സാധനാഭാവിനീ ഹ്യേഷാ ദൌര്ബോധീം ശൃണു നാരദ
സാധനങ്ങൾ ഇല്ലാത്തപക്ഷം, നാരദാ, അതിൽ ഉണ്ടാകുന്ന തടസ്സത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു.
യഥാജ്ഞാനകൃതാ സാ തു ദൌര്ബോധീതി പ്രകീര്തിതാ
അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതാണ് തടസ്സം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്.
ദേവപൂജാവിഹീനോ യഃ സ ഗച്ഛേന്നരകം ധ്രുവമ്
ദേവപൂജ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ നിർബന്ധമായി നരകത്തിൽ പോകും.
ദേവേ നിവേദിതം പശ്ചാദ്ഭുഞ്ജീത സ്വഗണൈഃ സ്വയമ്
ദേവനിൽ സമർപ്പിച്ചശേഷം, സ്വന്തം കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ആഹാരം കഴിക്കാം.
പുരാണമിതിഹാസം ച ശൃണുയാത്സ്വജനൈഃ സഹ
പുരാണങ്ങളും പുരാതനകഥകളും കുടുംബത്തോടൊപ്പം കേൾക്കണം.
ന സാംഗശയികം തസ്യ ദുര്മതേര്ജായതേ ഫലമ്
ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവനു അങ്ങനെയുള്ള പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണഫലം ലഭിക്കില്ല.
യാന്സമാരാധ്യ വിപ്രേന്ദ്ര സാധകോ ഭുക്തിമുക്തിമാന്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ആരെ ആരാധിച്ചാൽ സാദ്ധകൻ ഭോഗവും മോക്ഷവും നേടും?
സ്മൃതിര്മാംസേംദുമന്വാഢ്യാ സാ പുനശ്ചന്ദ്രശേഖരാ
മാംസം, സോമം എന്നിവയുടെ സാരമുള്ള ഓർമ്മ, വീണ്ടും ചന്ദ്രശേഖരനോടാണ്.
സര്വാന്തേ ജനമുഞ്ചാര്യ തതോ മേ വശമാനയ
സകലത്തിന്റെ അവസാനം ജപം ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, അതിനെ എന്റെ വശത്താക്കണം.
ഗണകോ ഽസ്യ മുനിശ്ഛന്ദോ ഗായത്രീ വിയുദാദികാ
ഇതിന്റെ ദർശകൻ ഗണകൻ, ഛന്ദസ്സാണ് ചന്ദസ്, തുടക്കം ഗായത്രീ ആണ്.
ശ്രീമന്മഹാഗണപതിപ്രീതയേ വിനിയോഗകഃ
ശ്രീമാൻ മഹാഗണപതിക്ക് പ്രീതിക്കായി ഇതാണ് ഉദ്ദേശ്യം.
ഗുഹ്യേ ബീജം പദോഃ ശക്തിം ന്യസേത്സാധകസത്തമഃ
ശ്രേഷ്ഠനായ സാദകൻ രഹസ്യസ്ഥലത്ത് ബീജം സ്ഥാപിച്ച്, പാദങ്ങളിൽ ശക്തി സ്ഥാപിക്കണം.
ഷഡങ്ഗാനി ന്യസേദസ്യ ജാതിയുക്താനി മന്ത്രവിത്
മന്ത്രത്തെ അറിയുന്നവൻ, അതിന്റെ യോജിച്ച ജാതിയോടൊപ്പം ആറു അംഗങ്ങളും സ്ഥാപിക്കണം.
ഗാമാദ്യം ചൈവ ഭൂര്ലോകം നാഭ്യന്തം പാദയോര്ന്യസേത്
'ഗ' എന്ന അക്ഷരം തുടക്കത്തിൽ, ഭൂമിയിലുള്ള ലോകം പാദങ്ങളിൽ ഉള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
സ്വര്ലോകം ചൈവ ഗൂമാദ്യം കണ്ഠദിമസ്തകാവധി
'ഗു' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന സ്വർഗ്ഗലോകം, കഴുത്തിൽ നിന്ന് മുടിയോളം സ്ഥാപിക്കണം.
