കരയോഃ സപ്ത വൈ ദദ്യാത്രിത്രിവരം ച പാദയോഃ
കൈകളിൽ ഏഴു തവണയും കാലുകളിൽ മൂന്നു തവണ വീതം നൽകണം.
കൃത്വാ വനസ്പതിം ചാഥ പ്രാര്ഥയേന്മനുനാമുനാ
ഒരു ചെടി എടുത്ത് ശേഷം, മനു നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ശ്രിയം പ്രജ്ഞാം ച മേധാം ച ത്വം നോ ദേഹി വനസ്പതേ
വനസ്പതേ, ഞങ്ങൾക്കു ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും ബുദ്ധിയും ദയവായി നൽകണമേ.
ഗൃഹീത്വാ കാമമന്ത്രേണ കുര്യാന്മന്ത്രീ സമാഹിതഃ
അത് സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ആഗ്രഹത്തിന്റെ മന്ത്രം ചൊല്ലി, മന്ത്രവാദി മനസ്സോടെ ആചരണം നടത്തണം.
ഹൃദന്തഃ കാമബീജാഢ്യം ദന്താംശ്ചാനേന ശോധയേത്
കാമബീജം ഹൃദയത്തിൽ ധരിച്ചു, അതുപയോഗിച്ച് പല്ലുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കണം.
ദേവാഗാരം തതോ ഗത്വാ നിര്മാല്യമപസാര്യ ച
ശേഷം ദേവാലയത്തിലേക്ക് പോയി, അവശിഷ്ടം നീക്കണം.
അസ്രേണ പാത്രം സംപ്രോക്ഷ്യ മൂലേന ജ്വാലയേഞ്ച തമ്
കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് പാത്രം തളിച്ച്, വേരുപയോഗിച്ച് അതു തെളിയിക്കണം.
സുഗോഘൃതപ്രദീപേന ഭ്രാമിതേന സമന്തതഃ
നല്ല പശുവിന്റെ നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ച ദീപം ചുറ്റും കാട്ടണം.
ഇതി നീരാജനം കൃത്വാ പ്രാര്ഥയിത്വാ നിജേശ്വരമ്
ഇങ്ങനെ നീരാജനം നടത്തി, സ്വന്തം ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ഗത്വാ തീര്ഥം നമസ്കൃത്യ സ്നാനീയം ച നിധായ വൈ
തീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നു, നമസ്കരിച്ചു, സ്നാനസാമഗ്രികൾ വയ്ക്കണം.
വിലിപ്യപാദപര്യന്തം ക്ഷാലയേത്തീര്ഥവാരിണാ
പാദങ്ങൾ വരെ പുരട്ടി, തീർത്ഥജലം കൊണ്ട് കഴുകണം.
പ്രവിശ്യ നാഭിമാത്രേ തു മൃദം വാമകരസ്യ ച
നാഭിയോളം ഉള്ള മണ്ണ് ഇടതുകൈയിൽ എടുത്ത് പ്രവേശിക്കണം.
കൃത്വാങ്ഗുല്യാ ഗാങ്ഗമൃഗമാദായാസ്ത്രേണ തത്പുനഃ
വിരൽകൊണ്ട് ഗംഗാമണ്ണ് എടുത്ത്, മന്ത്രം ചൊല്ലി വീണ്ടും തളിക്കണം.
തലസ്ഥാം ച ഷഡങ്ഗേഷു തന്മന്ത്രൈഃ പ്രവിലേപയേത്
കൈയിൽ ഉള്ളത് ആ ആറു അവയവങ്ങളിലും ആ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പുരട്ടണം.
വിഭാവ്യേഷ്ടമയം സര്വമാന്തരം സ്നാനമാചരേത്
എല്ലാം ഇഷ്ടം നിറഞ്ഞതാണെന്ന് മനസ്സിൽ ധരിച്ചു, ആന്തരിക സ്നാനം നടത്തണം.
