവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതോ ഽഹം ദീനവദന ഋഷ്യമൂകം ഹി പര്വതമ്
അതിനുശേഷം, ദുഃഖഭരിതനായ മുഖത്തോടെ ഞാൻ ഋഷ്യമൂകപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
അഥ വാലിനമാഹത്യ സുഗ്രീവ സ്തത്പദേ കൃതഃ
പിന്നീട്, വാലിയെ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം സുഗ്രീവനെ അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
വിരുധ്യ രാവണേനാലം മമ ഭക്തോ വിഭീഷണഃ
രാവണനോടു നേരെ ഉറച്ചുനിന്ന എന്റെ ഭക്തനായ വിഭീഷണൻ.
ഹത്വാ തു രാവണം സംഖ്യേ സപുത്രാമാത്യബാന്ധവമ്
പിന്നീട് യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെയും അവന്റെ മക്കളെയും മന്ത്രിമാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തതഃ കാലാന്തരേ വിപ്രസുഗ്രീവശ്ച വിഭീഷണഃ
അതിനുശേഷം, സമയമാകുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനേ, സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും
അയോധ്യായാം സമാജഗ്മുസ്തേ തു സര്വേ നിമന്ത്രിതാഃ
അവരൊക്കെയും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട് അയോധ്യയിൽ ഒന്നിച്ചു എത്തി.
ശംഭുര്ബ്രാഹ്മണരൂപേണ ഷട്കുലൈശ്ച സഹാഗതഃ
ശംഭു ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ ആറു കുടുംബങ്ങളോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
നീത്വാ മാം ദ്രവിഡേ ദേശേ മോചയ ദ്വിജബന്ധനാത്
എന്നെ ദ്രാവിഡ ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ദ്വിജബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം.
സംഭോജിതാസ്തു പ്രയയുഃ സ്വസ്വമാശ്രമമണ്ഡലമ്
ആദരപൂർവം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട ശേഷം അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ഗൌതമേന സമാഹൂതാഃ സര്വേ യജ്ഞസഭാജിതാഃ
ഗൗതമൻ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു യജ്ഞസഭയിൽ ആദരപൂർവം സ്വീകരിച്ചു.
സംപൂജ്യ ന്യവംസസ്തത്ര ദേവദൈത്യനൃപാഗ്രജാഃ
അവിടെ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും രാജാക്കന്മാരും ആദരപൂർവം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട് അവിടെ തന്നെ താമസിച്ചു.
ഗൌതമോ ഽപ്യഥ മധ്യാഹ്നേ പൂജയാമാസ ശങ്കരമ്
പിന്നീട് ഉച്ചയ്ക്ക് ഗൗതമൻ ശങ്കരനെ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സിതേന ഭസ്മനാ കൃത്വാ സര്വസ്ഥാനേ ത്രിപുണ്ഡ്രകമ്
വെളുത്ത വിഭൂതി കൊണ്ടു എല്ലായിടത്തും മൂന്നു രേഖകൾ വരച്ചു.
ഹൃത്പദ്മമധ്യേ സുഷിരം തത്രൈവ ഭൂതപഞ്ചകമ്
ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു പൊക്കിളുണ്ട്; അവിടെയാണ് അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളും ഉള്ളത്.
തന്മധ്യേ ച മഹേശാനം ധ്യായേദ്ദീപ്തിമയം ശുഭമ്
അത്ക്കുള്ളിൽ പ്രകാശമുള്ള, മംഗളമായ മഹേശാനെ ധ്യാനിക്കണം.
തം ദേഹമാകാശദീപേ പ്രദഹേജ്ജ്ഞാനവഹ്നിനാ
ആ ശരീരം ആകാശദീപത്തിൽ ജ്ഞാനാഗ്നിയിൽ ചുട്ടുകളയണം.
ദഗ്ധ്വാകാശമഥോ വായുമഗ്നിഭൂതം തഥാ ദഹേത്
ആകാശം ചുട്ടശേഷം വായുവും, പിന്നെ അഗ്നിഭൂതവും അങ്ങനെ തന്നെ ചുട്ടുകളയണം.
തദാശ്രിതാന്ഗുണാന്ദഗ്ധ്വാ തതോ ദേഹം പ്രദാഹയേത്
അവയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളെ ചുട്ടശേഷം ശരീരം ചുട്ടുകളയണം.
ശിഖാമധ്യസ്ഥിതം വിഷ്ണുമാനന്ദരസനിര്ഭരമ്
കുടിമുടിയുടെ നടുവിൽ ആനന്ദസാരമായ വിഷ്ണു നിലകൊള്ളുന്നു.
ശിവാങ്ഗോത്പന്നകിരണൈരമൃതദ്രവസംയുതൈഃ
ശിവന്റെ അംഗങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന അമൃതസാരമുള്ള കിരണങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
അനേന പ്ലാവിതം ഭൂതഗ്രാമം സംചിന്തയേത്പരമ്
ഇതുവഴി എല്ലാ ജീവികളും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതായി മനസ്സിൽ ആലോചിക്കണം.
പൂജാം കര്തും ജപ്യകര്മാപി പശ്ചാദേവം ധ്യായേദ്ബ്രഹ്മഹത്യാദിശുദ്ധ്യൈ
പൂജയോ ജപമോ ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് ബ്രാഹ്മണഹത്യയുപമമായ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണം.
സദാശിവം ദീപമധ്യേ വിചിന്ത്യ പഞ്ചാക്ഷരേണാര്ചനമവ്യയം തു
ദീപത്തിന്റെ നടുവിൽ സദാശിവനെ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, അക്ഷയമായ അവനെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.
ഔദുംബരം രാജതം സ്വര്ണപീഠം വസ്ത്രാദിച്ഛന്നം സര്വമേവേഹ പീഠമ്
ഉദുമ്പരമരം, വെള്ളി, പൊന്നു എന്നിവയിൽ നിർമ്മിച്ച, വസ്ത്രം മുതലായവ കൊണ്ട് മൂടിയിരിക്കുന്ന ഏതു പീഠവും ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കാം.