ശുശ്രൂഷാം കുരുതേ യസ്തു ഗുരുണാം സാദരം നരഃ
പക്ഷേ, ആരെങ്കിലും ഗുരുവിനെ ആദരപൂർവ്വം സേവിച്ചാൽ—
തേന ശാപേന ദഗ്ധോ ഽഹമന്തശ്ചൈവ ക്ഷധാഗ്നിനാ
ആ ശാപം കൊണ്ടു ഞാൻ അകത്തുനിന്ന് വിശപ്പിന്റെ അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.
ഏവം വദതി വിപ്രേന്ദ്ര വടസ്ഥേ ഽസ്മിന്നിശാചരേ
ഇങ്ങനെ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ വടവൃക്ഷത്തിനടിയിൽ രാത്രിയിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ—
ഏതസ്മിന്നന്തരേ പ്രാത്പഃ കശ്ചിദ്വിപ്രോ ഽതിധാര്മികഃ
അപ്പോൾ തന്നെ, ഒരു അത്യന്തം ധാർമ്മികനായ ബ്രാഹ്മണൻ അവിടെ എത്തി.
വഹന്ഗങ്ഗാജലം സ്കന്ധേ സ്തുവന് വിശ്വേശ്വരം പ്രഭുമ്
കണ്ടത്തിൽ ഗംഗാജലം ചുമന്ന്, ലോകനാഥനെ സ്തുതിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു അവൻ.
തമാഗതം മുനിം ദൃഷ്ട്വാ പിശാചീരാക്ഷസൌ ച തൌ
ആ മുനിയെ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ആ പിശാചും രാക്ഷസനും—
അശക്താസ്തം ധര്ഷയിതുമിദമൂചുശ്ച രാക്ഷസാഃ
അവനെ ആക്രമിക്കാൻ കഴിയാതെ, രാക്ഷസന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
നാമകീര്തനമാഹാത്മ്യാദ്രാക്ഷസാ ദൂരഗാവയമ്
നാമസ്മരണയുടെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ രാക്ഷസന്മാർ ദൂരെയായി പോയത്.
നാമപ്രാവരണം വിപ്ര രക്ഷതി ത്വാം മഹാഭയയാത്
ബ്രാഹ്മണാ, ദൈവനാമത്തിന്റെ സംരക്ഷണം നിന്നെ വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.
പരാം ശാന്തിം സമാപന്നാ മഹിമ്നാ ഹ്യച്യുതസ്യ വൈ
അച്യുതന്റെ മഹിമയാൽ അവർ പരമശാന്തി പ്രാപിച്ചു.
ഗങ്ഗാജലാഭിഷേകേണ പാഹ്യസ്മാത്പാതകോച്ചയാത്
ഗംഗാജലത്തിൽ കുളിച്ച് ഞങ്ങളെ പാപങ്ങളുടെ കൂമ്പാരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ.
സ താരയേനഗത്സര്വമിതി ശംസന്തി സൂരയഃ
അവനുവഴി പോയവരെ എല്ലാം രക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
കേനോപായേന ലഭ്യേത മുക്തിഃ സര്വത്ര ദുര്ലഭാ
എങ്ങനെയാണ് എല്ലായിടത്തും അപൂർവമായ മോക്ഷം നേടാൻ കഴിയുക?
തയൈവാകൃതപുണ്യാസ്തു താരയന്തി കഥം പരാന്
പുണ്യം ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തവർ ആ വഴിയിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കും?
യഥാ ഹി സര്വലോകാനാമാനന്ദായ കലാനിധിഃ
എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നത് എങ്ങിനെ ചന്ദ്രൻ ആണോ,
താനി സര്വാണി ഗങ്ഗായാഃ കണസ്യാപി സമാനിന
അങ്ങനെ ആ സന്തോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഗംഗയുടെ ഒരു തുള്ളിക്കു പോലും തുല്യമാണ് എന്ന് കരുതുന്നു.
ഗങ്ഗാജലം പുനാത്യേവ കുലാനാമേകവിംശതിമ്
ഗംഗാജലം ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറകളെ വരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
ഗങ്ഗാജലപ്രദാനേന പാഹ്മസ്മാന്പാപകര്മിണഃ
ഗംഗാജലം അർപ്പിച്ച് പാപം ചെയ്ത ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ.
നിശമ്യ വിസ്മയാ വിഷ്ടോ ബഭൂവ ദ്വിജസതമഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞുപോയി.
കിമു ജ്ഞാനപ്രഭാവാണാം മഹതാം പുണ്യശാലിനാമ്
അങ്ങനെ ജ്ഞാനശക്തിയുള്ള മഹാന്മാരും പുണ്യവാന്മാരും എങ്ങിനെയാകും!
സര്വപൂതഹിതോ ഭക്തഃ പ്രാപ്രോതീതി പരം പദമ്
എല്ലാവർക്കും ഉത്തമം ആകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തൻ ശുദ്ധനായി പരമപദം നേടുന്നു.
തുലസീദലസംമിശ്രം തേഷു രക്ഷഃസ്വസേചയത്
തുളസിയില ചേർത്ത വെള്ളം അവരിൽ തളിച്ച് അവരെ രക്ഷിച്ചു.
വിമൃജ്യ രാക്ഷസം ഭാവമഭവന്ദേവതോപമാഃ
അവരുടെ അസുരസ്വഭാവം നീക്കി, അവർ ദേവന്മാരെപ്പോലെ ആയി.
കോടിസൂര്യപ്രതീകാശാ ബഭൂവുര്വിവുധര്ഷഭാഃ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ കോടിസൂര്യപ്രഭയോടെ തെളിഞ്ഞു.
സ്തുവന്തോ ബ്രാഹ്മണം സമ്യക്തേ ജഗ്മുര്ഹ രിമാന്ദിരമ്
ബ്രാഹ്മണനെ ശരിയായി സ്തുതിച്ച് അവർ സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് പോയി.
ജഗാമ മഹതീം ചിന്താം ദൃഷ്ട്വാ താന്മുക്തിഗാനധാന്
അവരെ മോക്ഷം നേടിയതും കണ്ടപ്പോൾ അവൻ വലിയ ചിന്തയിൽ ആകി.
ധര്മമൂലം മഹാവാക്യം ബഭാഷേ ഽഗാധയാ ഗിരാ
ധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ മഹാവാക്യം ആഴമുള്ള വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.
രാജസ്തവാപി ഭാഗാന്തേ മഹച്ഛ്രേയോ ഭവിഷ്യതി
രാജാവേ, നിന്റെ ഭാഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ വലിയ ഭാഗ്യം നിനക്കുണ്ടാകും.
പ്രയാന്തി നാത്ര സംദേഹസ്തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ഇവർക്കു സംശയമില്ലാതെ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദത്തിൽ എത്താൻ സാധിക്കും.
പ്രയാന്തി പരമം സ്ഥാനം ഗുരുപൂജാപരായണാഃ
ഗുരുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് പരമാവധി സ്ഥാനം ലഭിക്കും.