സഹസ്രദഹനപ്രാന്തേ വര്മാസ്ത്രാന്തോ മഹാമനുഃ
ആയിരം ദഹനങ്ങളുടെ അവസാനം, കാവചവും ആയുധവും ഉള്ള മഹാമന്ത്രം അവസാനിക്കുന്നു.
രാജന്യക്രവര്തീ ച വീരഃ ശൂരസ്തൃതീയകഃ
അവൻ രാജാവും, സർവ്വഭൗമനും, വീരനും, മൂന്നാമത്തേത് ശക്തനായ യോദ്ധാവുമാണ്.
രേവാംബുപരിതൃപ്തശ്ച കാണോ ഹസ്തപ്രബാധിതഃ
രേവാനദിയുടെ വെള്ളത്തിൽ തൃപ്തനായവൻ, ഒരു കണ്ണുള്ളവൻ, കൈക്ക് ദോഷം സംഭവിച്ചവൻ.
സിംച്യമാനം യുവതിഭിഃ ക്രീഡന്തം നര്മദാജലേ
യുവതികൾ അവനെ നനയ്ക്കുന്നു, നർമദാനദിയിൽ കളിക്കുന്നു.
ഏവം ധ്യാത്വായുതം മന്ത്രം പജേദന്യത്തു പൂര്വവത്
ഇങ്ങനെ ആയിരം മന്ത്രം ധ്യാനിച്ച്, പിന്നെ മുമ്പുപോലെ പൂജിക്കണം.
കാര്തവീര്യാര്ജുനോ നാമ രാജാ ബാഹുസഹസ്രവാന്
കാർതവീര്യാർജുനൻ എന്ന രാജാവ് ആയിരം കൈകൾ ഉള്ളവനാണ്.
ലഭ്യതേ മന്ത്രവര്യോ ഽയം ദ്വാത്രിംശദ്വര്ണസംയുതഃ
മുപ്പത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ള ഈ ഉത്തമ മന്ത്രം ലഭ്യമാകുന്നു.
കാര്തവീര്യായ ശബ്ദാന്തേ വിദ്മഹേ പദമുഞ്ചരേത്
'കാർതവീര്യ' എന്ന വാക്കിന്റെ അവസാനം 'വിദ്മഹേ' എന്ന പദം ഉച്ചരിക്കണം.
തന്നോര്ഽജുനഃ പ്രവര്ണാന്തേ ചോദയാത്പദമീരയേത്
അവസാനത്തിൽ അർജുനൻ പാരായണം കഴിഞ്ഞ് അവസാന ശ്ലോകം ഉച്ചരിക്കണം.
അനുഷ്ടുഭം മനും രാത്രൌ ജപതാം ചൌരസംചയാഃ
രാത്രിയിൽ അനുഷ്ടുപ് ചൊല്ലുന്നവരുടെ ചുറ്റും കള്ളന്മാർ ചേരാറുണ്ട്.
അഥോ ദീപവിധിം വക്ഷ്യേ കാര്തവീര്യപ്രിയങ്കരമ്
ഇപ്പൊഴ് ഞാൻ കാർതവീര്യനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ദീപം തെളിയിക്കുന്ന വിധി വിശദീകരിക്കാം.
മാഘഫാല്ഗുനയോര്മാസോര്ദീപാരംഭം സമാചരേത്
മാഘവും ഫാൽഗുണവും മാസങ്ങളിൽ ദീപം തെളിയൽ ആരംഭിക്കണം.
ഹസ്തോത്തരാശ്വിരൌദ്രേയപുഷ്യവൈഷ്ണവവായുഭേ
ഹസ്തം, ഉത്തരം, അശ്വിനി, രൗദ്രം, പുഷ്യം, വൈഷ്ണവം, വായു എന്നിങ്ങനെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളിൽ,
ചരമേ ച വ്യതീപാതേ ധൃതൌ വൃദ്ധൌ സുകര്മണി
അവസാനത്തിലും, വ്യതീപാതം, ധൃതി, വർദ്ധി, ശുഭദിനങ്ങളിലും,
കരണേ വിഷ്ടിരഹിതേ ഗ്രഹണേ ഽര്ദ്ധോദയാദിഷു
വിഷ്ടി ഇല്ലാത്ത കരണം, ഗ്രഹണം, അർദ്ധോദയാദി ഉദയകാലങ്ങളിലും,
കാര്തികേ ശുക്ലസപ്തമ്യാം നിശീഥേ ഽതീവ ശോഭനഃ
കാർത്തികമാസത്തിൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം ദിവസം അർദ്ധരാത്രിയിൽ ദീപം തെളിയുന്നത് വളരെ ഉത്തമമാണ്.
