പൂജയേദ്വനമാലായൈ ഹൃദന്തേന ഗലേ ച താമ്
ഹൃദയ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, കഴുത്തിലെ വനമാലയെ പൂജിക്കണം.
ദലേഷു പൂജയേത്പശ്ചാല്ലക്ഷ്മ്യാദ്യാവൃത്തചാമരാഃ
ശേഷം, ചുറ്റുപാടുകളിൽ ചാമരം വീശുന്ന ലക്ഷ്മിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും പൂജിക്കണം.
ഉത്ഫുല്ലാംഭഘോജനയനാ മദവിഭ്രമമന്ഥരാഃ
പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ താമരപൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ, ആനന്ദത്തിലും ആകർഷണത്തിലും മന്ദമായി ചലിക്കുന്നവനായി,
കാന്തിഃ ശാന്തിസ്തുഷ്ടിപുഷ്ടിബീജാദ്യാ ങേനമോന്തികാഃ
സൗന്ദര്യം, ശാന്തി, തൃപ്തി, പോഷണം, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ വിത്തുകൾ എന്നിവ അവനെ അടുത്തെത്തുന്നു.
ഹ്രസ്വത്രയക്ലീബസര്വരഹിതസ്വരസംയുതമ്
ചുരുങ്ങിയതോ ദുർബലതയോ മറ്റേതെങ്കിലും ദോഷങ്ങളോ ഇല്ലാതെ, സ്വഭാവത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണനായവനായി,
ദലാഗ്രേഷു യജേച്ഛങ്ഖം ശാര്ങ്ഗം ചക്രമസിം ഗദാമ്
താമരയുടെ ദളങ്ങളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ ശംഖം, ശാർംഗം, ചക്രം, ഖഡ്ഗം, ഗദ എന്നിവയെ ആരാധിക്കണം.
മഹാജലചരാ യാന്തേ വര്മാസ്ത്രം വഹ്നിവല്ലഭാ
വലിയ ജലജീവികളോടു വച്ച്, അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായ വർമായുധം അർപ്പിക്കണം.
ശാര്ങ്ഗായ സശയാന്തേ ച വര്മാസ്ത്രം വഹ്നിവല്ലഭാ
ശാർംഗത്തിൽ, അമ്പിന്റെ അറ്റത്തോടുകൂടി, അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായ വർമായുധം അർപ്പിക്കണം.
സുദര്ശനമഹാന്തേ തു ചക്രരാജപദം വദേത്
വലിയ സുദർശനചക്രത്തിൽ, ചക്രരാജാവിന്റെ സ്ഥാനമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കണം.
ഛിന്ധിദ്വയം തതഃ പശ്ചാദ്വിദാരയയുഗം തതഃ
അതിനുശേഷം, 'ചിന്തി' എന്ന ഇരട്ടയും, പിന്നെ 'വിദാരയ' എന്ന ഇരട്ടയും അർപ്പിക്കണം.
ഭൂകാനി ത്രാസയദ്വന്ദ്വം വര്മഫഡ്വഹ്നിസുംദരീ
ഭൂമിയെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഇരട്ട, മനോഹരമായ വർമം, ഖഡ്ഗം, അഗ്നി എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.
മഹാഖഡ്ഗതീക്ഷ്ണപദാച്ഛിവിയുഗ്മം സമീരയേത്
വലിയ ഖഡ്ഗത്തിന്റെ തീവ്രമായ പടിയിൽ നിന്ന്, ശിവയുഗ്മം വിളിച്ചോതണം.
മഹാകൌമോദകീത്യന്തേ വദേഞ്ചൈവ മഹാബലേ
അവസാനത്തിൽ, മഹാകൗമോദകിയുടെ അറ്റത്ത്, മഹാബലനെയും പ്രഖ്യാപിക്കണം.
വര്മാസ്ത്രവഹ്നിജായാന്തകൌമോദകി ഹൃക്ഷതിമഃ
വർമായുധത്തിന്റെ അവസാനം, അഗ്നിജാതമായ കൗമോദകിയും ഹൃദയത്തിലെ വേദന നശിപ്പിക്കുന്നവളുമാണ്.
