കരാലോ വികരാലശ്ച ദൈത്യാന്തോ മധുസൂദനഃ
കരാളൻ, വികരാളൻ, ദൈത്യാന്തൻ, മധുസൂദനൻ—
സുഘോരകശ്ച സുഹനുര്വിശ്വകോ രാക്ഷസാംതകഃ
സുഘോരകൻ, സുഹനു, വിശ്വകൻ, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ—
മേഘവര്ണഃ കുഭഘകര്ണഃ കൃതാന്തതീവ്രതേജസൌ
മേഘവർണ്ണൻ, കുബ്ഭഘകർണ്ണൻ, കൃതാന്തൻ, അത്യന്തം തേജസ്സുള്ളവർ—
വിഘ്നക്ഷമോ മഹാസേനഃ സിംഹാ ദ്വാത്രിംശദീരിതാഃ
വിഘ്നക്ഷമൻ, മഹാസേനൻ, ഇരുപത്തിമൂന്ന് സിംഹങ്ങൾ ഇവർ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏവം സിദ്ധേ മനൌ മന്ത്രീ സാധേയേദഖിലേപ്സിതാന്
ഇങ്ങനെ മന്ത്രം സിദ്ധിച്ചാൽ, ഉപാസകൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാം നേടാം.
വിഷ്ണും ജ്വലന്തം ഭൃഗ്വീശോ ജലം പദ്മാസനം തതഃ
ജ്വലിക്കുന്ന വിഷ്ണു, ഭൃഗുവിന്റെ ഇശ്വരൻ, ജലം, പിന്മുതൽ പദ്മാസനനായവൻ—
ഗദീ സേംദുനൃസിംഹം ച ഭീഷണം ഭദ്വമേവ ച
ഗദാധാരിയും, സമുദ്രനൃസിംഹനും, ഭയാനകനും, മംഗളസ്വരൂപനും—
നൃഹരേര്ദ്വാവിംശദര്ണോ ഽയം മന്ത്രഃ സാമ്രാജ്യദായകഃ
ഇതാണ് ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള നൃഹരിമന്ത്രം, സാമ്രാജ്യം നൽകുന്നവൻ.
ദേവതാ നൃഹരിശ്ചാസ്യ സര്വേഷ്ടുഫലദായകഃ
ദേവതയായി എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്നവൻ നൃഹരി ആണു.
വേദൈശ്ചതുര്ഭിര്വസുഭിഃ ഷഡ്ഭിഃ ഷഡ്ഭിര്യുഗാക്ഷരൈഃ
നാലു വേദങ്ങളും ആറു വസുക്കളും, യുഗത്തിന്റെ ആറു അക്ഷരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് ചെയ്യേണ്ടത്.
മുഖബാഹ്വങ്ഘ്രിസംധ്യഗ്രേഷ്വഥ കുക്ഷൌ തഥാ ഹൃദി
വായിന്റെ അറ്റങ്ങളിലും കൈകളുടെയും കാലുകളുടെയും സന്ധികളിലും, കുടലിലും ഹൃദയത്തിലും,
പ്രണവാന്തരിതാന് കൃത്വാ ന്യസേത്സാധകസത്തമഃ
പ്രണവം ഇടയിൽ ചേർത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ അവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് ഉത്തമനായ ഉപാസകൻ ചെയ്യണം.
