ആദിത്യഭൂസുതബുധമന്ദദേവേജ്യരാഹവഃ
സൂര്യൻ, ഭൂമി, ബുധൻ, ശനി, ദേവന്മാർ, വ്യാഴം, രാഹു എന്നിവരാണ്.
രക്താരുണശ്വേതനീലപീതധൂമ്രസിതാസിതാഃ
ചുവപ്പ്, കിരീടം, വെള്ള, നീല, മഞ്ഞ, പുകപ്പൊല, ചാര, കറുപ്പ് നിറങ്ങളാണ്.
സോകപാലാംസ്തദസ്ത്രാണി തദ്വാഹ്യേ പൂജയേത്സുധീഃ
ദിശാപാലന്മാരെയും അവരുടെ ആയുധങ്ങളെയും അവർക്കു പുറത്തുള്ളവരെയും ജ്ഞാനിയുള്ളവൻ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
പൌര്ണമാസ്യാം ജിതാഹാരോ ദദ്യാദര്ധ്യം വിധൂദയേ
പൗർണ്ണമിയിൽ, ആഹാരം നിയന്ത്രിച്ചശേഷം, ചന്ദ്രോദയസമയത്ത് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.
പശ്ചിമേ മണ്ഡലേ സ്ഥിത്വാ പൂജാദ്രവ്യം ച മധ്യമേ
പശ്ചിമവൃത്തത്തിൽ നില്ക്കയും, പൂജാസാമഗ്രികൾ മധ്യത്തിൽ വയ്ക്കുകയും വേണം.
സമഭ്യര്ച്യം വിധാനേന പീഠപൂജനപൂര്വകമ്
പീഠപൂജ ആദ്യം നടത്തി, വിധിപ്രകാരം പൂജ നടത്തണം.
സുരഭീപയസാപൂര്യ്യ തം സ്പൃശന്പ്രജപേന്മനുമ്
സുരഭിമ്പാൽ നിറച്ച്, അതിനെ സ്പർശിച്ച്, മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
ദദ്യാന്നിശാകരായാര്ധ്യം സര്വാഭീഷ്ടാര്ഥസിദ്ധയേ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ചന്ദ്രനു അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.
വഷാന്തരേണ സവഷ്ടം പ്രാപ്നോതി ഭുവിമാനവഃ
ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ ഐശ്വര്യം നേടും.
ചന്ദ്രമുഖി ദ്വിഠാന്തോ ഽയം വിദ്യാമന്ത്ര ഉദാഹൃതഃ
ചന്ദ്രമുഖി എന്ന ഈ വിദ്യാമന്ത്രം രണ്ടക്ഷരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
ധനം ധാന്യം സുതാന്പൌത്രാന്സൌഭാഗ്യം ലഭതേ ഽചിരാത്
അവൻ ഉടൻ തന്നെ ധനം, ധാന്യം, മക്കളെയും മക്കളുടെ മക്കളെയും, ഭാഗ്യവും സമ്പാദിക്കും.
താരോ ദീര്ഘേന്ദുയുഗ്വ്യോമ തദേവേന്ദുയുതഃ പുനഃ
താ, രാ, ദീർഘസ്വരം, ഇന്ദു (ചന്ദ്രൻ), യുഗം (ജോഡി), വ്യോമം (ആകാശം), വീണ്ടും ഇന്ദു എന്നിങ്ങനെയാണ് അക്ഷരങ്ങൾ.
ഷഡര്ണോ ഽയം മഹാമന്ത്രോ മങ്ഗലസ്യാഖിലേഷ്ടദഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള ഈ മഹാമന്ത്രം എല്ലാ ഇഷ്ടമായ മംഗളങ്ങളും നൽകുന്നു.
മന്ത്രാര്ണൈഃ ഷഡ്ഭിരങ്ഗാനി ക്രുര്വന്ധ്യായേദ്ധരാത്മജമ്
മക്കളില്ലാത്ത സ്ത്രീ ഈ ആറു മന്ത്രാക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭൂമിയുടെ മകനായവനെ ധ്യാനിക്കണം.
കരൈര്ബിഭ്രാണമീശാനസ്വേദജം ഭൂംസുതം സ്മരേത്
കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഈശ്വരന്റെ സ്വേദത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഭൂമിപുത്രനെ അവൾ ഓർക്കണം.
