തത്രൈവ സര്വശ്രേയാംസി തത്തീര്ഥം തത്തപോവനമ്
അവിടെയാണു എല്ലാം മംഗളവും, അതാണ് പരിശുദ്ധമായ തീർത്ഥം, അതാണ് തപസ്സിന്റെ ആശ്രമം.
സ്തോത്രൈര്വാപ്യര്ഹണാഭിര്വാ കിമു ധ്യാനേന കഥ്യതേ
സ്തോത്രങ്ങളാലോ അർപ്പണങ്ങളാലോ, ധ്യാനം പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
സാദിതിര്നൈവ ദഗ്ധാഭൂദ്വിഷ്ണുചക്രാഭിര ക്ഷിതാ
അദിതിയെ വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം കത്തിച്ചില്ല, നശിപ്പിച്ചുമില്ല.
പ്രാദുരാസീത്സമീപേ ഽസ്യാഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ
അവളുടെ അടുത്ത് ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ പ്രത്യക്ഷമായി.
സ്പൃശന്കരേണ പുണ്യേന പ്രാഹ കശ്യപവല്ലഭാമ്
പുണ്യമായ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു, കശ്യപന്റെ പ്രിയയോടു സംസാരിച്ചു.
ചിരം ശ്രാന്താസി ഭദ്രം തേ ഭവിശഷ്യതി ന സംശയഃ
നീ ദീർഘകാലം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു; ആശീർവാദം, സംശയമില്ല, നിനക്ക് ഭാവിയിൽ നന്മ ഉണ്ടാകും.
മാ ഭൈര്ഭദ്രേ മഹാഭാഗേ ധ്രുവം ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി
ഭദ്രേ, മഹാഭാഗേ, ഭയപ്പെടേണ്ട, ഉറപ്പായും നിനക്ക് മംഗളം സംഭവിക്കും.
തുഷ്ടാവ പ്രണിപത്യൈനം സര്വലോകസുഖാവഹമ്
സകല ലോകങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നവനെ അവൾ വണങ്ങി സ്തുതിച്ചു.
സത്ത്വാദിഗുണഭേദേന ലോകവ്യാപാരകാരണ
സത്ത്വം മുതലായ ഗുണങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ് ലോകങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം നടക്കുന്നത്.
സര്വൈകരുപരുപായ നിര്ഗുണായ ഗുണാത്മനേ
ഏകമായ രൂപമുള്ളവനും, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, ഗുണങ്ങൾ തന്നെയാണ് സ്വഭാവമായവനും.
സദ്ഭക്തജനവാത്സല്യശാലിനേ മങ്ഗലാത്മനേ
സത്യഭക്തജനങ്ങളോടു സ്നേഹം കാണിക്കുന്നവനും, മംഗളസ്വഭാവമുള്ളവനും.
തമാദിപുരുഷം ദേവം നമാമി ഹ്യര്ഥസിദ്ധയേ
ആ ആദിപുരുഷനായ ദൈവത്തോടാണ് ഞാൻ എന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ വണങ്ങുന്നത്.
തം നമാമി ജഗദ്ധേതും സമായം ചാപ്യമായിനമ്
ജഗത്തിന്റെ കാരണമായവനെയും, എല്ലാം ഒന്നാക്കി കാണിക്കുന്ന മായാവിയെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.
ജഗദ്രൂപം ജഗദ്ധേതും തം വന്ദേം സര്വവന്ദിതമ്
ജഗത്തായ രൂപവും, അതിന്റെ കാരണവുമാണ് അവൻ; എല്ലാവരും വണങ്ങുന്നവനെയാണ് ഞാൻ വണങ്ങുന്നത്.
അവാപുഃ പരമാം സിദ്ധിം തം വന്ദേ കമലാധവമ്
അവർ പരമസിദ്ധി നേടി; കമലനാഭനെയാണ് ഞാൻ വണങ്ങുന്നത്.
