തതസ്തസ്മിന്പദേ നിത്യേ നിര്ഗുണേ ലിങ്ഗപൂജിതേ
അപ്പോൾ, ആ ശാശ്വതവും ഗുണരഹിതവും ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ,
സംശ്ലിഷ്ടേ ശ്വേതപീതേ ച രുക്മരൂപ്യമയേ ശുഭേ
ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന വെള്ളയും മഞ്ഞയും, പൊന്നിലും വെള്ളിയിലും നിർമ്മിതമായ അത്ഭുതമായ ആ ഭാവത്തിൽ,
സോ ഽവിശങ്കേന മനസാ തഥൈവാഭ്യപതച്ഛുകഃ
അവിടേക്ക് സംശയമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ ആ ശുകൻ സമീപിച്ചു.
അദൃശ്യേതാം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇരുവരും അദൃശ്യരായി; അത്ഭുതം സംഭവിച്ചെന്നപോലെയായിരുന്നു.
ന ച പ്രതിജഘാനാസ്യ സ ഗതിം പര്വതോത്തമഃ
പർവതശ്രേഷ്ഠൻ അവന്റെ വഴിയെ തടഞ്ഞില്ല.
ശുകോ ദദര്ശ ധര്മാത്മാ പുഷ്പിതദ്രുമകാനനമ്
ധർമ്മപരനായ ശുകൻ പുഷ്പിതമായ വൃക്ഷങ്ങളുടെ കാനനം കണ്ടു.
നിരാകാരം തു സാകാരാദദൃശുസ്തം വിവാസസഃ
രൂപമുള്ളവർ ദൂരത്ത് നിന്ന് രൂപരഹിതനെ കണ്ടു.
ഉത്തമാം ഗതിമാസ്ഥായ പൃഷ്ടതോ ഽനുസസാര ഹ
ഉത്തരമായ വഴി സ്വീകരിച്ച്, അവൻ പിന്നിൽ പിന്തുടർന്നു.
ദര്ശയിത്വാ പ്രഭാവം സ്വം സര്വഭൂതോ ഽഭവത്തദാ
സ്വന്തം ശക്തി കാണിച്ച ശേഷം, അവൻ എല്ലാ ജീവികളുമായി മാറി.
നിമേഷാന്തരമാത്രേണ ശുകാഭിപതനം യയൌ
ഒരു കണ്ണിറുക്കിൽപോലും വൈകാതെ, ശുകന്റെ ഉയർച്ച നടന്നു.
ശശംസുര്മുനയഃ സിദ്ധാ ഗതിം തസ്മൈ സുതസ്യ താമ്
മുനികളും സിദ്ധന്മാരും അവനു മകന്റെ വഴിയറിയിച്ചു.
സ്വയം പിത്രാ സ്വരേണോഞ്ചൈസ്ത്രീംല്ലോകാനനുനാദ്യ വൈ
അവൻ തന്നെ, പിതാവിനൊപ്പം, ഉച്ചത്തിൽ മൂന്നു ലോകവും മുഴങ്ങിച്ചേർത്ത്,
പ്രത്യഭാഷത ധര്മാത്മാ ഭോഃ ശബ്ദേനാനുനാദയന്
ധർമ്മപരനായവൻ 'ഭോ:' എന്ന ശബ്ദം മുഴക്കിയEcho ചെയ്ത് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രത്യാഹരജ്ജഗത്സര്വമുഞ്ചൈഃ സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്
അവൻ മുഴങ്ങിപ്പറഞ്ഞ്, നിലനിൽക്കുന്നവയും ചലിക്കുന്നവയും ഉൾപ്പെടെ ലോകം മുഴുവൻ പിൻവലിച്ചു.
ഗിരിഗഹ്വരപൃഷ്ടേഷു വ്യാജഹാര ശുകം പ്രതി
പർവതത്തിലെ ഗഹ്വരങ്ങളിലും കുന്നിൻ ചിറകളിലും അവൻ ശുകനോട് സംസാരിച്ചു.
ഗുണാന്സംത്യജ്യ സത്ത്വാദീന്പദമധ്യഗമത്പരമ്
സത്ത്വം മുതലായ ഗുണങ്ങൾ വിട്ട്, പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തി.
സോ ഽനുനീതോ ഭഗവതാ വ്യാസോ രുദ്രേണ നാരദ
നാരദാ, ഭഗവാനും രുദ്രനും ചേർന്ന് വ്യാസനെ അപേക്ഷിച്ചു.
പശ്യസി വിപ്ര നായാന്തം ബ്രഹ്മഭൂതം നിജാന്തിരേ
ബ്രാഹ്മണാ, നീ കാണുന്നു, വരാത്തവനും ബ്രഹ്മമായവനും നിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ.
ശ്വാശ്രമം സ ശുകോ ബ്രഹ്മഭൂതോ ലോകാംശ്ചചാര ഹ
ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേർന്ന ശേഷം, ശുകൻ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം വിട്ട് വിവിധ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
നരനാരായണൌ ദ്രഷ്ടും യയൌ ബദരികാശ്രമമ്
അവൻ നരനും നാരായണനും കാണാൻ ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
സ്വയം ച തത്ര തപസി സ്ഥിതഃ ശുകമനുസ്മരന്
അവിടെ തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ട്, ശുകനെ എപ്പോഴും ഓർത്ത് അവൻ ഇരുന്നു.
ശ്വേതദ്വീപം ഗതസ്താത യത്ര ത്വമഗമഃ പുരാ
പ്രിയനേ, നീ മുമ്പ് പോയ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് അവൻ പോയി.
ദൃഷ്ടഃ ശ്രുതിവിമൃഗ്യോ ഹി ദേവദേവോ ജനാര്ദനഃ
അവിടെ, വേദങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനെ അവൻ കണ്ടു.
ത്വയാ ദൃഷ്ടോ ഽസ്മി യോഗീന്ദ്ര സര്വദേവരഹഃസ്ഥിതഃ
യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രഹസ്യസ്ഥാനത്ത് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്നെ നീ കണ്ടു.
ത്വം സദാഗതിമാര്ഗസ്ഥോ ലോകാന്പശ്യ യഥേച്ഛയാ
നീ എപ്പോഴും മോക്ഷമാർഗത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ഇഷ്ടപ്രകാരം ലോകങ്ങളെ കാണുന്നു.
വൈകുണ്ഠം പ്രയയൌ വിപ്ര സര്വലോകനമസ്കൃതമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആദരിക്കുന്ന വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് അവൻ പോയി.
യം ഭാന്തമനുഭാന്ത്യേതേ ലോകാഃ സര്വേ ഽപി നാരദ
നാരദാ, അവിടെ പ്രകാശിക്കുന്നവന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം പ്രകാശിക്കുന്നു.
വാപ്യ ഉത്പലംസംഛന്നാഃ സുരസ്ത്രീക്രീഡനാകുലാഃ
അവിടെ, കുളങ്ങൾ താമരകളാൽ മൂടിയതും ദേവസ്ത്രികൾ കളിക്കുന്നതും ആകുന്നു.
തത്ര ദ്വാഃസ്ഥൈശ്ചതുര്ഹസ്തേനാര്നാഭരണഭൂഷിതൈഃ
അവിടെ വാതിൽക്കൽ നാലു കൈകളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച ദ്വാരപാലകർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രവിശ്യാഭ്യാന്തരം തത്ര ദേവദേവം ചതുര്ഭുജമ്
അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ അവിടെ ദേവദേവനായ നാലു കൈകളുള്ളവനെ കണ്ടു.