സ്വാധിഷ്ടാനേ വിദ്രുമാഭേ വാദിലാന്താര്ണസംയുതേ
സ്വാധിഷ്ഠാനത്തിൽ, പവഴപ്പൊലിവോടെ, 'വ' മുതൽ 'ല' വരെയുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ അകത്തുണ്ട്.
സ്രുവാക്ഷമാലാലസിതബാഹവേ പദ്മജന്മനേ
കൈകളിൽ സ്രുവും അക്ഷമാലയും അലങ്കരിച്ച, താമരയിൽ ജനിച്ചവളേ.
വിദ്യുല്ലസിതമേഘാഭേ ഡാദിഫആന്താര്ണപത്രകേ
മിന്നലിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന മഴമേഘംപോലെയുള്ള ഇരുണ്ട ഇലകളിൽ ḍ മുതൽ ഫ വരെ അക്ഷരചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളവയാകുന്നു.
സശ്രിയേ ഷട്സഹസ്രം ച വിഷ്ണവേ വിനിവേദയേത്
അത്തുല്യമായ സൗന്ദര്യത്തോടെ ആറായിരം എണ്ണം വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിക്കണം.
ശുക്ലേ ശൂലാഭയവരസധാകലശധാരിണേ
വെളുത്തവനും ത്രിശൂലം, അഭയഹസ്തം, വരദാനഹസ്തം, കലശം എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനും ആയവർക്കായി,
വൃഷാരൂഢായ രുദ്രായ ഷട്സഹസ്രം നിവേദയേത്
കാളയിൽ കയറിയിരിക്കുന്ന രുദ്രനു ആറായിരം എണ്ണം സമർപ്പിക്കണം.
മഹാജ്യോതിപ്രകാശായേന്ദ്രിയാധിപതയേ തതഃ
ശേഷം, മഹാവിളിച്ചവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ അധിപതിയുമായവർക്കായി,
ആജ്ഞാചക്രേ ഹക്ഷയുക്തേ ദ്വിദിലേ ഽബ്ജേ സഹസ്രകമ്
ആജ്ഞാ ചക്രത്തിൽ, ഹ അക്ഷരത്തോടെ യുക്തമായ ഇരുപതൽ കമലത്തിൽ ആയിരം എണ്ണം സമർപ്പിക്കണം.
സഹസ്രാരേ മഹാപദ്മേ നാദബിന്ദുദ്വയാന്വിതേ
ആയിരം ദളമുള്ള മഹാകമലത്തിൽ, നാദവും ബിന്ദുവും ഉള്ളതിൽ,
പ്രരമാദ്യേ ച ഗുരവേ സഹസ്രം വിനിവേദയേത്
പൂജയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഗുരുവിന് ആയിരം എണ്ണം സമർപ്പിക്കണം.
ഏകവിംശതിസാഹസ്രപ്രമിതസ്യ ജപസ്യ ച
ഇരുപത്തൊന്ന് ആയിരം എണ്ണമായി അളക്കുന്ന ജപത്തിൽ,
സംകല്പേന മോക്ഷദാതാ വിഷ്ണുര്മേ പ്രീയതാമിതി
‘മോക്ഷം നൽകുന്ന വിഷ്ണു എന്നിൽ പ്രസന്നനാകട്ടെ’ എന്ന മനസ്സിൽ ഉറച്ച പ്രതിജ്ഞയോടെ.
ബ്രഹ്മൈവാഹം ന സംസാരീ നിത്യമുക്തോ ന ശോകഭാക്
ഞാൻ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്; ഞാൻ സംസാരത്തിൽ കുടുങ്ങിയവനല്ല; ഞാൻ എപ്പോഴും മുക്തനും ദുഃഖം അറിയാത്തവനുമാണ്.
തതഃ സമാചരേദ്ദേഹകൃത്യം ദേവാര്ചനം തഥാ
ശേഷം, ശരീരബന്ധമായ കർമ്മങ്ങളും ദേവാരാധനയും നിർവഹിക്കണം.