മൂലമന്ത്രം സമുഞ്ചാര്യ മാതൃകാവര്ണമീരയേത്
മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, മാതൃകാക്ഷരങ്ങൾ പറയണം.
ക്ഷാന്തം വിന്യസ്യ മൂലേന വ്യാപകം രചയേത്സുധീഃ
'ക്ഷ' അക്ഷരം മൂലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ജ്ഞാനി വ്യാപകമായ രൂപം നിർമ്മിക്കണം.
പഞ്ചത്രിബാണവഹ്നീന്ദുചന്ദ്രാക്ഷിനിഗമൈഃ ക്രമാത്
അനുക്രമമായി അഞ്ചു ബാണങ്ങൾ, അഗ്നി, ഇന്ദു, ചന്ദ്രൻ, കണ്ണ്, മാർഗങ്ങൾ എന്നിവയോടെ.
ഭാലദേശേ മുഖേ കണ്ഠേ ഹൃദി നാഭ്യൂരുജാനുഷു
ഭാലം, വായ്, കഴുത്ത്, ഹൃദയം, നാഭി, തൊണ്ട, മുട്ടുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ.
വദേത്തത്പുരുഷായാന്തേ വിദ്മഹേതി പദം തതഃ
അവസാനത്തിൽ 'തത്പുരുഷായ വിദ്യമഹേ' എന്ന പദം പറയണം.
തന്നോ ദന്തിഃ പ്രചോവര്ണാ ദയാദിതി വദേത്പുനഃ
ശേഷം, വീണ്ടും 'തന്നോ ദന്തിഃ പ്രചോവർണാ ദയാ' എന്ന് പറയണം.
ഏവം ന്യാസവിധിം കൃത്വാ ധ്യായേദേവം ഹൃദംബുജേ
ഇങ്ങനെ ന്യാസവിധി നടത്തി, ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിൽ ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്യണം.
സശക്തികം ഭൂഷിതാങ്ഗം ദന്ത ചക്രാദ്യുദായുധമ്
ശക്തിയോടെ, അലങ്കരിച്ച അവയവങ്ങളോടെ, പല്ലും ചക്രവും മറ്റ് ആയുധങ്ങളും കൈവശമുള്ളവനായി.
ചതുര്ലക്ഷം ജപേന്മന്ത്രം അഷ്ടദ്രവ്യൈര്ദശാംശതഃ
മന്ത്രം നാല് ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം, എട്ട് ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം ഹോമം ചെയ്യണം.
ഇക്ഷവഃ സക്തവോ മോചാഫലാനി ചിപിടാസ്തിലാഃ
ഇഞ്ചി, പൊരിച്ച ധാന്യങ്ങൾ, വാഴപ്പഴം, അവൽ, എള്ള് എന്നിവ.
പീഠമാധാരശക്ത്യാദിപരതത്വാന്തമര്ചയേത്
പീഠം, ആധാരം, ശക്തി തുടങ്ങിയവയിലൂടെ പരമതത്ത്വം വരെ പൂജിക്കണം.
ഭൂപുരം തദ്ബഹിഃ കൃത്വാ ഗമേശം തത്ര പൂജയേത്
അത് പുറത്തു നിലത്ത് ഒരു പീഠം ഒരുക്കി, അവിടെ ഗണപതിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.
അഗ്രാ തേജോവതീ സത്യാ നവമീ വിധ്നനാശിനീ
മുൻഭാഗത്ത് തേജോവതിയും സത്യയും നവമിയും വിഘ്നനാശിനിയും ഉണ്ടാകണം.
പീഠമന്ത്രോ ഽയമേതേന ദദ്യാദാസനമുത്തമമ്
ഈ പീഠമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഉത്തമമായ ഒരു ഇരിപ്പിടം അർപ്പിക്കണം.
വികോണബാഹ്യേ പൂര്വാദിചതുര്ദിക്ഷഅവര്ചയേത്ക്രമാത്
കോണുകളിൽ, കിഴക്കിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി നാലു ദിശകളിലും ക്രമത്തിൽ പൂജിക്കണം.