ഭഗവന്നൃസിംഹപുരുഷ ക്രോധേശ്വര രസാ സഹ
ഭഗവന് നൃസിംഹപുരുഷാ, കോപേശ്വരാ, രസങ്ങളോടുകൂടി നീയിരിക്കുന്നു.
കോട്യാഭാന്തേ മഹാദേവ നികായദശശബ്ദതഃ
കോടിയധികം കിരണങ്ങളുടെ അവസാനം, മഹാദേവാ, കൂട്ടത്തിന്റെ പത്ത് ശബ്ദങ്ങളില് നിന്നാണ്.
പിങ്ഗലേക്ഷണസടാദഷ്ട്രാ ദംഷ്ട്രായുധ നഖായുധ
പിങ്ക് നിറമുള്ള കണ്ണുകളും കേശവും, എട്ടു ദന്തങ്ങളും, ആയുധമായ പല്ലുകളും നഖങ്ങളും ഉള്ളവനാണ്.
സം സക്തിവിഗ്രഹാന്തേ തു ഭൂതാപസ്മാരയാതുധാന്
ശക്തിയുടെ രൂപത്തിന്റെ അവസാനം, ഭൂതങ്ങള്, അപസ്മാരം, യാതുധാനന്മാര് എന്നിവയുണ്ട്.
ഭഗവന്വ്യോമചക്രേശ്വരാന്തേ തു പ്രഭവാപ്യയ
ഭഗവന്, ആകാശചക്രത്തിന്റെ ഇശ്വരന്റെ അവസാനം ഉത്ഭവവും ലയവും ഉണ്ടാകുന്നു.
ദഹ ജ്ഞാനൈശ്വര്യമന്തേ പ്രകാശയയുഗം തതഃ
ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും അവസാനം ദഹിപ്പിക്കണം, പിന്നെ പ്രകാശത്തിന്റെ ഇരട്ടത്വം പ്രകടിപ്പിക്കണം.
സത്യപുരുഷ ശബ്ദാന്തേ സദസന്മധ്യ ഈരയേത്
'സത്യപുരുഷ' എന്ന പദത്തിന്റെ അവസാനം, സതും അസതും തമ്മിലുള്ള മധ്യഭാഗം ഉച്ചരിക്കണം.
ഭയം കാന്താരശബ്ദാന്തേ ഭയം വിഷപദാത്തതഃ
'കാന്താരം' എന്ന പദത്തിന്റെ അവസാനം ഭയം ഉണ്ട്; 'വിഷം' എന്ന പദത്തില് നിന്ന് പിന്നെയും ഭയം ഉണ്ടാകുന്നു.
അശന്യന്തേ ഭയം ദുര്ഭിക്ഷഭയം മാരീശബ്ദതഃ
'അശനി' എന്ന പദത്തിന്റെ അവസാനം ഭയം ഉണ്ട്; 'മാരി' എന്ന പദത്തില് നിന്ന് ദുര്ഭിക്ഷഭയം ഉണ്ടാകുന്നു.
സ്കന്ദാപസ്മാരശബ്ദാന്തേ ഭയം ചൌരഭയം തതഃ
'സ്കന്ദ'യും 'അപസ്മാരം' എന്ന പദങ്ങളുടെ അവസാനം ഭയം ഉണ്ട്; 'ചോറ്' എന്ന പദത്തില് നിന്ന് പിന്നെയും ഭയം.
ഭയം ജന്മജരാന്തേ മരണാദിശബ്ദമീരയേത്
ജനനവും വയസ്സായും കഴിഞ്ഞ ശേഷം, മരണവും അതിനോടു സാമ്യമുള്ള വാക്കുകളും ഉച്ചരിക്കണം.
ജ്ഞേയരൂപധാരണാന്തേ നൃസിംഹബൃഹത്സാമതഃ
ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച ശേഷം, നരസിംഹന്റെ മഹാസാമവേദത്തിൽ നിന്നുള്ള വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കണം.
അഷ്ടാഷ്ടകം ചതുഃഷഷ്ടി ചേടികാഭയമീരയേത്
എട്ട് എട്ടുകൂട്ടങ്ങളും അറുപത്തിനാലു സഹചാരികളും കഴിഞ്ഞാൽ, ഭയമില്ലെന്നുള്ള വാക്ക് ഉച്ചരിക്കണം.
നമിതാന്തേ പദപദാത്പങ്കജാന്വിത ഈരയേത്
വന്ദനം കഴിഞ്ഞ്, ഓരോ പദത്തിൽ നിന്നും താമരപ്പൂക്കൾക്കൊപ്പം ഉച്ചരിക്കണം.
സഹസ്രേക്ഷണശബ്ദാന്തേ സഹസ്രപാദമീരയേത്
'ആയിരം കണ്ണുള്ള' എന്ന വാക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ, 'ആയിരം കാലുള്ളവൻ' എന്നത് ഉച്ചരിക്കണം.