തദ്ധിധാനം പ്രവക്ഷ്യാമി സദാചാരസ്യ ലക്ഷണമ്
അത് എങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കണം, നല്ല ആചാരത്തിന്റെ ലക്ഷണം എന്താണെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.
സമുദ്രമേഖലേ ദേവി പര്വതസ്തനമണ്ഡലേ
സമുദ്രം കട്ടിയെന്നപോലും, പർവ്വതങ്ങൾ മുലകളെന്നപോലും ഉള്ള ഭുമിദേവിയെ,
ഇതി ഭൂമിം തു സംപ്രാര്ഥ്യ വിഹരേഞ്ച യഥാവിധി
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയെ പ്രാർത്ഥിച്ച്, യുക്തമായ രീതിയിൽ നടക്കണം.
ഗച്ഛന്തു ഋഷയോ ദേവാഃ പിശാചാ യേ ച ഗുഹ്യകാഃ
മഹർഷിമാർ, ദേവന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ, ഗുഹ്യകന്മാർ എന്നിവരൊക്കെയും വിട്ടുപോകട്ടെ.
ഇതി താലത്രയം ദത്വാ ശിരഃ പ്രാവൃത്യ വാസസാ
ഇങ്ങനെ മൂന്നു തവണ കൈയടിച്ച്, തല വസ്ത്രം കൊണ്ട് മൂടി,
മലം വിസൃജ്യ സൌചം തു മൃദാദ്ഭിഃ സമുപാചരേത്
മലവിസർജനം കഴിഞ്ഞാൽ, മണ്ണും വെള്ളവും ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.
കരയോഃ സപ്ത വൈ ദദ്യാത്രിത്രിവരം ച പാദയോഃ
കൈകളിൽ ഏഴു തവണയും കാലുകളിൽ മൂന്നു തവണ വീതം നൽകണം.
കൃത്വാ വനസ്പതിം ചാഥ പ്രാര്ഥയേന്മനുനാമുനാ
ഒരു ചെടി എടുത്ത് ശേഷം, മനു നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ശ്രിയം പ്രജ്ഞാം ച മേധാം ച ത്വം നോ ദേഹി വനസ്പതേ
വനസ്പതേ, ഞങ്ങൾക്കു ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും ബുദ്ധിയും ദയവായി നൽകണമേ.
ഗൃഹീത്വാ കാമമന്ത്രേണ കുര്യാന്മന്ത്രീ സമാഹിതഃ
അത് സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ആഗ്രഹത്തിന്റെ മന്ത്രം ചൊല്ലി, മന്ത്രവാദി മനസ്സോടെ ആചരണം നടത്തണം.
ഹൃദന്തഃ കാമബീജാഢ്യം ദന്താംശ്ചാനേന ശോധയേത്
കാമബീജം ഹൃദയത്തിൽ ധരിച്ചു, അതുപയോഗിച്ച് പല്ലുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കണം.
ദേവാഗാരം തതോ ഗത്വാ നിര്മാല്യമപസാര്യ ച
ശേഷം ദേവാലയത്തിലേക്ക് പോയി, അവശിഷ്ടം നീക്കണം.
അസ്രേണ പാത്രം സംപ്രോക്ഷ്യ മൂലേന ജ്വാലയേഞ്ച തമ്
കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് പാത്രം തളിച്ച്, വേരുപയോഗിച്ച് അതു തെളിയിക്കണം.
സുഗോഘൃതപ്രദീപേന ഭ്രാമിതേന സമന്തതഃ
നല്ല പശുവിന്റെ നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ച ദീപം ചുറ്റും കാട്ടണം.
ഇതി നീരാജനം കൃത്വാ പ്രാര്ഥയിത്വാ നിജേശ്വരമ്
ഇങ്ങനെ നീരാജനം നടത്തി, സ്വന്തം ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ഗത്വാ തീര്ഥം നമസ്കൃത്യ സ്നാനീയം ച നിധായ വൈ
തീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നു, നമസ്കരിച്ചു, സ്നാനസാമഗ്രികൾ വയ്ക്കണം.