മന്ത്രമൂര്തിം പ്രഭും സ്മൃത്വാ തത്പാദോദകസംഭവാമ്
മന്ത്രരൂപിയായ പ്രഭുവെയും, അവന്റെ പാദജലം ഉദ്ഭവിച്ച ജലത്തെയും ഓർക്കണം.
തയാ സംക്ഷാലയേത്സര്വമന്തര്ദ്ദേഹഗതം മലമ്
അത് ഉപയോഗിച്ച് ശരീരത്തിനുള്ളിലെ എല്ലാ മലവും ശുദ്ധീകരിക്കണം.
തതഃ ശ്രൌതോക്തവിധിനാ സ്നാത്വാ മന്ത്രീ സമാഹിതഃ
ശ്രുതി നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ സ്നാനം കഴിച്ച്, മന്ത്രവാദി ഏകാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം.
ദേശകാലൌ ച സംകീര്ത്യ പ്രാണായാമഷഡങ്ഗകൈഃ
സ്ഥലം സമയവും പറഞ്ഞ്, ആറ് വിധത്തിലുള്ള ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടെ—
ബ്രഹ്മാണ്ഡോദരതീര്ഥാനി കരൈഃ സ്പൃഷ്ടാനി തേ രവേഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനുള്ളിലെ തിരുത്തുകൾ നിന്റെ കൈകൾ സ്പർശിക്കുന്നു, സൂര്യനേ.
തേന സത്യേന മേ ദേവ ദേഹി തീര്ഥം ദിവാകര
ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ദേവനേ, ഈ തിരുത്തജലം എനിക്ക് നൽകണമേ, ദിവാകരാ.
നര്മദേ സിംധുകാവേരി ജലേ ഽസ്മിന്സംനിധിം കുരു
നർമദേ, സിന്ധു, കാവേരി—നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ഈ ജലത്തിൽ വരുത്തണം.
ഗോമുദ്രയാമൃതീകൃത്യ കവചേനാവഗുണ്ഠ്യ ച
ആ ജലം പശുവിന്റെ മൂത്രംപോലെയും അമൃതംപോലെയും ആക്കി, ഒരു കാവചംപോലെ മൂടി—
വഹ്ന്യര്കേന്ദുമണ്ഡലാനി തത്ര സംചിതയേദ്രുധഃ
അവിടെ അഗ്നി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയുടെ വൃത്തങ്ങൾ ഉറപ്പോടെ ചേര്ത്തിരിക്കണം.
മൂലേന ചൈകാദശധാ തത്ര സംമന്ത്ര്യ ഭാവയേത്
അവിടെ, മൂലമന്ത്രം പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ച്, മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം.
സ്നാപയിത്വാര്ചയേത്താം ച മാനസൈരുപചാരകൈഃ
അവളെ മനസ്സിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച്, മാനസികമായി പൂജിച്ച്—
ആധാരഃ സര്വഭാതാനാം വിഷ്ണോരതുലതേജസഃ
സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും ആധാരമായ, അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ—
ഇതി നത്വാ സമാരുന്ധ്യ സപ്തച്ഛിദ്രാണി സാധകഃ
ഇങ്ങനെ വന്ദിച്ച്, ഏഴു ദ്വാരങ്ങൾ അടച്ച്, ആചാരി—
നിമജ്ജ്യോന്മജ്ജ്യ ത്രിശ്ചൈവം സിംചേത്കം കുംഭമുദ്രയാ
മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുങ്ങിച്ചു ഉയർത്തി, കുംഭമുദ്ര ഉപയോഗിച്ച് ചിതറിക്കണം.
ചത്വാരോ മനവസ്തേ ഽത്ര കഥ്യന്തേ താന്ത്രികാ മുനേ
ഇവിടെ നാലു മനുക്കൾ തന്ത്രപ്രകാരമാണ് പറയപ്പെടുന്നത്, മുനിയേ.