മഹാങ്കുശപദാത്കുട്ചയുഗ്മം ഹുംഫട്വസുപ്രിയാ
വലിയ അങ്കുശത്തിന്റെ പടിയിൽ നിന്ന്, 'ഹും' 'ഫട്' എന്നാക്ഷരങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായ കുച്ഛയുഗ്മം അർപ്പിക്കണം.
സംവര്തകമഹാന്തേ തു മുസലേതി പദം വദേത്
വലിയ സംവർത്തകത്തിൽ, 'മുസലം' എന്ന പദം പ്രഖ്യാപിക്കണം.
മുസലായ നമഃ പ്രോക്തോ മന്ത്രോ സുസലപൂജനേ
മുസലത്തിന്റെ പൂജയിൽ 'മുസലായ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
ഹും ഫടേ സ്വാഹാ ച പാശായ നമഃ പാശാര്ചനേ മനുഃ
'ഹും ഫട് സ്വാഹാ' എന്നും, 'പാശായ നമഃ' എന്നും, പാശത്തിന്റെ പൂജയ്ക്കുള്ള മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
താരാദ്യാ മനവോ ഹ്യേതേ തതഃ ശക്രാദികാന്യജേത്
താര തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ ഇവയാണ്; അതിനുശേഷം ഇന്ദ്രൻ മുതലായവരെയും ആരാധിക്കണം.
മാസമാത്രം തു കുസുമൈഃ പൂജയിത്വാ ഹയാരിജൈഃ
ഒരു മാസം മുഴുവൻ പൂക്കളാൽ, കുതിരയുടെ ശത്രുവിന് പ്രിയമായവയാൽ പൂജിച്ചശേഷം,
മാസമാത്രേണ വശ്യാഃസ്യുസ്തസ്യ സര്വേ നൃപോത്തമാഃ
ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ, മഹാരാജാക്കന്മാർ എല്ലാവരും അവന്റെ വശത്താകുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
സ ഭവേദ്ദാസവത്സദ്യോ മന്ത്രസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൻ ഉടനെ ദാസനായി മാറും.
സാധയേത്സകലാന്കാമാന്വിഷ്ണുതുല്യോ ന സംശയഃ
അവൻ വിഷ്ണുവിനോടു സമമായി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കും, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
യാന്സമാരാധ്യ ബ്രഹ്മാദ്യാശ്ചക്രുഃ സൃഷ്ട്യാദി കര്മ വൈ
ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും സൃഷ്ടി മുതലായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തതും ആരെ ആരാധിച്ചാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ഏകാക്ഷരഃ സ്മൃതോ മന്ത്രോ ഭജതാം സുരപാദപഃ
ഒരു അക്ഷരമുള്ള ഈ മന്ത്രം ഭക്തർക്കു എല്ലാ ഇച്ഛകളും നിറവേറ്റുന്ന കല്പവൃക്ഷംപോലെയാണ്.
ദേവതാ നൃഹരിഃ പ്രോക്തോ വിനിയോഗോ ഽഖിലാപ്തയേ
ദേവതയായി നൃഹരിയെ പറയുന്നു; എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നേടുന്നതിനാണ് വിനിയോഗം.
അര്കേന്ദുവഹ്നിനയനം ശരദിന്ദുരുചം കരൈഃ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയുംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമായി, ശരദ്കാല ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനാണ്.
ലക്ഷം ജപസ്തദ്ദശാംശഹോമശ്ച ഘൃതപായസൈഃ
ഒരു ലക്ഷം ജപവും, അതിന്റെ പത്തിലൊന്നു ഘൃതവും പായസം ചേർത്ത് ഹോമവും ചെയ്യണം.
ഖഗേശം ശങ്കരം ശേഷം ശതാനന്ദം ദിഗാലിഷു
പക്ഷിരാജാവിനും ശങ്കരനും ശേഷനും ശതാനന്ദനും ദിക്കുകളിൽ അർപ്പണം ചെയ്യണം.
ദന്തച്ഛദേഷു നൃഹരീംസ്താവതഃ പൂജയേത്ക്രമാത്മ
ആനയുടെ ദന്തുകളിൽ, നിർദ്ദേശിച്ചത്ര തവണ, നൃഹരിയെ ക്രമമായി പൂജിക്കണം.