ലോകാനുഗ്രഹശീലാശ്ച സതതം തേ വഹന്തി മാമ്
ലോകക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
നഷുംസകാഃ പരസ്ത്രീഷു തേ വഹന്തി ച മാം സദാ
മറ്റു സ്ത്രീകളോട് കാമം ഇല്ലാത്തവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
ഗോരക്ഷണപരാ യേ ച സതതം മാം വഹന്തി തേ
പശുക്കളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
അന്നോദകപ്രദാതാരോ വഹൄന്തി സതതം ഹി മാമ്
അന്നവും വെള്ളവും നൽകുന്നവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
സംപ്രാപ്യ പുത്രഭാവം തേ സാധയിഷ്യേ മനോരഥമ്
നിന്റെ മകനെന്ന നിലയിൽ ജനിച്ചാൽ, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും.
ദത്ത്വാ കണ്ഠഗതാം മാലാമഭയം ച തിരോദധേ
തന്റെ കഴുത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മാലയും ഭയമില്ലായ്മയും നൽകി, അവൾ അപ്രത്യക്ഷയായി.
പ്രണമ്യ കമലാകാന്തം പുനഃ സ്വസ്ഥആനമാവ്രജത്
ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനായവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത്, അവൾ വീണ്ടും തന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അസൂത സമയേ പുത്രം സര്വലോകനമസ്കൃതമ്
നിശ്ചിത സമയത്ത്, അവൾക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആദരിക്കുന്ന ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.
സുധാകലശദധ്യന്നകരം വാമനസംജ്ഞിതമ്
അവൻ അമൃതം നിറച്ച കലശവും അന്നവും കൈവശം വച്ചിരുന്നു; വാമനൻ എന്നായിരുന്നു അവനെ വിളിച്ചത്.
സര്വാഭരണംസംയുക്തം പീതാമ്ബരധരം ഹരിമ്
അവൻ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നതും മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതും ഹരിയാണ്.
പ്രണമ്യ പ്രഞ്ജലിര്ഭൂത്വ സ്തോതും സമുപചക്രമേ
കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ വന്ദനം ചെയ്ത് അവൾ അവനെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നമോനമസ്തേ ഽമരനായകായ നമോനമോ ദൈതേയവിനാശനായ
അമരന്മാരുടെ നായകനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം; ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
നമോനമോ ദുര്ജനനാശനായ നമോ ഽസ്തു തസ്മൈ ജഗദീശ്വരായ
ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം; ഈ ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
സശാര്ങ്ഗചക്രാസിഗദാധാരായ നമോ ഽസ്തു തസ്മൈ പുരുഷോത്തമായ
ശാരംഗം, ചക്രം, ഖഡ്ഗം, ഗദ എന്നിവ കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനേ, പരമപുരുഷനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോ ഽസ്തു സൂര്യാദ്യമിതപ്രഭായ നമോനമഃ പുണ്യകഥാഗതായ
സൂര്യനും മറ്റുള്ളവരും പോലെയുള്ള അളവില്ലാത്ത പ്രകാശമുള്ളവനേ, പുണ്യകഥകളിലൂടെ ലഭ്യനാകുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
നമോ ഽസ്തു യജ്ഞാങ്ഗവിരാജിതായ നമോ ഽസ്തു തേ സജ്ജനവല്ലഭായ
യജ്ഞത്തിന്റെ അംശങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭാസുരനാകുന്നവനേ, സജ്ജന്മാരുടെ പ്രിയനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോ ഽസ്തു തേ ദിവ്യസുഖപ്രദായ നമോ നമോ ഭക്തമനോഗതായ
ദൈവികമായ സന്തോഷം നൽകുന്നവനേ, ഭക്തരുടെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
നമോ ഽസ്തു തേ യജ്ഞവരാഹനാമ്നേ നമോ ഹിരണ്യാക്ഷവിദാരകായ
യജ്ഞനും വരാഹനും എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, ഹിരണ്യാക്ഷനെ കീറിക്കളഞ്ഞവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോ ഽസ്തു തേ രാവണമര്ദനായ നമോ ഽസ്തു തേ നന്ദസുതാഗ്രജായ
രാവണനെ സംഹരിച്ചവനേ, നന്ദന്റെ മകന്റെ മൂത്ത സഹോദരനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
സ്മൃതാര്തിനാശിനേ തുഭ്യം ഭൂയോ ഭൂയോ നമോനമഃ
കഷ്ടത്തിൽ ഓർക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.
യജ്ഞരുപ യജദ്രൂപ യജ്ഞാങ്ഗം ത്വാം യജാമ്യഹമ്
യജ്ഞത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, യജ്ഞം തന്നെയുള്ളവനേ, യജ്ഞത്തിന്റെ അംശങ്ങൾ ആയവനേ, ഞാൻ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
ഉവാച പ്രഹസന്ഹര്ഷം വര്ധ്ദയന്കശ്യപസ്യ സഃ
അവൻ പുഞ്ചിരിച്ച് സംസാരിച്ചു, കശ്യപന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
അചിരാത്സാധയിഷ്യാമി നിഖിലം ത്വന്മനോരഥമ്
വളരെ വേഗത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.
അസ്മിഞ്ജന്മന്യപി തഥാ സാദയാമ്യുത്തമം സുഖമ്
ഈ ജന്മത്തിലും ഞാൻ നിന്നെ ഉത്തമമായ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുമാറാക്കും.
ആരേഭേ ഗുരുണാ യുക്തഃ കാവ്യേന ച മുനീശ്വരൈഃ
ഗുരുവിന്റെയും മഹർഷിമാരുടെയും കാവ്യങ്ങളുടെയും വഴി ഞാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു.
ഹവിഃ സ്വീകരണാര്ഥായ ഋഷിഭിര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ
ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളായ ഋഷിമാർ ഹവിസ്സു സ്വീകരിക്കാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചു.
ആമന്ത്ര്യ മാതാപിതരൌ സ ബടുര്വാമനോ യയൌ
അമ്മയെയും അച്ഛനെയും അനുമതി വാങ്ങി ആ ബാലൻ വാമനൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഹവിര്ഭോക്തുമിവായാതോ ബലേഃ പ്രത്യക്ഷതോ ഹരിഃ
ഹരി സ്വയം ബലിയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഹവിസ്സു സ്വീകരിക്കാൻ വന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമായി.
യോ ഭക്തിയുക്തസ്തസ്യാന്തഃ സദാ സംനിഹിതോ ഹരിഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു, അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഹരി എപ്പോഴും സന്നിഹിതനാണ്.
ജ്ഞാത്വാ നാരായണം ദേവമുദ്യയുഃ സഭ്യസംയുതാഃ
നാരായണനെ ദൈവമായെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, സഭയോടൊപ്പം അവർ എഴുന്നേറ്റു.