ഫആന്തഃ കര്ണേന്ദുസംയുക്തോ ബുധോ ങേംതേ ഹദന്തിമഃ
അവസാനത്തിൽ 'ഫ'യും, 'കർണ'യും 'ഇന്ദു'യും ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ബുധൻ 'ഹ'യിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
പങ്ക്തിശ്ഛൈദോ ദേവതാ തു ബുധഃ സര്വേഷ്ടദോ നൃണാമ്
ഛന്ദസ്സ് പങ്ക്തിയാണ്; ദേവത ബുധൻ തന്നെയാണ്; മനുഷ്യർക്കു എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നൽകുന്നവൻ.
വന്ദേ ബുധം സദാ ഭക്ത്യാ പീതാമ്ബരവിഭൂഷണമ്
പീതാംബരം ധരിച്ച ബുധനെ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്തിയോടെ വന്ദിക്കുന്നു.
ധ്യാത്വേവം പ്രജപേസഹസ്രം വിജിതേന്ദ്രിയഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
അങ്ഗമാതൃദിശാപാലഹേതിഭിര്ബുധമര്ചയേത്
ശരീരഭാഗങ്ങൾ, മാതാക്കൾ, ദിക്കുകൾ, ദിക്പാലകർ, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ജ്ഞാനിയെ ആരാധിക്കണം.
സഹസ്രം പ്രജപേന്മന്ത്രം നിത്യം ദശദിനാവധി
പത്ത് ദിവസം തുടർച്ചയായി, ദിവസേന ആയിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കണം.
ബുധസ്യാരാധനം പ്രോക്തം ഗുരോരാരാധനം ശൃണു
ഇങ്ങനെ ജ്ഞാനിയുടെ ആരാധന പറയുന്നു; ഇനി ഗുരുവിന്റെ ആരാധന കേൾക്കൂ.
നമോന്തോ വസുവര്ണോ ഽയം മുനിര്ബ്രഹ്മാസ്യ സംമതഃ
വസുവർണ്ണൻ എന്ന ഈ മുനിയെ നമസ്കരിക്കണം; ഇദ്ദേഹം ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഹൃച്ഛക്തിര്ദീര്ഘവഹ്നീന്ദുയുഗലേനാങ്ഗകല്പനാ
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം ശക്തിയാണ്; ദീർഘമായ അഗ്നിയും ചന്ദ്രനും ചേർന്ന് അവന്റെ അവയവങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നു.
കിരന്തം പീതപുഷ്പാലങ്കാരാലേപാംശുകാര്ചിതമ്
മഞ്ഞ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, സുഗന്ധം പുരട്ടി, വസ്ത്രം ധരിച്ചു, പ്രകാശം ചൊരിയുന്നവനായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
ലക്ഷം ജപോ ദശാംശേന ഘൃതേനാന്നേന വാ ഹുനേത്
ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചശേഷം, പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം നെയ്യോ അന്നമോ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.
ഏവം സിദ്ധേ മനൌ മന്ത്രീ സാധയേദിഷ്ടമാത്മനഃ
ഇങ്ങനെ മന്ത്രം സിദ്ധമായാൽ, ഉപാസകൻ തനിക്കിഷ്ടമായ കാര്യങ്ങൾ സാധിക്കണം.
പിപ്പലോത്ഥസമിദ്ഭിശ്ച ജുഹുയാത്തന്നിവൃത്തയേ
വിഗ്നങ്ങൾ നീക്കാൻ പിപ്പല വൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള സമിതുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം ചെയ്യണം.
സ വിംശതിശതം ശീഘ്രം വാസാംസി ലഭതേ മഹീമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ ഇരുപതിനായിരം വസ്ത്രങ്ങളും ഭൂമിയും നേടുന്നു.
വസ്രം മേ ദേഹി ശുക്രായ ഠദ്വയാന്തോ ധ്രുവാദികഃ
"എനിക്ക് വസ്ത്രം തരിക, ശുക്രാ!" — ഇതാണ് മന്ത്രം; ഇത് 'ധ്രുവ'യിൽ ആരംഭിച്ച് രണ്ട് 'ഠ'കളിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
ദൈത്യേജ്യോ ദേവതാ ബീജം ധ്രുവഃ ശക്തിര്വസുപ്രിയാ
ദൈത്യനെ ആഹ്വാനിക്കണം; ദേവതയാണ് ബീജം; 'ധ്രുവ' ശക്തിയാണ്; 'വസുപ്രിയ' ധനത്തിനിഷ്ടമാണ്.
