മാസമാത്രേണ വശ്യാഃസ്യുസ്തസ്യ സര്വേ നൃപോത്തമാഃ
ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ, മഹാരാജാക്കന്മാർ എല്ലാവരും അവന്റെ വശത്താകുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
സ ഭവേദ്ദാസവത്സദ്യോ മന്ത്രസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൻ ഉടനെ ദാസനായി മാറും.
സാധയേത്സകലാന്കാമാന്വിഷ്ണുതുല്യോ ന സംശയഃ
അവൻ വിഷ്ണുവിനോടു സമമായി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കും, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
യാന്സമാരാധ്യ ബ്രഹ്മാദ്യാശ്ചക്രുഃ സൃഷ്ട്യാദി കര്മ വൈ
ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും സൃഷ്ടി മുതലായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തതും ആരെ ആരാധിച്ചാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ഏകാക്ഷരഃ സ്മൃതോ മന്ത്രോ ഭജതാം സുരപാദപഃ
ഒരു അക്ഷരമുള്ള ഈ മന്ത്രം ഭക്തർക്കു എല്ലാ ഇച്ഛകളും നിറവേറ്റുന്ന കല്പവൃക്ഷംപോലെയാണ്.
ദേവതാ നൃഹരിഃ പ്രോക്തോ വിനിയോഗോ ഽഖിലാപ്തയേ
ദേവതയായി നൃഹരിയെ പറയുന്നു; എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നേടുന്നതിനാണ് വിനിയോഗം.
അര്കേന്ദുവഹ്നിനയനം ശരദിന്ദുരുചം കരൈഃ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയുംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമായി, ശരദ്കാല ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനാണ്.
ലക്ഷം ജപസ്തദ്ദശാംശഹോമശ്ച ഘൃതപായസൈഃ
ഒരു ലക്ഷം ജപവും, അതിന്റെ പത്തിലൊന്നു ഘൃതവും പായസം ചേർത്ത് ഹോമവും ചെയ്യണം.
ഖഗേശം ശങ്കരം ശേഷം ശതാനന്ദം ദിഗാലിഷു
പക്ഷിരാജാവിനും ശങ്കരനും ശേഷനും ശതാനന്ദനും ദിക്കുകളിൽ അർപ്പണം ചെയ്യണം.
ദന്തച്ഛദേഷു നൃഹരീംസ്താവതഃ പൂജയേത്ക്രമാത്മ
ആനയുടെ ദന്തുകളിൽ, നിർദ്ദേശിച്ചത്ര തവണ, നൃഹരിയെ ക്രമമായി പൂജിക്കണം.
കരാലോ വികരാലശ്ച ദൈത്യാന്തോ മധുസൂദനഃ
കരാളൻ, വികരാളൻ, ദൈത്യാന്തൻ, മധുസൂദനൻ—
സുഘോരകശ്ച സുഹനുര്വിശ്വകോ രാക്ഷസാംതകഃ
സുഘോരകൻ, സുഹനു, വിശ്വകൻ, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ—
മേഘവര്ണഃ കുഭഘകര്ണഃ കൃതാന്തതീവ്രതേജസൌ
മേഘവർണ്ണൻ, കുബ്ഭഘകർണ്ണൻ, കൃതാന്തൻ, അത്യന്തം തേജസ്സുള്ളവർ—
വിഘ്നക്ഷമോ മഹാസേനഃ സിംഹാ ദ്വാത്രിംശദീരിതാഃ
വിഘ്നക്ഷമൻ, മഹാസേനൻ, ഇരുപത്തിമൂന്ന് സിംഹങ്ങൾ ഇവർ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏവം സിദ്ധേ മനൌ മന്ത്രീ സാധേയേദഖിലേപ്സിതാന്
ഇങ്ങനെ മന്ത്രം സിദ്ധിച്ചാൽ, ഉപാസകൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാം നേടാം.
