വാമഹസ്തേന താലാഗ്രം ദക്ഷിണേ ജ്ഞാനമുദ്രികാ
ഇടത്തുകൈ കൊണ്ട് താളേലത്തിന്റെ അറ്റം സ്പര്ശിച്ച്, വലത്തുകൈയില് ജ്ഞാനമുദ്രയിടണം.
ചതുരസ്ര വിധായാഥ തന്മധ്യേ മൂര്തിമാലിഖേത്
നാല് വശമുള്ള ചതുരം വരച്ച്, അതിന്റെ നടുവില് രൂപം വരയ്ക്കണം.
തോയേന സ്നാനഗന്ധാദി യഥാസംഭവമര്പയേത്
വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച്, ലഭ്യമാകുന്നത്ര സ്നാനം, സുഗന്ധം മുതലായവ അര്പ്പിക്കണം.
കിലിദ്വയം ജപം പ്രോക്തമേവം കുര്യാദ്ദിനേ ദിനേ
രണ്ടു കിലകങ്ങളുടെയും ജപം ഇങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും നടത്തണം.
ശ്യാമപാഷാണഖണ്ഡേന ലിഖിത്വാ ഭൂപതേര്ഗൃഹമ്
കറുത്ത കല്ലിന്റെ ഒരു துண്ടുപയോഗിച്ച് രാജാവിന്റെ വീട്ടില് അതു എഴുതണം.
അന്യോന്യപുച്ഛ രിധിത്രയയുക്താം ഹനൂമതഃ
മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യമുള്ള ഹനുമാന്റെ വാലുകള് തമ്മില്พันഞ്ഞതുപോലെ വരയ്ക്കണം.
ജടാമാംസീഭവം ധൂപം തൈലാക്തഘൃതദീപകമ്
ജടാമാംസി ചേര്ത്ത ധൂപവും എണ്ണയും നെയ്യും പുരട്ടിയ വിളക്കും ഉപയോഗിക്കണം.
ധ്യേയോ ദക്ഷിണഹസ്തേന രോടികാം ഭക്ഷയന്ഹരിഃ
വലത്തുകൈ കൊണ്ട് റൊട്ടിക കഴിച്ചുകൊണ്ട് ഹരിയെ ധ്യാനിക്കണം.
പ്നാരയന്ഭ്രുകുടീം ബദ്ധ്വാ ഭീഷയന്മഥയന്സ്ഥിതഃ
ഭ്രൂകൂട്ടം കെട്ടി, ഭയപ്പെടുത്തിയും ശത്രുക്കളെ തകര്ത്തും നില്ക്കുന്നവനായി അവനെ ധ്യാനിക്കണം.
ഏവം കൃതവിധാനേന പരസൈന്യം വിനാശയേത്
ഇങ്ങനെ കര്മ്മം ചെയ്താല് ശത്രുസൈന്യം നശിപ്പിക്കാം.
പ്രായോഗാ ബഹവസ്തത്ര സംക്ഷേപാദ്ഗദിതാ മയാ
ഇവിടെ പലവിധ പ്രയോഗങ്ങളും സങ്ക്ഷിപ്തമായി ഞാന് വിശദീകരിച്ചു.
തസ്യാസാധ്യം ന വൈ കിഞ്ചിദ്വിദ്യതേ ഭുവനത്രയേ
അവനു മൂന്നു ലോകത്തും കൈവരിക്കാനാവാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
അവിനീതായ ശിഷ്യായ പിശുനായ കദാചന
ശിഷ്യന് അച്ചടക്കമില്ലാത്തവനോ, പാരുപരിഹാസം പറയുന്നവനോ ആണെങ്കില് ഇതു ഒരിക്കലും പഠിപ്പിക്കരുത്.
ബഹുനാ കിമിഹോക്തേന സര്വം ദദ്യാത്കപീശ്വരഃ
കൂടുതല് പറയേണ്ടതുണ്ടോ? കപീശ്വരന് എല്ലാം നല്കുന്നു.
താരോ നമോ ഹനുമതേ ജാഠരത്രയമീരയേത്
'താര, ഹനുമാനേ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മൂന്നു ആന്തരങ്ങള് ചലിപ്പിക്കണം.
