മലകര്മാദിപാശേന കശ്ചിദാത്മാ നിയന്ത്രിതഃ
മലവും കർമ്മവും മുതലായ ബന്ധങ്ങളിൽ പെട്ട് ചില ആത്മാക്കൾ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു.
അഥ തത്രാഹൃതൈര്മാത്രാ പാനാന്നാദ്യൈശ്ച പോഷിതഃ
അവിടെ അമ്മ കുടിക്കുന്നതും കഴിക്കുന്നതുമായ ആഹാരത്തിന്റെ അളവിനാൽ അവൻ പോഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ദുഃഖാദ്യഃ പീഡിതശ്ചൈവാച്ഛന്നദേഹോ ജരായുണാ
ദു:ഖം തുടങ്ങിയവകൊണ്ട് വേദനിച്ചവനും, ഗർഭപാത്രത്തിൽ ശരീരം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
സ്മരംസ്തിഷ്ടതി ദുഃഖാത്മാപീഡ്യമാനോ മുഹുര്മുഹുഃ
അവൻ ബോധം നിലനിർത്തുന്നു; അവന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ ദു:ഖം നിറഞ്ഞതും, വീണ്ടും വീണ്ടും വേദന അനുഭവിക്കുന്നതുമാണ്.
സംപീഡിതോ നിഃസരതി യോനിയന്ത്രാദവാങ്മുഖഃ
കഠിനമായി അമർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ ജനനമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് തല താഴ്ത്തി പുറത്തുവരുന്നു.
തതഃ ക്രമേണ സ ശിശുര്വര്ധമാനോ ദിനേദിനേ
അതിനുശേഷം, ആ ശിശു ദിവസേന ക്രമമായി വളരുന്നു.
ഏവം ക്രമേണ ലോകേ ഽസ്മിന്ദേഹിനാം ദേഹസംഭവഃ
ഇങ്ങനെ, ഈ ലോകത്ത് ജീവികൾക്ക് ശരീരം ലഭിക്കുന്നത് ക്രമമായി നടക്കുന്നു.
യസ്താരയതി നാത്മാനം തസ്മാത്പാപതരോ ഽത്ര കഃ
സ്വയം രക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നവനേക്കാൾ പാപം ചെയ്യുന്നവൻ ആരാണ് ഈ ലോകത്ത്?
പശ്വാദീനാം ച സര്വേഷാം ച സര്വേഷാം സാധാരണമിതീരിതമ്
മൃഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഇതെല്ലാം പൊതുവാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
മനുഷ്യാണാമയം ധര്മഃ രവബന്ധച്ഛേദനാത്മകഃ
മനുഷ്യർക്കോ, ഈ ധർമ്മം ബന്ധനങ്ങൾ മുറിക്കുന്നതായാണ് നിർവ്വചിക്കുന്നത്.
അതോ ബന്ധനവിച്ഛിത്ത്യൈ മന്ത്രദീക്ഷാം സമാചരേത്
അതിനാൽ ബന്ധനങ്ങൾ അകറ്റാൻ മന്ത്രദീക്ഷ സ്വീകരിക്കണം.
ശുദ്ധാത്മതത്ത്വനാമാസൌ നിര്വാണപദമശ്നുതേ
ശുദ്ധമായ ആത്മതത്ത്വം ഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മോക്ഷപദം പ്രാപിക്കും.
യജതേ ശിവം മന്ത്രൈശ്ച രവപരേഷാം ഹിതായ സഃ
അവൻ ബന്ധനത്തിൽ കഴിയുന്നവരുടെ ഭാവുകത്തിനായി മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ശിവശക്ത്യാദിഭിഃ സാര്ദ്ധം പശ്യത്യാത്മഗതാവൃത്തിഃ
ശിവനും ശക്തിയും മറ്റു ദേവതകളും കൂടെ, അവൻ ആത്മാവിനുള്ളിലെ പ്രവൃത്തികൾ കാണുന്നു.