ശുക്ലാംബരാലേപഭൂഷം കരേണ ദദതം ധനമ്
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചു, സുഗന്ധം പുരട്ടി, അലങ്കരിച്ച്, കൈകൊണ്ട് ധനം നൽകുന്നവനായി.
അയുതം പ്രജപേന്മന്ത്രം ദശാംശം ജുഹുയാദ് ഘൃതൈഃ
അയിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ച്, പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം നെയ്യാൽ ഹോമം ചെയ്യണം.
ശ്വേതപുഷ്പൈഃ സുഗന്ധൈശ്ച ജുഹുയാദ് ഭൃഗുവാസരേ
വെളുത്ത സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ ഉപയോഗിച്ച്, ഭൃഗുവാസരത്തിൽ ഹോമം നടത്തണം.
മനവോ ഽമോ സദാ ഗോപ്യാ ന ദേയാ യസ്യ കസ്യചിത്
ഈ മന്ത്രങ്ങൾ എപ്പോഴും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം; ആര്ക്കും ഇഷ്ടംപോലെ നൽകരുത്.
ഭക്തിയുക്തായ ശിഷ്യായ ദേയാ വാ നിജസൂനവേ
ഭക്തിയുള്ള ശിഷ്യനോ സ്വന്തം മകനോ ആണെങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ മന്ത്രങ്ങൾ നൽകാവൂ.
യാന്പ്രാപ്യ മാനവാസ്തൂര്ണം പ്രാപ്നുവന്തി നിജേപ്സിതമ്
ഇവയെ പ്രാപിച്ചാൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നേടുന്നു.
ബ്രഹ്മാദയോ ഽപി യാഞ്ജ്ഞാത്വാ സമര്ഥാഃ സ്യുര്ജഗത്കൃതൌ
ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും ഇതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയാൽ ലോകസൃഷ്ടിക്ക് കഴിവുള്ളവരാകും.
അഷ്ടാക്ഷരോ മനുശ്ചാസ്യ സാധ്യോ നാരായണോ മുനിഃ
ഇതിന്റെ മന്ത്രം എട്ട് അക്ഷരങ്ങളാണ്, അതിന്റെ ഉപദേശകൻ നാരായണൻ തന്നെയാണ്.
ഓം ബീജം യം ച തഥാ ശക്തിര്വിനിയോഗോ ഽഖിലാപ്തയേ
'ഓം' ആണ് ബീജം, 'യം' ആണ് ശക്തി, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നേടാൻ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം ചെയ്യുന്നു.
വീരോല്കായ ശിഖാ പ്രോക്താ ദ്യുല്കായ കവചം മതമ്
വീരന്മാർക്ക് ശിഖയാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; ദേവന്മാർക്ക് കാവചം ഉചിതമാണ് എന്ന് കരുതുന്നു.
പുനഃ ഷഡങ്ഗമന്ത്രോത്ഥൈഃ ഷഡ്വര്ണൈശ്ച സമാചരേത്
പിന്നീട് ആറു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ആറു അക്ഷരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആചരണം നടത്തണം.
സുദര്ശനസ്യ മന്ത്രേണ കുര്യാദ്ദിഗ്ബന്ധനം തതഃ
ശുദ്ധർശന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദിശകളുടെ സംരക്ഷണം സ്ഥാപിക്കണം.
അസ്ത്രായഫഡിതി പ്രോക്തോ മന്ത്രോ ദ്വാദശവര്ണവാന്
അസ്ത്രത്തിനുള്ള മന്ത്രം 'അസ്ത്രായഫട്' എന്നാണു പറയുന്നത്, ഇത് പന്ത്രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്.
മൂലാര്ണാന്സ്വതനൌ ന്യസ്യേദാധാരേ ഹൃദയേ മുഖേ
മൂല അക്ഷരങ്ങൾ താന്റെ ശരീരത്തിൽ, അടിസ്ഥാനം, ഹൃദയം, വായ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.