ഇന്ദ്രാദ്യാനപി വജ്രാദീനേവം സിദ്ധോ ഭവേന്മനുഃ
ഇതിലൂടെ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും വജ്രംപോലെ സിദ്ധിയുള്ളവരാകുന്നതുപോലെ, ഒരാൾക്കും സിദ്ധി ലഭിക്കും.
മാര്ഗശീര്ഷേ ഽഥ വൈശാഖേ വ്രതാരംഭഃ പ്രശസ്യതേ
മാർഗശീർഷം അല്ലെങ്കിൽ വൈശാഖം മാസങ്ങളിൽ വ്രതാരംഭം വളരെ പ്രശംസനീയമാണ്.
വിനിര്വര്ത്യ രദാന്ധാവേദപാമാര്ഗേണ വാഗ്യതാ
പല്ല് സംബന്ധമായ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ മൗനം പാലിക്കണം.
നൈവേദ്യാദീംശ്ച സംഭാരാന്രക്താന്സര്വാന്പ്രകല്പയേത്
നൈവേദ്യം തുടങ്ങി എല്ലാ സമഗ്രങ്ങൾക്കും ചുവപ്പ് നിറം വരുത്തി ഒരുക്കണം.
രക്തഗോഗോമയാലിപ്തഭൂമൌ രക്താസനേ വിശേത്
ചുവന്ന പശുവിന്റെ ചാണകത്താൽ പുരട്ടിയ നിലത്ത് ചുവന്ന ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കണം.
മങ്ഗലാദീനി നാമാനി സ്വകീയാങ്ഗേഷു വിന്യസേത്
മംഗളൻ തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ സ്വന്തം ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ധരാത്മജം നസോരക്ഷ്ണോഃ കുജം ഭൌമം ലലാടകേ
ഭൂമിപുത്രനെ മൂക്കിലും കണ്ണിലും, കുജനും ഭൗമനും നെറ്റിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
അങ്ഗാരകം ശിഖായാം ച സര്വാങ്ഗേ ച മഹീസുതമ്
അംഗാരകനെ ശിഖയിൽ, മഹീസുതനെ മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം.
മൂര്ദ്ധാദി വൃഷ്ടികര്താരമാപാദാന്തം ന്യസേത്സുധീഃ
മനുഷ്യന് തലയില് നിന്ന് കാലിന്റെ അറ്റം വരെ മഴയുണ്ടാക്കുന്ന ചിഹ്നം സൂക്ഷ്മതയോടെ സ്ഥാപിക്കണം.
ന്യസേദന്തേ തതോ ദിക്ഷു സര്വകാര്യാര്ഥസിദ്ധിദമ്
അതിനുശേഷം, ആ ചിഹ്നം നാലു ദിശകളിലും അറ്റങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം; ഇതു എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വിജയത്തിന് കാരണമാകും.
വിന്യസ്യൈവം നിജേ ദേഹേ ധ്യായേത്പ്രാഗ്വദ്ധരാത്മജമ്
ഇങ്ങനെ തന്നെ ശരീരത്തില് ആ ചിഹ്നം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, മുമ്പുപോലെ ഭൂമിയുടെ പുത്രനെ ധ്യാനിക്കണം.
ഏകവിംശതികോഷ്ഠാഢ്യേ ത്രികോണേ താമ്രപത്രഗേ
ഇരുപത്തൊന്ന് ഖണ്ഡങ്ങളുള്ള ത്രികോണത്തില്, താമ്രഫലകത്തില്—
അങ്ഗാനി പൂര്വമാരാധ്യ മങ്ഗലാദീന്പ്രപൂജയേത്
ആദ്യം അവയവങ്ങളെ ആരാധിച്ച ശേഷം, മംഗളാദി ദേവതകളെയും മറ്റുള്ളവരെയും ആദരിക്കണം.
ത്രികോണേഷു ച സമ്പൂജ്യ ബഹിരഷ്ടൌ ച മാതൃകാഃ
ത്രികോണങ്ങളില് ആരാധന നടത്തി, പുറത്തുള്ള എട്ട് മാതാക്കളെയും ആരാധിക്കണം.