വിഷ്ണും ജ്വലന്തം ഭൃഗ്വീശോ ജലം പദ്മാസനം തതഃ
ജ്വലിക്കുന്ന വിഷ്ണു, ഭൃഗുവിന്റെ ഇശ്വരൻ, ജലം, പിന്മുതൽ പദ്മാസനനായവൻ—
ഗദീ സേംദുനൃസിംഹം ച ഭീഷണം ഭദ്വമേവ ച
ഗദാധാരിയും, സമുദ്രനൃസിംഹനും, ഭയാനകനും, മംഗളസ്വരൂപനും—
നൃഹരേര്ദ്വാവിംശദര്ണോ ഽയം മന്ത്രഃ സാമ്രാജ്യദായകഃ
ഇതാണ് ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള നൃഹരിമന്ത്രം, സാമ്രാജ്യം നൽകുന്നവൻ.
ദേവതാ നൃഹരിശ്ചാസ്യ സര്വേഷ്ടുഫലദായകഃ
ദേവതയായി എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്നവൻ നൃഹരി ആണു.
വേദൈശ്ചതുര്ഭിര്വസുഭിഃ ഷഡ്ഭിഃ ഷഡ്ഭിര്യുഗാക്ഷരൈഃ
നാലു വേദങ്ങളും ആറു വസുക്കളും, യുഗത്തിന്റെ ആറു അക്ഷരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് ചെയ്യേണ്ടത്.
മുഖബാഹ്വങ്ഘ്രിസംധ്യഗ്രേഷ്വഥ കുക്ഷൌ തഥാ ഹൃദി
വായിന്റെ അറ്റങ്ങളിലും കൈകളുടെയും കാലുകളുടെയും സന്ധികളിലും, കുടലിലും ഹൃദയത്തിലും,
പ്രണവാന്തരിതാന് കൃത്വാ ന്യസേത്സാധകസത്തമഃ
പ്രണവം ഇടയിൽ ചേർത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ അവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് ഉത്തമനായ ഉപാസകൻ ചെയ്യണം.
കരാങ്ഘ്ഷഷ്ടാദ്യങ്ഗുലീഷു പൃഥഗാദ്യന്തപര്വണോഃ
കൈകളുടെയും കാലുകളുടെയും വിരലുകളിൽ, അങ്കുഷ്ഠം മുതൽ ഓരോ സന്ധിയിലും, വേർതിരിച്ച് തുടക്കത്തിലും അറ്റത്തിലും,
ശിരോലലാടേ ഭ്രുമധ്യേ നേത്രയോഃ കര്ണയോസ്തഥാ
തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, കണികൂടിയിടയിൽ, കണ്ണുകളിൽ, ചെവികളിൽ,
കണ്ഠേ ഘോണേ ച ഭുജയോര്ദ്ദത്തനൌ നാഭിമണ്ഡലേ
കഴുത്തിൽ, മൂക്കിൽ, ഇരുകൈകളിലും, ഇരുവശങ്ങളിലും, കുടലിനടുത്തുള്ള ഭാഗത്തും,
ഗുല്ഫേ പാദകരാങ്ഗുല്യോഃ സര്വസന്ധിഷു രോമസു
കാൽമുട്ടുകളിൽ, കാലിന്റെ വിരലുകളിൽ, കൈവിരലുകളിൽ, എല്ലാ സന്ധികളിലും, രോമരന്ധ്രങ്ങളിലും,
വര്ണാന്പദേ ഗുല്ഫജാനുകടിനാഭിഹൃദി സ്ഥലേ
അക്ഷരങ്ങൾ പാദങ്ങളിൽ, കാൽമുട്ടുകളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, അരയിൽ, കുടലിൽ, ഹൃദയത്തിൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
കര്ണയോര്വദനേ നാസാപുടേ നേത്രേ ച മൂര്ദ്ധനി
ചെവികളിൽ, വായിൽ, മൂക്കിന്റെ ദ്വാരങ്ങളിൽ, കണ്ണുകളിൽ, തലയുടെ മുകളിൽ,
ആസ്യേ ച ഹൃദയ നാഭൌ പാദാന്സര്വാങ്ഗകേന്യസേത്
വായിലും, ഹൃദയത്തിലും, കുടലിലും, കാലുകളിൽ, എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
ഉഗ്രാദീനി പദാനീ ഹ മൃത്യുമൃത്യും നമാമ്യഹമ്
ഉഗ്രൻ തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ, 'മരണത്തിന്റെ മരണമേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു' എന്നതുപോലുള്ളവ,