കരാങ്ഘ്ഷഷ്ടാദ്യങ്ഗുലീഷു പൃഥഗാദ്യന്തപര്വണോഃ
കൈകളുടെയും കാലുകളുടെയും വിരലുകളിൽ, അങ്കുഷ്ഠം മുതൽ ഓരോ സന്ധിയിലും, വേർതിരിച്ച് തുടക്കത്തിലും അറ്റത്തിലും,
ശിരോലലാടേ ഭ്രുമധ്യേ നേത്രയോഃ കര്ണയോസ്തഥാ
തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, കണികൂടിയിടയിൽ, കണ്ണുകളിൽ, ചെവികളിൽ,
കണ്ഠേ ഘോണേ ച ഭുജയോര്ദ്ദത്തനൌ നാഭിമണ്ഡലേ
കഴുത്തിൽ, മൂക്കിൽ, ഇരുകൈകളിലും, ഇരുവശങ്ങളിലും, കുടലിനടുത്തുള്ള ഭാഗത്തും,
ഗുല്ഫേ പാദകരാങ്ഗുല്യോഃ സര്വസന്ധിഷു രോമസു
കാൽമുട്ടുകളിൽ, കാലിന്റെ വിരലുകളിൽ, കൈവിരലുകളിൽ, എല്ലാ സന്ധികളിലും, രോമരന്ധ്രങ്ങളിലും,
വര്ണാന്പദേ ഗുല്ഫജാനുകടിനാഭിഹൃദി സ്ഥലേ
അക്ഷരങ്ങൾ പാദങ്ങളിൽ, കാൽമുട്ടുകളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, അരയിൽ, കുടലിൽ, ഹൃദയത്തിൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
കര്ണയോര്വദനേ നാസാപുടേ നേത്രേ ച മൂര്ദ്ധനി
ചെവികളിൽ, വായിൽ, മൂക്കിന്റെ ദ്വാരങ്ങളിൽ, കണ്ണുകളിൽ, തലയുടെ മുകളിൽ,
ആസ്യേ ച ഹൃദയ നാഭൌ പാദാന്സര്വാങ്ഗകേന്യസേത്
വായിലും, ഹൃദയത്തിലും, കുടലിലും, കാലുകളിൽ, എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
ഉഗ്രാദീനി പദാനീ ഹ മൃത്യുമൃത്യും നമാമ്യഹമ്
ഉഗ്രൻ തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ, 'മരണത്തിന്റെ മരണമേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു' എന്നതുപോലുള്ളവ,
ഹൃദി നാഭൌ ച കട്യാദിപാദാന്തം നവസു ന്യസേത്
ഹൃദയത്തിൽ, കുടലിൽ, അരയിൽ തുടങ്ങി കാലിന്റെ അറ്റം വരെ ഒമ്പതു സ്ഥലങ്ങളിൽ അവ സ്ഥാപിക്കണം.
നൃസിംഹാദ്യാനി താന്യേവ പൂര്വവദ്വിന്യസേത്സുധീഃ
നൃസിംഹൻ തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ബുദ്ധിമാനായി സ്ഥാപിക്കണം.
വിഭക്താ പന്ത്രവര്ണാംശ്ച ക്രമാത്സ്ഥാനേഷു വിന്യസേത്
മന്ത്രത്തിലെ വേർതിരിച്ച അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി തക്കസ്ഥലങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഹൃദയാദ്ഭ്രൂയുഗാന്തം തു നേത്രത്രയേ ച മസ്തകേ
ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് കണികൂടിയിടം വരെ, മൂന്നുകണ്ണുകളിലും, തലയിൽ,
വിന്യസേന്നാമതോ ധീമാന്ഹരിന്യാസോ ഽയമീരിതഃ
നാമങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കണം; ഇതാണ് ഹരിയുടെ ന്യാസം എന്നു പറയുന്നത്.
ഏവം ന്യാസവിധിം കൃത്വാ ധ്യായേച്ച നൃഹരിം ഹൃദി
ഇങ്ങനെ ന്യാസവിധി നടത്തി, ഹൃദയത്തിൽ നൃഹരിയെ ധ്യാനിക്കണം.
നഖാഗ്രഭിന്നദൈത്യേശോ ജ്വാലാമാലാസമന്വിതഃ
നഖങ്ങളുടെ അഗ്രത്തിൽ പിളർന്ന ദാനവാധിപൻ ജ്വാലാമാലകൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നൃസിംഹോ ഽസ്മാന്സദാ പാതുസ്ഥലാംബുഗഗനോപഗഃ
നരസിംഹൻ നിലത്തും വെള്ളത്തിലും ആകാശത്തിലും എപ്പോഴും നമ്മെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ജാനുമധ്യഗതൌ കൃത്വാ ചിബുകോഷ്ടൌ സമാവുഭൌ
മുട്ടുകളുടെ നടുവിൽ ചുണ്ടും നെഞ്ചും ഇരുവരെയും വച്ച്,
മുഖം വിജൃംഭിതം കൃത്വാ ലേലിഹാനാം ച ജിഹ്വികാമ്
വായ് വലുതായി തുറന്ന് നാവു ചുരണ്ടുന്നപോലെ,