അത്യാസന്നം ച ഭക്താനാം തം വന്ദേ ഭക്തസംഗിനമ്
ഭക്തന്മാർക്ക് ഏറ്റവും അടുത്തവനും, ഭക്തരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നവനെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.
കരോതി ഹ്യാത്മനഃ സങ്ഗം തം ദേവം സങ്ഗവര്ജിതമ്
താൻ തന്നെ സങ്കൽപ്പിച്ച് ബന്ധം ഉണ്ടാക്കുന്നവനെയും, ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനുമായ ദൈവത്തെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.
നമാമി യജ്ഞഫലദം യജ്ഞകര്മപ്രബോധകമ്
യജ്ഞഫലം നൽകുന്നവനെയും, യജ്ഞകർമ്മങ്ങൾ ഉണർത്തുന്നവനെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.
പ്രാത്പവാന്പരമം ധാമ തം വന്ദേ ലോകസാക്ഷിണമ്
സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ലോകസാക്ഷിയായ പരമധാമനായ അവനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ഇതി ലോകസ്യ നേതാ യസ്തം നമാമി ജഗദ്ഗുരുമ്
ഇങ്ങനെ ലോകത്തിന്റെ നായകനായ, ജഗദ്ഗുരുവായ അവനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ന ജാനന്തി പരം ഭാവം തം വന്ദേ സര്വനായകമ്
അവന്റെ പരമസ്വഭാവം അവർ അറിയുന്നില്ല; എല്ലാറ്റിനും അധിപനായ അവനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
പ്രമാണാതീതസദ്ഭാവസ്തം വന്ദേ ജ്ഞാനസാക്ഷിണമ്
ഏതു തെളിവിനും അതീതമായ സത്യം ഉള്ളവനെയും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാക്ഷിയുമായ അവനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ഊര്വോര്വൈശ്യഃ സമുത്പന്നഃ പദ്യാം ശൂദ്രോ ഽഭ്യജായത
അവന്റെ ഉരുക്കളിൽ നിന്ന് വൈശ്യൻ ജനിച്ചു; കാലുകളിൽ നിന്ന് ശൂദ്രനും ഉദിച്ചുവന്നു.
മുഖാദഗ്നിസ്തര്ഥേന്ദ്രശ്ച പ്രാണാദ്വായുരജായത
അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് അഗ്നിയും ഇന്ദ്രനും, ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് വായുവും ജനിച്ചു.
ഷഡങ്ഗരുപിണേ തുഭ്യം ഭൂയോഭൂയോ നമോ നമഃ
ആറ് അംശങ്ങളോടും കൂടിയവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.
ത്വമഗ്നിര്നിരൃതിശ്ചൈവ വരുണസ്ത്വം ദിവാകരഃ
നീ അഗ്നിയും നിരൃതിയും വരുണനും സൂര്യനും ആണു.
ഗിരയഃ സിദ്ധഗന്ധര്വാനദ്യോ ഭൂമിശ്ച സാഗരാഃ
പർവതങ്ങൾ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, നദികൾ, ഭൂമി, സമുദ്രങ്ങൾ—
ത്വദ്രൂപമഖിലം ദേവ തസ്മാന്നിത്യം നമോ ഽസ്തു തേ
ദേവാ, ഈ എല്ലാം രൂപങ്ങളും നിന്റെതായതുകൊണ്ടു, എപ്പോഴും നിനക്കു വന്ദനം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ദൈതേയൈര്ബാധിതാന്പുത്രാന്മമ പാഹി ജനാര്ദന
ജനാർദ്ദനാ, ദൈത്യന്മാർ കഷ്ടം വരുത്തുന്ന എന്റെ മക്കളെ രക്ഷിക്കണമേ.
ഉവാച പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ ഹര്ഷാശ്രുക്ഷാലിതസ്തനീ
കൈകൾ ചേർത്ത്, സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ നെഞ്ചിൽ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.