ആത്മതത്ത്വം തതഃ പശ്ചാത്പ്രകാശയയുഗം തതഃ
അതിനുശേഷം ആത്മതത്വം ഗ്രഹിച്ച്, പിന്നെ ഇരട്ട പ്രകാശം അനുഭവിക്കണം.
വസിഷ്ഠോ ഽസ്യ മുനിശ്ഛന്ദോ ഽനുഷ്ടുപ് ച ദേവതാഃ പുനഃ
ഇതിനു വസിഷ്ഠൻ മഹർഷിയാണ്; അക്ഷരച്ഛന്ദസ്സ് അനുഷ്ടുപ്; ദേവതകളെയും വീണ്ടും ആഹ്വാനിക്കുന്നു.
മന്ത്രാര്ണൈശ്ച ഷഡങ്ഗാനി കൃത്വാ ധ്യായേത്കപീശ്വരമ്
മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങളാൽ ആറു അംശങ്ങളും സ്ഥാപിച്ച്, കപികളുടെ ഇശ്വരനിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ധ്യാനം ചെയ്യണം.
അധ്യാത്മചിത്തമാസീനം കദലീവനമധ്യഗമ്
ആത്മധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച മനസ്സോടെ, വാഴക്കാവിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു.
ധ്യാത്വൈവം പ്രജപേല്ലക്ഷം ദശാംശം ജുഹുയാത്തിലൈഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്തശേഷം, ലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ച്, അതിന്റെ പത്ത് ഭാഗം എള്ള് സമർപ്പണം ചെയ്യണം.
ജപ്തോ ഽയം മദനക്ഷോഭം നാശയത്യേവ നിശ്ചിതമ്
ഈ ജപം നിർബന്ധമായി കാമവികാരത്തിന്റെ കലഹം നശിപ്പിക്കും, സംശയമില്ല.
അഥ മന്ത്രാതരം വാക്ഷ്യേ ഭൂതവിദ്രാവണം പരമ്
ഇനി ഞാൻ മറ്റൊരു മന്ത്രം പറയും; അതു ഭൂതങ്ങളെ പിഴിയാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
പവനോ വനപുത്രാന്തേ ആവേശിദ്വയമീരയേത്
കാട്ടിന്റെ അറ്റത്ത് കാറ്റിനെ രണ്ടു ദിശകളിലേക്കും ആഹ്വാനിക്കണം.
ബ്രഹ്മാ മുനിഃ സ്യാദ്ഗായത്രീ ഛന്ദോ ഽത്ര ദേവതാ പുനഃ
ഇതിനു ബ്രഹ്മാവാണ് മഹർഷി; ഗായത്രിയാണ് അക്ഷരച്ഛന്ദസ്സ്; ദേവതകളെയും വീണ്ടും ആഹ്വാനിക്കുന്നു.
ഷഡ്ദീര്ഘാഢ്യേന ബീജേന ഷഡങ്ഗാനി സമാചരേത്
ആറ് ദീർഘസ്വരങ്ങൾ ഉള്ള ബീജാക്ഷരത്തോടെ ആറു അംശങ്ങളും നിർവഹിക്കണം.
പാരിജാതദ്രുമൂലസ്ഥം ചിന്തയേത്സാധകോത്തമഃ
പാരിജാതവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ സാദകനിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ ധ്യാനം ചെയ്യണം.
ത്രിമധ്വക്തൈര്യഞ്ജത്പീഠേ പൂര്വോക്തേപൂര്വവത്സുധീഃ
മൂന്ന് തവണ തേൻ സമർപ്പിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ ആ പീഠത്തിൽ പൂജിക്കണം.
ആക്രന്ദംസ്തം വിമുച്യാഥ ഗ്രഹഃ ശീഘ്രം പലായതേ
പീഡിതനെ മോചിപ്പിച്ചാൽ, ആഗ്രഹം പിടിച്ച ഭൂതം ഉടൻ ഒഴിഞ്ഞുപോകും.
പരീക്ഷിതായ ശിഷ്യായ ദേയാ വാ നിജസൂനവേ
ഇത് പരിചിതനായി പാരീക്ഷിതനോ, ശിഷ്യനോ, സ്വന്തം മകനോ ആർക്കും നൽകാം.
വിശേഷതഃ സമാരാധ്യ യഥോക്തം ഫലമാപ്നുയാത്
പ്രത്യേകമായി നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, പറഞ്ഞ ഫലം ലഭിക്കും.