ധൂപദീപൌ സമര്പ്യാഥ ഗോധൂമാന്നം നിവേദയേത്
പിന്നീട്, ധൂപവും വിളക്കും അർപ്പിച്ച്, ഗോതമ്പ് അരിയും സമർപ്പിക്കണം.
മങ്ഗലായ തതോ മന്ത്രീ ഇദം മന്ത്രദ്വയം പഠേത്
അതിനുശേഷം, പൂജാരി മംഗളത്തിനായി ഈ രണ്ട് മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.
സുതാര്ഥിനീ പ്രപന്നാ ത്വാം ഗൃഹാണാര്ധ്യം നമോ ഽസ്തു തേ
മകനായി ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു; ഈ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കണമേ; നമസ്കാരം.
മഹീസുത മഹാഭാഗ ഗൃഹാണാര്ധ്യം നമോ ഽസ്തു തേ
ഭൂമിയുടെ പുത്രനായ മഹാഭാഗവ, ഈ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കണമേ; നമസ്കാരം.
താരാദ്യൈഃ പ്രണമേത്പശ്ചാത്താവത്യശ്ച പ്രദക്ഷിണാഃ
അതിനുശേഷം, താരയെയും മറ്റുള്ളവരെയും നമസ്കരിച്ച്, അവരുടേത് പോലെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം.
കുമാരം ശക്തിഹസ്തം ച മങ്ഗലം പ്രണമാമ്യഹമ്
കൈയിൽ ശക്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കുമാരനെയും മംഗളനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മാര്ജയേദ്വാമപാദേന മന്ത്രാഭ്യാം ച സമാഹിതാ
ഇരുവഴി മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, ഇടതു കാലുകൊണ്ട് ശ്രദ്ധയോടെ തുടയ്ക്കണം.
കൃതരേഖാത്രയം വാമപാദേനൈതത്പ്രമാര്ജ്മ്യഹമ്
ഇടതു കാലുകൊണ്ട് ഞാൻ വരച്ചിരിക്കുന്ന ഈ മൂന്ന് രേഖകളും തുടയ്ക്കുന്നു.
മാര്ജയാമ്യസിതാ രേഖാസ്തിസ്രോ ജന്മത്രയോദ്ഭവാഃ
മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നു വന്ന കറുത്ത മൂന്ന് രേഖകളെ ഞാൻ തുടയ്ക്കുന്നു.
ധ്യായന്തീ തത്പദാംഭോജം പൂജാസാംഗത്വസിദ്ധയേ
ആ പാദപദ്മം ധ്യാനിച്ച്, പൂജയുമായി ഏകത്വം നേടാനായി മനസ്സാക്ഷി പ്രാപിക്കണം.
സൌഭാഗ്യസുഖദോ നിത്യം ഭവ മേ ധരണീസുത
ഭൂമിയുടെ പുത്രാ, എപ്പോഴും എനിക്ക് ഭാഗ്യവും സന്തോഷവും നൽകണമേ.
സുഖസൌഭാഗ്യധനദ ഋണദാരിദ്ഷനാശക
സന്തോഷവും ഭാഗ്യവും ധനവും നൽകുന്നവനേ, കടവും ദാരിദ്ര്യവും നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.
പ്രസാദം കുരു ദേവേശ സര്വകല്യാണഭാജന
ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, എല്ലാ മംഗളങ്ങളുടെ ഉറവിടമായവനേ, ദയചെയ്യേണമേ.
ആപ്നുവന്തി ശിവം സര്വേ സദാ പൂര്ണമനോരഥാഃ
എല്ലാവരും, അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നിറവേറുന്നവർ, ശിവസ്വഭാവം നേടുന്നു.
പ്രാപ്നുവന്തി സുഖം തസ്മൈ നമോ ധരണിസൂനവേ
അവർ സന്തോഷം നേടുന്നു; ഭൂമിയുടെ പുത്രനോടു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
പൂജിതഃ സുഖസൌഭാഗ്യം തസ്മൈ ക്ഷ്മാസൂനവേ നമഃ
അവനെ ആരാധിച്ചാൽ സന്തോഷവും ഭാഗ്യവും ലഭിക്കും; ഭൂമിയുടെ പുത്രനോടു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.