സമിദ്ഭിര്ജുഹുയാദഗ്നൌ ശൈവേ പീഠേ യജേത്കുജമ്
അവൾ സമിദുകൾ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച് ശൈവപീഠത്തിൽ കുജനെ പൂജിക്കണം.
മങ്ഗലോഭൂമിപുത്രശ്ച ഋണഹര്താ ധനപ്രദഃ
മംഗളൻ, ഭൂമിയുടെ മകൻ, കടമൊക്കെ നീക്കുകയും ധനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലോഹിതോ ലോഹിതാക്ഷശ്ച സാമഗാനാം കൃപാകരഃ
ലോഹിതൻ, ലോഹിതാക്ഷൻ, സാമഗാനങ്ങൾ പാടുന്നവർക്കു കരുണയുള്ളവൻ.
അങ്ഗാരകോ മഹീസൂനുഃ സര്വരോഗാപഹാരകഃ
അംഗാരകൻ, ഭൂമിയുടെ മകൻ, എല്ലാ രോഗങ്ങളും മാറ്റുന്നവൻ.
ഇത്യേക ര്വിശതിഃ പ്രോക്താ മൂര്തയോ ഭൂസുതസ്യ വൈ
ഇങ്ങനെ ഭൂമിപുത്രന്റെ ഇരുപത്തൊന്ന് രൂപങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
ഇന്ദ്രാദ്യാനപി വജ്രാദീനേവം സിദ്ധോ ഭവേന്മനുഃ
ഇതിലൂടെ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും വജ്രംപോലെ സിദ്ധിയുള്ളവരാകുന്നതുപോലെ, ഒരാൾക്കും സിദ്ധി ലഭിക്കും.
മാര്ഗശീര്ഷേ ഽഥ വൈശാഖേ വ്രതാരംഭഃ പ്രശസ്യതേ
മാർഗശീർഷം അല്ലെങ്കിൽ വൈശാഖം മാസങ്ങളിൽ വ്രതാരംഭം വളരെ പ്രശംസനീയമാണ്.
വിനിര്വര്ത്യ രദാന്ധാവേദപാമാര്ഗേണ വാഗ്യതാ
പല്ല് സംബന്ധമായ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ മൗനം പാലിക്കണം.
നൈവേദ്യാദീംശ്ച സംഭാരാന്രക്താന്സര്വാന്പ്രകല്പയേത്
നൈവേദ്യം തുടങ്ങി എല്ലാ സമഗ്രങ്ങൾക്കും ചുവപ്പ് നിറം വരുത്തി ഒരുക്കണം.
രക്തഗോഗോമയാലിപ്തഭൂമൌ രക്താസനേ വിശേത്
ചുവന്ന പശുവിന്റെ ചാണകത്താൽ പുരട്ടിയ നിലത്ത് ചുവന്ന ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കണം.
മങ്ഗലാദീനി നാമാനി സ്വകീയാങ്ഗേഷു വിന്യസേത്
മംഗളൻ തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ സ്വന്തം ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ധരാത്മജം നസോരക്ഷ്ണോഃ കുജം ഭൌമം ലലാടകേ
ഭൂമിപുത്രനെ മൂക്കിലും കണ്ണിലും, കുജനും ഭൗമനും നെറ്റിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
അങ്ഗാരകം ശിഖായാം ച സര്വാങ്ഗേ ച മഹീസുതമ്
അംഗാരകനെ ശിഖയിൽ, മഹീസുതനെ മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം.
മൂര്ദ്ധാദി വൃഷ്ടികര്താരമാപാദാന്തം ന്യസേത്സുധീഃ
മനുഷ്യന് തലയില് നിന്ന് കാലിന്റെ അറ്റം വരെ മഴയുണ്ടാക്കുന്ന ചിഹ്നം സൂക്ഷ്മതയോടെ സ്ഥാപിക്കണം.
ന്യസേദന്തേ തതോ ദിക്ഷു സര്വകാര്യാര്ഥസിദ്ധിദമ്
അതിനുശേഷം, ആ ചിഹ്നം നാലു ദിശകളിലും അറ്റങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം; ഇതു എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വിജയത്തിന് കാരണമാകും.