ന പ്രകാശയിതും ശക്താ പാശത്വാന്നിഗഡാദിവത്
എന്നാൽ, ബന്ധനത്തിന്റെ കാരണത്താൽ, കയറുപോലുള്ള തടസ്സങ്ങൾ മൂലം അവൻ അതിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നില്ല.
അതഃ ശാസ്ത്രോക്തവിധിനാ മത്രദീക്ഷാം സമാചരേത്
അതിനാൽ, ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മന്ത്രദീക്ഷ സ്വീകരിക്കണം.
അനുഷ്ടാനം പ്രകുര്വീത നിത്യനമിത്തികാത്മകമ്
നിത്യവും പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിലും ചെയ്യേണ്ട ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണം.
യോ യസ്മിന്നാശ്രമേ തിഷ്ടന്ദീക്ഷാം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
ഏതൊരു ആശ്രമത്തിലും ഒരാൾ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ ദീക്ഷ ലഭിച്ചാൽ,
കൃതാന്യപി ന കര്മാണി ബന്ധനായ ഭവന്തി ഹി
അതിനുശേഷം ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ പോലും ബന്ധനത്തിന് കാരണമാകില്ല.
ദീക്ഷിതോ ഽഭിലഷേദ്ഭോഗാന്യദ്യല്ലോകഗതാനസൌ
ദീക്ഷയേറ്റാൽ, ലോകത്തിൽ ഉള്ള ഭോഗങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കാമെന്നതിൽ തെറ്റില്ല.
നിത്യം നൈമിത്തികം ദീക്ഷാം പ്രാപ്യ യോ നാചരേന്നരഃ
നിത്യവും നൈമിത്തികവും ആചരിക്കേണ്ടതായ ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചിട്ടും ആ കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാത്തവൻ—
തസ്മാത്തു ദീക്ഷിതഃ കുര്യ്യാന്നിത്യനൈമിത്തികാദികമ്
അതിനാൽ ദീക്ഷിതനായവൻ നിത്യവും നൈമിത്തികവുമായ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും നിർവഹിക്കണം.
നിത്യനൈമിത്തികാചാര പാലകസ്യ നരസ്യ തു
നിത്യവും നൈമിത്തികവുമായ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവനു—
തത്രാപി ഗുരുഭക്തസ്യ ഗതിര്ഭവതി നാന്യഥാ
അവരിൽ പോലും ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയുള്ളവനാണ് ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നത്; അല്ലാത്തവർക്ക് അതില്ല.
ദൃഷ്ടാദ്യര്ഥതയാ യസ്യ ഗുരുഭക്തിസ്തു കൃത്രിമാ
ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തി വെറും ദൃശ്യലാഭത്തിനായി കൃത്രിമമായാൽ—
കായേന മനസാ വാചാ ഗുരുഭക്തിപരസ്യ ച
ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും ഗുരുഭക്തിയിൽ മുഴുകിയവൻ—
ഗുരുഭക്തിയുതേ ശിഷ്യേ സര്വസ്വവിനിവേദകേ
ഗുരുവിനോടു ഭക്തിയുള്ള, തന്റെ എല്ലാം സമർപ്പിക്കുന്ന ശിഷ്യൻ—
മിഥ്യാപ്രയുക്തമന്ത്രസ്തു പ്രായാശ്ചിത്തീ ഭവേദ്ഗുരുഃ
മിഥ്യയായ് ഉച്ചരിച്ച മന്ത്രം ആണെങ്കിൽ ഗുരു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.
ദീക്ഷാവിധിം പ്രവക്ഷ്യാമി മന്ത്രസാമര്ഥ്യദായകമ്
മന്ത്രശക്തി നൽകുന്ന ദീക്ഷാവിധി ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.
അതോ ദീക്ഷേതി സാ പ്രോക്താ സര്വാഗമവിശാരദൈഃ
അതിനാൽ എല്ലാ ആഗമങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവർ അതിനെ 'ദീക്ഷ' എന്നു വിളിക്കുന്നു.