ദത്താത്രേയോ മുനിര്മാലാമന്ത്രസ്യ പരികീര്തിതഃ
ദത്താത്രേയൻ എന്ന മുനി മാലാമന്ത്രത്തിന്റെ ദർശാവ് എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്.
ചാമുണ്ഡയാ ഷഡങ്ഗാനി ചരേത്ഷഡ്ദീര്ഘയുക്തയാ
ചാമുണ്ഡയോടൊപ്പം ആറു ദീർഘങ്ങളോടെ ആറു അങ്കങ്ങൾ ചെയ്യണം.
ഗോവിന്ദാഢ്യോ ഹലീ സേംദുശ്ചാമുണ്ഡാബീജമീരിതമ്
ഗോവിന്ദൻ, ഹലീ, സെൻദു, ചാമുണ്ഡയുടെ ബീജം എന്നിവ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
താരോ ഽനന്തോ ബിന്ദുയുക്തോ മായാസ്വം വാമനേത്രയുക്
‘താര’ എന്ന അക്ഷരം അനന്തമാണ്, ബിന്ദുവും മായയും സ്വവും വാമനന്റെ കണ്ണും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ഋഷിഃ പൂര്വോദിതോനുഷ്ടുപ്ഛന്ദോ ഽന്യത്പൂര്വവത്പുനഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, ഋഷിയും ഛന്ദസ്സും മറ്റു കാര്യങ്ങളും അതേപോലെയാണ്.
ഏവം ദീപപ്രദാനസ്യ കര്താപ്നോത്യഖിലേ ഽപ്സിതമ്
ഇങ്ങനെ ദീപം സമർപ്പിക്കുന്നവന് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
വിപ്രസ്യ ദര്ശനം തത്ര ശുഭദം പരികീര്തിതമ്
അവിടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കാണുന്നത് ശുഭകരമാണെന്ന് പറയുന്നു.
ആഖ്വോത്വോര്ദര്ശനം ദുഷ്ടം ഗവാശ്വസ്യ സുഖാവഹമ്
കാക്കയെയും ആണ്ടിയെയും കാണുന്നത് അശുഭം, പശുവിനെയും കുതിരയെയും കാണുന്നത് സന്തോഷം നൽകുന്നതാണ്.
ശബ്ദാ ഭയദാ കര്തുരുജ്ജ്വലാ സുഖദാ മതാ
പ്രഭയുള്ള മനോഹരമായ ശബ്ദങ്ങൾ കര്ത്താവിന് സന്തോഷം നൽകും; ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല.
കൃതേ ദീപേ യദാ പാത്രം ഭഗ്നം ദൃശ്യതേ ദൈവതഃ
ദീപം ഒരുക്കുമ്പോൾ ദേവതയുടെ പാത്രം പൊട്ടിയതായി കാണുകയാണെങ്കിൽ—
വര്ത്യതരം യദാ കുര്യാത്കാര്യം സിദ്ധ്യേദ്വിലംബതഃ
വാട്ട് വളരെ കട്ടിയാക്കി എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, കാര്യങ്ങൾ വൈകിയാണ് ഫലിക്കുക.
അശുചിസ്പര്ശനേ വ്യാധിര്ദീപനാശേ തു ചൌരഭീഃ
അശുദ്ധമായത് സ്പർശിച്ചാൽ രോഗം വരും; ദീപം അണഞ്ഞുപോയാൽ കള്ളഭീതിയുണ്ടാകും.
പാത്രാരംഭേ വസുപലൈഃ കൃതോ ദീപോ ഽഖിലേഷ്ടദഃ
ആദ്യത്തിൽ സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളി പാത്രത്തിൽ ദീപം ഒരുക്കിയാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
ആസമാപ്തേഃ പ്രകുര്വീത ബ്രഹ്മചര്യം ച ഭൂശയഃ
പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ ബ്രഹ്മചര്യവും നിലത്ത് ഉറക്കവും പാലിക്കണം.
