സദാ വനഫലാഹാരസംതൃപ്തായ വിശേഷതഃ
എപ്പോഴും കാട്ടിൽ കിട്ടുന്ന പഴങ്ങൾ മാത്രം കഴിച്ച് തൃപ്തനായവനേ, പ്രത്യേകമായി നിനക്കു നമസ്കാരം.
ഇത്യേതത്കഥിതം വിപ്ര മാരുതേഃ കവചം ശിവമ്
മഹർഷേ, ഇങ്ങനെ ഈ മാരുതി കാവചം അനുഗ്രഹമായി വിവരിച്ചു.
അഷ്ടഗന്ധൈര്വിലിഖ്യാഥ കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ആറ് ഗന്ധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ കാവചം എഴുതി ധരിക്കുന്നവൻ—
കിം പുനര്ബഹുനോക്തേന സാധിതം ലക്ഷമാദരാത്
കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, ഭക്തിയോടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.
പ്രജപ്തമേതത്കവചമസാധ്യം ചാപി സാധയേത്
ഈ കാവചം ജപിച്ചാൽ, പ്രാപിക്കാനാവാത്തതും നേടാൻ കഴിയും.
യദുക്തം സ്വാസു രാമേണ ആനന്ദവനവാസിനാ
ആനന്ദവനത്തിൽ വസിക്കുന്ന രാമൻ തന്നെ പറഞ്ഞത്—
മമ ശ്രീരാമചന്ദ്രസ്യ ഭക്തിരസ്തു സദൈവ ഹി
എന്റെ ശ്രീരാമചന്ദ്രനോടുള്ള ഭക്തി എപ്പോഴും നിലനില്ക്കട്ടെ.
ചരിതം സര്വപാപഘ്നം ശൃണ്വതാം പഠതാം സദാ
എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നവർക്കും വായിക്കുന്നവർക്കും എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന കഥ—
രഹസ്യം രഹസി സ്വസ്യ മമാനന്ദവനോത്തമേ
എന്റെ ആനന്ദവനത്തിൽ, രഹസ്യമായി, രഹസ്യമായത്—
ക്രീഡന്തി സര്വദാ ചാത്ര പ്രാകട്യേ ഽപി രഹസ്യപി
ഇവിടെ അവർ എപ്പോഴും കളിക്കുന്നു, തുറന്നും രഹസ്യമായും.
തദത്ര പ്രകടം തുഭ്യം കരോമി പ്രീതമാനസഃ
അതുകൊണ്ട്, സന്തോഷപൂർവ്വം ഞാൻ നിനക്കിതു വ്യക്തമായി പറയുന്നു.
ചതുര്യൂഹാത്മകസ്തകത്ര തസ്യ ഭാര്യാത്രയേ മുനേ
അവിടെ, മഹർഷേ, അവൻ നാലു രൂപങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, മൂന്നു ഭാര്യമാരുമുണ്ടായിരുന്നു.
വിശ്വാമിത്രോര്ഽഥയാമാസ പിതരം മമ ഭൂപതിമ്
വിശ്വാമിത്രൻ എന്റെ അച്ഛനായ രാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
പ്രേഷയാമാസ ധര്മാത്മാ സിദ്ധാശ്രമമരമ്യകമ്
ധർമ്മപരനായ രാജാവ് എന്നെ ആ മനോഹരമായ സിദ്ധാശ്രമത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
ധ്വസ്തൌ സുബാഹുമാരീചൌ പ്രസന്നോ ഽഭൂത്തദാ മുനിഃ
സുബാഹുവും മാരീചനും നശിച്ചപ്പോൾ ആ زمانی മഹർഷി സന്തോഷിച്ചു.
തതോ ഗാധിസുതോധീമാന് ജ്ഞാത്വാ ഭാവ്യര്ഥമാദരാത്
അതിനുശേഷം, ഗാധിയുടെ പുത്രൻ ആയ ധീരൻ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി ആദരത്തോടെ പെരുമാറി.
തസ്യ കന്യാം പണീഭൂതാം സീതാം സുരസുതോപമാമ്
അവന്റെ മകളായ സീതയെ, ദേവകന്യകയെപ്പോലെ മനോഹരിയായവളെ, സമ്മാനമായി നൽകി.
തതോ മാര്ഗേ ഭൃഗുപതേര്ദര്പ്പമൂഢം ചിരം സ്മയന്
അതിനുശേഷം വഴിയിൽ, ഭൃഗുപതിയുടെ അഹങ്കാരത്തെ ഞാൻ ദീർഘകാലം ചിരിച്ച് നോക്കി.
തതോ രാജ്ഞാഹമാജ്ഞായ പ്രജാശീലനമാനസഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമം മനസ്സിൽ വച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പ്രവർത്തിച്ചു.
തച്ഛുത്വാ സുപ്രിയാ ഭാര്യാ കൈകൈയീ ഭൂപതിം മുനേ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയായ കൈകേയി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു, മഹർഷേ.
പുത്രോ മേ ഭരതോ നാമ യൌവരാജ്യേ ഽഭിഷിച്യതാമ്
എന്റെ മകനായ ഭരതനെ രാജകുമാരനായി അഭിഷേകം ചെയ്യണമെന്നു.
തദാകര്ണ്യാ ഹമുദ്യുക്തോ ഽരണ്യം ഭാര്യാനുജാന്വിതഃ
അത് കേട്ടതോടെ, ഭാര്യയെയും സഹോദരനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ വനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തത്ര നിത്യം വന്യഫലൈര്മാംസൈശ്ചാവര്തിതക്രിയഃ
അവിടെ, ഞാൻ വനഫലങ്ങളും മാംസവും കഴിച്ച് നിരന്തരം കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.
തതോ ഭരതശത്രുഘ്നൌ ഭ്രാതരൌ മമ മാനദൌ
അതിനുശേഷം, എനിക്ക് ആദരം നൽകുന്ന സഹോദരന്മാരായ ഭരതനും ശത്രുഘ്നനും വന്നു.
വ്യജിജ്ഞപതമാഗത്യപഞ്ചവട്യാം നിജാശ്രമമ്
അവർ പഞ്ചവടിയിൽ എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി തങ്ങളെത്തന്നെ അറിയിപ്പിച്ചു.
തതസ്ത്രയോദശേ വര്ഷേ രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ
അതിനുശേഷം, പതിമൂന്നാം വർഷത്തിൽ രാവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതോ ഽഹം ദീനവദന ഋഷ്യമൂകം ഹി പര്വതമ്
അതിനുശേഷം, ദുഃഖഭരിതനായ മുഖത്തോടെ ഞാൻ ഋഷ്യമൂകപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
അഥ വാലിനമാഹത്യ സുഗ്രീവ സ്തത്പദേ കൃതഃ
പിന്നീട്, വാലിയെ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം സുഗ്രീവനെ അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
വിരുധ്യ രാവണേനാലം മമ ഭക്തോ വിഭീഷണഃ
രാവണനോടു നേരെ ഉറച്ചുനിന്ന എന്റെ ഭക്തനായ വിഭീഷണൻ.
ഹത്വാ തു രാവണം സംഖ്യേ സപുത്രാമാത്യബാന്ധവമ്
പിന്നീട് യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെയും അവന്റെ മക്കളെയും മന്ത്രിമാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലപ്പെട്ടു.