സഹസ്താന്തേ ലലാടേതി സഹസ്രായുധതോ ധരാത്
'ആയിരം കൈകളുള്ള' എന്നതിനു ശേഷം, 'നെറ്റി' എന്നത് ആയിരം ആയുധങ്ങൾ ഉള്ളവനിൽ നിന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.
മന്ത്രേരാജേശ്വരപദാദ്വിഹായസഗതിപ്രദ
മന്ത്രങ്ങളുടെ രാജാവിന്റെ പദത്തിൽ നിന്ന്, ആകാശത്തിൽ പറക്കാനുള്ള വഴി നൽകണം.
ഘോരാട്ടഹാസഹസിതവിശ്വാവാസപദം തതഃ
ഭയങ്കരമായ ചിരിയും പുഞ്ചിരിയും കഴിഞ്ഞ്, വിശ്വത്തിന്റെ വാസസ്ഥലം എന്നത് ഉച്ചരിക്കണം.
പരമഹംസ വിശ്വേശ വിശ്വാന്തേ തു വിഡംബന
പരമഹംസനേ, വിശ്വേശ്വരനേ, വിശ്വം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പരിഹാസം ഉച്ചരിക്കണം.
ഹൃഷീകേശ ച സ്വച്ഛന്ദ നിഃശേഷജീവ വിന്യസേത്
ഹൃഷീകേശനും സ്വച്ഛന്ദനും, എല്ലായുള്ള ജീവികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും സ്ഥാപിക്കപ്പെടണം.
ലംപടാന്തേ ഖേചരീതി സിദ്ധ്യതേം തു പ്രദായക
'ലോഭിയായവൻ' എന്നതിനു ശേഷം, 'ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ' എന്നത് സിദ്ധി നൽകുന്നവനായി ഉച്ചരിക്കണം.
തതോ ബ്രഹ്മസഹസ്രാന്തേ കോടിസ്രഗ്രുണ്ഡശബ്ദതഃ
പിന്നീട്, ആയിരം ബ്രഹ്മാക്കളെ കഴിഞ്ഞ്, കോടിയോളം മാലകളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.
വരാഹാന്തേ നൃസിംഹേതി വാമനാന്തേ സമീരയേത്
വരാഹാവതാരം കഴിഞ്ഞ് 'നരസിംഹൻ' എന്നത് ഉച്ചരിക്കണം; വാമനാവതാരം കഴിഞ്ഞും അങ്ങനെ തന്നെ ഉച്ചരിക്കണം.
രാമത്രയ തതോ വിഷ്ണുരൂപാന്തേ ധര ഏവ ച
മൂന്നു രാമന്മാരുടെ ശേഷം, വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം കഴിഞ്ഞ് 'ധരാ' എന്നും ഉച്ചരിക്കണം.
നിവിഷ്ടവഹ്നിജായാന്തേ സ്വധാ ചൈവ തതോ വഷട്
നിലവിലുള്ള അഗ്നിയുടെ ഭാര്യയെ കഴിഞ്ഞ്, 'സ്വധാ' എന്നും അതിന് ശേഷം 'വഷട്' എന്നും ഉച്ചരിക്കണം.
ആദിദേവപദാത്പ്രാണാപാനപശ്ചാന്നിവിഷ്ടിതഃ
'ആദിദേവൻ' എന്ന പദത്തിൽ നിന്ന്, പ്രാണനും അപാനവും കഴിഞ്ഞ് അവസാനം സ്ഥാപിക്കണം.
മഹാമായാ അമോഘാന്തേ ദര്യം ദൈത്യന്ദ്രശബ്ദതഃ
'മഹാമായ'യും 'അമോഘ'യും കഴിഞ്ഞ്, ദൈത്യേന്ദ്രന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.
തേജസ്വരാന്തേ പുരുഷപംങേംതേ സത്യപൂരുഷ
'തേജസ്വി' എന്നതിനു ശേഷം, 'പുരുഷൻ' എന്നതിനു ശേഷം, 'സത്യപുരുഷൻ' എന്നത് ഉച്ചരിക്കണം.
താരമായാമൂര്തേഃ ഫട് വഃ കാമഃ സ്വരാദിമഃ
താരമെന്ന അക്ഷരം, മായയുടെ രൂപം, ഫട്, വഹ്, കാമം, സ്വരാദി ഇവ ഉച്ചരിക്കണം.
മായാവിശ്വാത്മനേ ഷട് ച താരഃ സൌചം തുരാത്മനേ
മായയും വിശ്വവും ആയ ആത്മാവിന് ഷട്, താരം ഇവ ചൊല്ലണം; ശുദ്ധവും പരമാത്മാവിനും ശൗചം, തുരാത്മാവ് ഇവ ചൊല്ലണം.