അത്യാവശ്യകകാര്യേഷു മാസാദീനാം ന ശോധനമ്
വളരെ അത്യാവശ്യമായ കാര്യങ്ങളിൽ മാസം മുതലായവയുടെ ശുദ്ധി നോക്കേണ്ടതില്ല.
പ്രാതഃ സ്നാത്വാ ശുദ്ധഭൂമൌ ലിപ്തായാം ഗോമയോദകൈഃ
രാവിലെ കുളിച്ച്, പശുവിന്റെ ചാണകവും വെള്ളവും ചേർത്ത് ശുദ്ധമാക്കിയ നിലത്ത്,
ഷട്കോണം രചയേദ്ഭൂമൌ രക്തചന്ദനതണ്ഡുലൈഃ
ചുവപ്പു ചന്ദനവും അരിയും ഉപയോഗിച്ച് നിലത്ത് ഒരു ആറു മൂല കോണം വരയ്ക്കണം.
നവാര്ണൈര്വേഷ്ടയേത്തഞ്ച ത്രികോണം തദ്ബഹിഃ പുനഃ
അതു ഒമ്പത് വിധം ധാന്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റി, പുറത്തു വീണ്ടും ഒരു ത്രികോണം വരയ്ക്കണം.
സ്വര്ണജം രജതോത്ഥം വാ താമ്രജം തദഭാവതഃ
സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളി, അതില്ലെങ്കിൽ താമ്രം കൊണ്ടുള്ള പാത്രം ഉപയോഗിക്കണം.
ശാന്തയേ മുദ്ഗചൂര്ണോത്ഥം സംധൌ ഗോധൂമചൂര്ണജമ്
ശാന്തിക്കായി പയർപൊടി കൊണ്ടുള്ള പാത്രം; സംധിക്കാലത്ത് ഗോതമ്പുപൊടി കൊണ്ടുള്ളതും വേണം.
ആജ്യേ ഽയുതപലേ പാത്രം പലപഞ്ചശതാ സ്മൃതമ്
പത്ത് ആയിരം പലം നെയ്യ് വയ്ക്കാവുന്ന പാത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ത്രിസാഹസ്രീ ഘൃതപലേ ശര്കരാപലഭാജനമ്
മൂവായിരം പലം നെയ്യ് വയ്ക്കാവുന്ന പാത്രം പഞ്ചസാരക്ക് വേണ്ടിയാണ്.
ശതേ ഽക്ഷിചരസംശ്യാതമേവമന്യത്ര കല്പയേത്
നൂറ്റി ഒരു പലം വലിപ്പമുള്ള പാത്രത്തിൽ അക്ഷഫലരസം വയ്ക്കണം; മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങൾക്കും ഇതുപോലെ ചെയ്യണം.
ഏവം പാത്രം പ്രതിഷ്ഠാപ്യ വര്തീഃ സൂത്രോത്ഥിതാഃ ക്ഷിപേത്
ഇങ്ങനെ പാത്രം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, നൂൽകൊണ്ടുള്ള വത്തികൾ അതിൽ ഇടണം.
തിഥിമാനാദാസഹസ്രം തന്തുസംഖ്യാ വിനിര്മിതാ
തിഥികളുടെ എണ്ണത്തിന് അനുസരിച്ച് ആയിരം നൂലുകൾ നിർമ്മിക്കണം.
സഹസ്രപലസംഖ്യാദിദശാംശം കാര്യഗൌരവാത്
ആയിരം പലയുടെ എണ്ണത്തിൽ നിന്ന്, ആവശ്യമായ ഭാരത്തിന് പത്തിൽ ഒരു ഭാഗം എടുത്തു വേണം.
തദര്ദ്ധാം വാ തദര്ദ്ധാം വാ സൂക്ഷ്മാഗ്രാം സ്ഥൂലമൂലികാമ്
അഥവാ അതിന്റെ പകുതിയോ അതിന്റെ പകുതിയിലേക്കോ, അറ്റം സൂക്ഷ്മവും അടിഭാഗം കട്ടിയുമായിരിക്കും.
പാത്രദക്ഷിണദിഗ്ദേശേ മുക്ത്വാം ഗുലചതുഷ്ടയമ്
പാത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് നാലു ഗുലകൾ വെക്കണം.