പ്രായോഗാ ബഹവസ്തത്ര സംക്ഷേപാദ്ഗദിതാ മയാ
ഇവിടെ പലവിധ പ്രയോഗങ്ങളും സങ്ക്ഷിപ്തമായി ഞാന് വിശദീകരിച്ചു.
തസ്യാസാധ്യം ന വൈ കിഞ്ചിദ്വിദ്യതേ ഭുവനത്രയേ
അവനു മൂന്നു ലോകത്തും കൈവരിക്കാനാവാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
അവിനീതായ ശിഷ്യായ പിശുനായ കദാചന
ശിഷ്യന് അച്ചടക്കമില്ലാത്തവനോ, പാരുപരിഹാസം പറയുന്നവനോ ആണെങ്കില് ഇതു ഒരിക്കലും പഠിപ്പിക്കരുത്.
ബഹുനാ കിമിഹോക്തേന സര്വം ദദ്യാത്കപീശ്വരഃ
കൂടുതല് പറയേണ്ടതുണ്ടോ? കപീശ്വരന് എല്ലാം നല്കുന്നു.
താരോ നമോ ഹനുമതേ ജാഠരത്രയമീരയേത്
'താര, ഹനുമാനേ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മൂന്നു ആന്തരങ്ങള് ചലിപ്പിക്കണം.
ആത്മതത്ത്വം തതഃ പശ്ചാത്പ്രകാശയയുഗം തതഃ
അതിനുശേഷം ആത്മതത്വം ഗ്രഹിച്ച്, പിന്നെ ഇരട്ട പ്രകാശം അനുഭവിക്കണം.
വസിഷ്ഠോ ഽസ്യ മുനിശ്ഛന്ദോ ഽനുഷ്ടുപ് ച ദേവതാഃ പുനഃ
ഇതിനു വസിഷ്ഠൻ മഹർഷിയാണ്; അക്ഷരച്ഛന്ദസ്സ് അനുഷ്ടുപ്; ദേവതകളെയും വീണ്ടും ആഹ്വാനിക്കുന്നു.
മന്ത്രാര്ണൈശ്ച ഷഡങ്ഗാനി കൃത്വാ ധ്യായേത്കപീശ്വരമ്
മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങളാൽ ആറു അംശങ്ങളും സ്ഥാപിച്ച്, കപികളുടെ ഇശ്വരനിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ധ്യാനം ചെയ്യണം.
അധ്യാത്മചിത്തമാസീനം കദലീവനമധ്യഗമ്
ആത്മധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച മനസ്സോടെ, വാഴക്കാവിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു.
ധ്യാത്വൈവം പ്രജപേല്ലക്ഷം ദശാംശം ജുഹുയാത്തിലൈഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്തശേഷം, ലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ച്, അതിന്റെ പത്ത് ഭാഗം എള്ള് സമർപ്പണം ചെയ്യണം.
ജപ്തോ ഽയം മദനക്ഷോഭം നാശയത്യേവ നിശ്ചിതമ്
ഈ ജപം നിർബന്ധമായി കാമവികാരത്തിന്റെ കലഹം നശിപ്പിക്കും, സംശയമില്ല.
അഥ മന്ത്രാതരം വാക്ഷ്യേ ഭൂതവിദ്രാവണം പരമ്
ഇനി ഞാൻ മറ്റൊരു മന്ത്രം പറയും; അതു ഭൂതങ്ങളെ പിഴിയാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
പവനോ വനപുത്രാന്തേ ആവേശിദ്വയമീരയേത്
കാട്ടിന്റെ അറ്റത്ത് കാറ്റിനെ രണ്ടു ദിശകളിലേക്കും ആഹ്വാനിക്കണം.
ബ്രഹ്മാ മുനിഃ സ്യാദ്ഗായത്രീ ഛന്ദോ ഽത്ര ദേവതാ പുനഃ
ഇതിനു ബ്രഹ്മാവാണ് മഹർഷി; ഗായത്രിയാണ് അക്ഷരച്ഛന്ദസ്സ്; ദേവതകളെയും വീണ്ടും ആഹ്വാനിക്കുന്നു.