ജപേത്സഹസ്രം പ്രത്യേകം മന്ത്രരാജം നവാക്ഷരമ്
ഓരോ ദീപത്തിനും നവാക്ഷരമായ മന്ത്രരാജം ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ഏകപാദേന ദീപാഗ്രേ സ്ഥിത്വാ യോ മന്ത്രനായകമ്
ഒരു കാലിൽ ദീപത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മന്ത്രനായകം ജപിക്കുന്നവൻ—
സമാപ്യ ശോഭനദിനേ സംഭോജ്യ ദ്വിജസത്തമാന്
ശുഭദിനത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം നൽകണം.
കര്താ തു ദക്ഷിണാം ദദ്യാത്പുഷ്കലാം തോഷഹേതവേ
കര്ത്താവ് തൃപ്തിക്കായി ധാരാളം ദക്ഷിണ നൽകണം.
ഗുര്വാജ്ഞയാ സ്വയം കുര്യാദ്യദി വാ കാരയേ ദ്ഗുരുഃ
ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം തന്നെ ചെയ്യണം, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരു മറ്റൊരാളിൽ ചെയ്യിക്കാം.
ഗുര്വാജ്ഞാമന്തരാ കുര്യാദ്യോ ദീപം സ്വേഷ്ടസിദ്ധയേ
ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ സ്വന്തം ഇഷ്ടസിദ്ധിക്കായി ദീപം ഒരുക്കുന്നവൻ—
ഉത്തമം ഗോഘൃതം പ്രോക്തം മധ്യമം മഹഷീഭവമ്
ഊറ്റമം പശുഗൃത്, മധ്യമായത് മഹിഷീഗൃത് എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ആസ്യരോഗേ സുഗന്ധേന ദദ്യാത്തൈലേന ദീപകമ്
വായിലെ രോഗത്തിന് സുഗന്ധമുള്ള എണ്ണയിൽ ദീപം സമർപ്പിക്കണം.
സഹസ്രേണ പലൈര്ദീപേ വിഹിതേ ച ന ദൃശ്യതേ
ആയിരം അളവു എണ്ണയുള്ള വിളക്ക് തെളിച്ചാലും അതിന്റെ വെളിച്ചം കാണാനാവില്ല.
തദാ സുദുര്ലഭമപി കാര്യ്യം സിദ്ധ്വ്യേന്ന സംശയഃ
അപ്പോള് എത്രയും പ്രയാസമുള്ള കാര്യവും സംശയമില്ലാതെ സാധിക്കും.
സ്തുതിപ്രോയോ മഹാവിഷ്ണുര്ഗണേശ സ്തപര്ണപ്രിയഃ
മഹാവിഷ്ണുവും ഗണേശനും തപര്ണ്ണനും സ്തുതികള് കേള്ക്കാന് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത്തേഷാം പ്രതോഷായ വിദധ്യാത്തത്തദാദരാത്
അതിനാല് അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന് ഭക്തിയോടെ ആ കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യണം.
ത്വയാ മഹ്യം സമാഖ്യാതം വിധാനം തന്ത്രഗോപിതമ്
നീ എന്നോട് തന്ത്രത്തില് ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വിധാനം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
കവചേ ശ്രോതുമിച്ഛാമി തദ്വദസ്വകൃപാനിധേ
കവചത്തെക്കുറിച്ച് ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയാസാഗരനായ നീ അത് പറയണം.
കാര്തവീര്യസ്യ യേനാസൌ പ്രസന്നഃ കാര്യസിദ്ധികൃത്
കാര്ത്തവീര്യന് സന്തോഷിച്ചു തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങള് നേടാന് സഹായിച്ചത് ഏതാണ് എന്ന് പറയൂ.
ഭാസ്വദ്ധ്വജപതാകാഢ്യേ തുരഗായുതഭൂഷിതേ
പ്രഭയുള്ള പതാകകളും കൊടികളും പതിനായിരം കുതിരകളുമായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.