മന്ത്രാണാം യത്സമാരാധ്യ സര്വേഷ്ടം പ്രാമുയാഹൃവി
മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരിയായി ആരാധിച്ചാൽ, ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും.
സസര്ഗാ ബാമകര്ണോഢ്യോ ഭൃഗുര്വഢ്യാസനോ മരുത്
ഇവിടെ ഭൃഗു മഹർഷിയാണ് ദർശ്ടാവ്, ബാമകർണോഢ്യയാണ് ഛന്ദസ്സ്, മരുത് ദേവതയാണ്.
ദേവഭാഗോ മുനിശ്ഛന്ദോ ഗായത്രീ ദേവതാ രവിഃ
ദേവന്മാർക്ക് ഭാഗം, ഛന്ദസ് എന്ന മഹർഷിയാണ് ദർശ്ടാവ്, ഗായത്രിയാണ് ഛന്ദസ്സ്, രവി ദേവതയാണ്.
സത്യായ ഹൃദയം പശ്ചാദ്ബ്രഹ്മണേ ശിര ഈരിതമ്
സത്യത്തിനായി ഹൃദയം, ബ്രഹ്മാവിനായി തല എന്നിങ്ങനെയാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്.
നേത്രം സ്യാദഗ്രയേ പശ്ചാത്ശര്വായാസ്രമുദാഹൃതമ്
കണ്ണുകൾ മുന്നിലായിരിക്കണം; ശർവനു വേണ്ടി പിന്മേൽ ഒരു പ്രവാഹം ഉണ്ട് എന്ന് പറയുന്നു.
പുനഃ ഷഡര്ണൈര്ഹ്രീ ലക്ഷ്മ്യാഃ കൃത്വാന്തഃ സ്ഥൈഃ ഷഡങ്ഗകമ്
മറുവേള, ഹ്രീയും ലക്ഷ്മിയും ചേർന്ന ആറക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട്, ആറ് അങ്കങ്ങൾ ഉള്ളിൽ സൃഷ്ടിക്കണം.
ആദിത്യം ച രവിം പശ്ചാദ്ഭാനും ഭാസ്കരമേവ ച
അടുത്ത്, ആദിത്യൻ, രവി, ഭാനു, ഭാസ്കരൻ എന്നിവരെ ആഹ്വാനിക്കണം.
സദ്യാദിപഞ്ച ഹ്രസ്വാദ്യാന് ന്യസേന്ങേം ഹൃദയോംഽതിമാന്
'സ' തുടങ്ങിയ അഞ്ചു ഹ്രസ്വക്ഷരങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ തുടങ്ങി ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
മൂര്ദ്ധാസ്യകണ്ഠഹൃത്കുക്ഷിനാഭിലിങ്ഗഗുദേഷു ച
തല, വായ്, കഴുത്ത്, ഹൃദയം, വയറ്, നാഭി, ലിംഗം, ഗുദം എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
മൂര്ദ്ധാദികണ്ഠപര്യന്തം ന്യസേഞ്ചാന്ദ്രിമനുസ്പ്രരന്
തലയിൽ നിന്ന് കഴുത്തിന്റെ അറ്റം വരെ, ചന്ദ്രശക്തിയെ ധ്യാനിച്ച് സ്ഥാപിക്കണം.
ന്യസേത്കണ്ഠാദിനാഭ്യന്തം ധ്യായന്പ്രദ്യോതനം ഹൃദി
കഴുത്തിൽ നിന്ന് നാഭിവരെ, ഹൃദയത്തിലെ പ്രകാശം ധ്യാനിച്ച് സ്ഥാപിക്കണം.
നാഭ്യാദിപാദപര്യന്തം ന്യസേദ്വഹ്നിമനുസ്മരന്
നാഭിയിൽ നിന്ന് കാലിന്റെ താളംവരെ, അഗ്നിയെ ഓർത്ത് സ്ഥാപിക്കണം.
ആദിഠാന്താര്ണപൂര്വം ങേംനമോന്തം സോമമണ്ഡലമ്
ആദ്യക്ഷരത്തിൽ നിന്ന് അവസാനക്ഷരത്തിലേക്ക്, 'ങേം' അവസാനിപ്പിച്ച്, അതാണ് ചന്ദ്രമണ്ഡലം.
ഡകാരാദിക്ഷകാരാന്തവര്ണാദ്യം പഹ്നിമണ്ഡലമ്
'ഡ' മുതൽ 'ക്ഷ' വരെ ഉള്ള അക്ഷരക്രമം സൂര്യമണ്ഡലമാണ്.
അഗ്രീഷോമാത്മകോ ന്യാസഃ കഥിതഃ സര്വസിദ്ധിദഃ
അഗ്നിയും സോമനും ചേർന്ന ന്യാസം ഇതാണ്; ഇത് എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നു.