ഷഡ്ദീര്ഘാഢ്യേന ബീജേന ഷഡങ്ഗാനി സമാചരേത്
ആറ് ദീർഘസ്വരങ്ങൾ ഉള്ള ബീജാക്ഷരത്തോടെ ആറു അംശങ്ങളും നിർവഹിക്കണം.
പാരിജാതദ്രുമൂലസ്ഥം ചിന്തയേത്സാധകോത്തമഃ
പാരിജാതവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ സാദകനിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ ധ്യാനം ചെയ്യണം.
ത്രിമധ്വക്തൈര്യഞ്ജത്പീഠേ പൂര്വോക്തേപൂര്വവത്സുധീഃ
മൂന്ന് തവണ തേൻ സമർപ്പിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ ആ പീഠത്തിൽ പൂജിക്കണം.
ആക്രന്ദംസ്തം വിമുച്യാഥ ഗ്രഹഃ ശീഘ്രം പലായതേ
പീഡിതനെ മോചിപ്പിച്ചാൽ, ആഗ്രഹം പിടിച്ച ഭൂതം ഉടൻ ഒഴിഞ്ഞുപോകും.
പരീക്ഷിതായ ശിഷ്യായ ദേയാ വാ നിജസൂനവേ
ഇത് പരിചിതനായി പാരീക്ഷിതനോ, ശിഷ്യനോ, സ്വന്തം മകനോ ആർക്കും നൽകാം.
വിശേഷതഃ സമാരാധ്യ യഥോക്തം ഫലമാപ്നുയാത്
പ്രത്യേകമായി നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, പറഞ്ഞ ഫലം ലഭിക്കും.
ജായന്തേ ഽഥ പ്രലീയന്തേ സ്വസ്വകര്മാനുസാരതഃ
അവരവരുടെ കര്മ്മഫലപ്രകാരം ജനിച്ചു വീണ്ടും നശിക്കുന്നു.
സമുല്ലങ്ഘ്യ നൃപാനന്യാനേതന്മേ നുദ സംശയമ്
മറ്റ് രാജാക്കന്മാരെ മറികടന്നവനായി, എന്റെ ഈ സംശയം നീ നീക്കം ചെയ്യണം.
യഥാ സേവ്യത്വമാപന്നഃ കാര്തവീര്യാര്ജുനോ ഭുവി
കാർതവീര്യാർജുനൻ ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ സേവ്യനായി ഉയർന്നുവെന്ന് പറയണം.
ദത്താത്രേയം സമാരാധ്യ ലബ്ധവാംസ്തേജ ഉത്തമമ്
ദത്താത്രേയനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച്, അവൻ ഉത്തമമായ തേജസ് നേടി.
ശത്രൂഞ്ജയതി സംഗ്രാമേ നഷ്ടം പ്രാപ്നോതി സത്വരമ്
യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുകയും നഷ്ടപ്പെട്ടത് വേഗത്തിൽ വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തുഭ്യം പ്രകാശയിഷ്യേ ഽഹം സര്വസിദ്ധിപ്രദായകമ്
എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നതിനെ ഞാൻ നിനക്കു വെളിപ്പെടുത്താം.
വേധാധരേന്ദുശാന്ത്യാഢ്യോ നിദ്രയാശാഗ്നി ബിന്ദുയുക്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ, ചന്ദ്രന്റെ, ഉറക്കത്തിന്റെ ശാന്തിയോടെ, ആഗ്രഹത്തിന്റെ അഗ്നിയും ബിന്ദുവും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
രേഫോവാ ദ്യാസനോ ഽനന്തോ വഹ്നിജൌ കര്ണസംസ്ഥിതൌ
‘രേഫ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘വ’ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ, ആസനം അനന്തമാണ്; അഗ്നിയിൽ നിന്നുള്ളത് ചെവികളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഊനര്വിശതിവര്ണോ ഽയം താരാദിര്നഖവര്ണകഃ
ഇത് ഇരുപതിൽ കുറവായ അക്ഷരങ്ങളാൽ, ‘താര’യാൽ ആരംഭിച്ച്, നഖംപോലുള്ള അക്ഷരങ്ങൾകൊണ്ടാണ്.
കാര്തവീര്യാര്ജുനോ ദേവോ ബീജശക്തിര്ധ്രുവശ്ച ഹൃത്
കാർതവീര്യാർജുനൻ ദൈവികൻ, ബീജശക്തി ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.