നമോന്തേ വ്യാപകം മന്ത്രീ ഹംസ്നയാസോ ഽയമീരിതഃ
'നമോ' എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ മന്ത്രം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് ഹംസന്യാസം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ഉക്താദിത്യമുഖാനേതാന്വിന്യസേഞ്ച നവഗ്രഹാന്
മുന്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, സൂര്യനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ഒമ്പത് ഗ്രഹങ്ങളെയും ക്രമമായി വെയ്ക്കണം.
ഭ്രൂമധ്യേ ച തഥാ ഭാലേ ബ്രഹ്മരങ്ഘ്രേ ന്യസേത്ക്രമാത്
അവയെ കണ്യയുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്തും, അതുപോലെ നെറ്റിയിലും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പാദത്തിലും ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം.
പുനര്ന്യാസത്രയം കുര്യാന്മൂലേന വ്യാപകം ചരേത്
പിന്നീട്, മൂലവും വ്യാപകമായ രീതിയും ഉപയോഗിച്ച്, ആ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള സ്ഥാപനം വീണ്ടും നടത്തണം.
ദാനാഭയാബ്ജയുഗലം ധാരയന്തം കരൈ രവിമ്
ദാനം, അഭയം എന്ന രണ്ടു താമരപ്പൂക്കൾ കൈകളിൽ പിടിച്ച സൂര്യനേയും മനസ്സിൽ ഭാവന ചെയ്യണം.
ധ്യാത്വൈവം പ്രജപേന്മന്ത്രീ വസുലക്ഷം ദശാംശതഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്ത ശേഷം, പുരോഹിതൻ ആ മന്ത്രം ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ഹോമം ചെയ്യണം.
പ്രഥമം പീഠയജനേ ധര്മാദീനാം സ്ഥലേ യജേത്
ആദ്യം, പീഠയാഗത്തിൽ, ധർമ്മാദികൾ ഉള്ള സ്ഥലത്ത് ആരാധന നടത്തണം.
പരമാദിമുഖം മധ്യേ ഖബിംബാന്തം പ്രപൂജയേത്
മദ്ധ്യത്തിൽ പരമൻ, ആദിമുഖം, ആകാശചക്രത്തിന്റെ അന്ത്യഭാഗം എന്നിവയെ ആരാധിക്കണം.
ദീപ്താ സൂക്ഷ്മാ ജയാ ഭദ്രാ വിഭൂതിര്വിമലാ തഥാ
പ്രഭയുള്ളത്, സൂക്ഷ്മം, ജയം, ഭദ്രം, മഹത്വം, നിർമ്മലത്വം എന്നിവയും അതുപോലെ.
ഹ്രസ്വത്രയോക്തിജാഃ ക്ലീബഹീ നാ വഹ്നീന്ദുസംയുതാഃ
കുറഞ്ഞ അക്ഷരങ്ങളായ മൂന്നു എണ്ണം നപുംസക ലിംഗത്തിൽ വരുന്നു; അവയിൽ അഗ്നിയും ചന്ദ്രനും ചേർന്നിട്ടില്ല.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മാ തേ സൃഷ്ടിഃ ശേഷാന്വിതാപ്യസൌ
അവയുടെ ആത്മാവ് ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും ആണു; സൃഷ്ടിയും മറ്റു ദേവതകളും കൂടെയുണ്ട്.
താരാദ്യോ ഽയം പീഠമന്ത്രസ്ത്വനേനാസനമാദിശേത്
താരാക്ഷരത്തോടെ തുടങ്ങുന്ന ഈ പീഠമന്ത്രം ആസനം നിർദ്ദേശിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കണം.
നവാര്ണായ ച മനവേ മൂര്തിം സംകല്പയേത്സുധീഃ
ഒമ്പത് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രത്തിനായി, മനുഷ്യമൂർത്തിയെ ധ്യാനിച്ച് രൂപം നിർമിക്കണം.
തതഃ ഷഡങ്ഗാമാരാധ്യ ദ്വിക്ഷ്വഷ്ടാങ്ഗം പ്രപൂജയേത്
ശടംഗങ്ങളെ ആദ്യം ആരാധിച്ച ശേഷം, രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളിൽ എട്ട് അംശങ്ങളെയും ആരാധിക്കണം.
സൂര്യം ദിശാസു സദ്യാദിപഞ്ച ഹ്രസ്വാദികാനിമാന്
ദിശകളിൽ സൂര്യനെയും, സദ്യാദികളായ അഞ്ചിനെയും, ഹ്രസ്വം തുടങ്ങിയവയെയും ആരാധിക്കണം.