ന തത്ര പക്ഷിസംഘാതോ ന ശബ്ദോ ന ച ദര്ശനമ്
അവിടെ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടമോ, ശബ്ദമോ, കാഴ്ചയോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.
സ ദദര്ശ തദാത്മാനം സര്വസംഗവിനിഃസൃതഃ
ആ സമയത്ത്, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളെയും വിട്ട് അവൻ തനിക്കു തന്നെ കണ്ടു.
സ പുനര്യോഗമാസ്ഥായ മോക്ഷമാര്ഗോപലബ്ധയേ
അവൻ വീണ്ടും യോഗം സ്വീകരിച്ച് മോക്ഷമാർഗം തേടി.
അന്തരീക്ഷചരഃ ശ്രീമാന്വ്യാസപുത്രഃ സുനിശ്ചിതഃ
വ്യാസപുത്രനായ ആ മഹത്വമുള്ളവൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
ദദൃശുഃ സര്വഭൂതാനി മനോമാരുതരംഹസമ്
എല്ലാ ജീവികളും മനസ്സിന്റെയും കാറ്റിന്റെയും വേഗത്തിൽ അവനെ കണ്ടു.
പുഷ്പ വര്ഷൈശ്ച ദിവ്യൈസ്തമവചക്രുര്ദിവൌകസഃ
ദേവതകൾ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ വർഷിച്ച് അവനെ ആദരിച്ചു.
ഋഷയശ്ചൈവ സംസിദ്ധാഃ കോ ഽയം സിദ്ധിമുപാഗതഃ
സിദ്ധരായ ഋഷിമാർ, "ഇവിടെയെത്തി സിദ്ധി നേടിയവൻ ആരാണ്?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഉവാച ച മഹാതേജാസ്താനൃഷീന്സംപ്രഹര്ഷിതഃ
മഹാതേജസ്സുള്ളവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ ഋഷിമാരോട് പറഞ്ഞു.
തസ്മൈ പ്രതിവചോദേയം ഭവദ്ഭിസ്തു സമാഹിതൈഃ
നിങ്ങൾ മനസ്സോടെ ശ്രദ്ധയോടെ അവനു ഈ ഉത്തരമറിയിക്കണം.
തമോ ഹ്യഷ്ടവിധം ത്യക്ത്വാ ജഹൌ പഞ്ചവിധം രജഃ
അവൻ എട്ടുവിധമായ അന്ധകാരവും അഞ്ചുവിധമായ രാഗവും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തതസ്തസ്മിന്പദേ നിത്യേ നിര്ഗുണേ ലിങ്ഗപൂജിതേ
അപ്പോൾ, ആ ശാശ്വതവും ഗുണരഹിതവും ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ,
സംശ്ലിഷ്ടേ ശ്വേതപീതേ ച രുക്മരൂപ്യമയേ ശുഭേ
ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന വെള്ളയും മഞ്ഞയും, പൊന്നിലും വെള്ളിയിലും നിർമ്മിതമായ അത്ഭുതമായ ആ ഭാവത്തിൽ,
സോ ഽവിശങ്കേന മനസാ തഥൈവാഭ്യപതച്ഛുകഃ
അവിടേക്ക് സംശയമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ ആ ശുകൻ സമീപിച്ചു.
അദൃശ്യേതാം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇരുവരും അദൃശ്യരായി; അത്ഭുതം സംഭവിച്ചെന്നപോലെയായിരുന്നു.
ന ച പ്രതിജഘാനാസ്യ സ ഗതിം പര്വതോത്തമഃ
പർവതശ്രേഷ്ഠൻ അവന്റെ വഴിയെ തടഞ്ഞില്ല.
ശുകോ ദദര്ശ ധര്മാത്മാ പുഷ്പിതദ്രുമകാനനമ്
ധർമ്മപരനായ ശുകൻ പുഷ്പിതമായ വൃക്ഷങ്ങളുടെ കാനനം കണ്ടു.
നിരാകാരം തു സാകാരാദദൃശുസ്തം വിവാസസഃ
രൂപമുള്ളവർ ദൂരത്ത് നിന്ന് രൂപരഹിതനെ കണ്ടു.
ഉത്തമാം ഗതിമാസ്ഥായ പൃഷ്ടതോ ഽനുസസാര ഹ
ഉത്തരമായ വഴി സ്വീകരിച്ച്, അവൻ പിന്നിൽ പിന്തുടർന്നു.
ദര്ശയിത്വാ പ്രഭാവം സ്വം സര്വഭൂതോ ഽഭവത്തദാ
സ്വന്തം ശക്തി കാണിച്ച ശേഷം, അവൻ എല്ലാ ജീവികളുമായി മാറി.
നിമേഷാന്തരമാത്രേണ ശുകാഭിപതനം യയൌ
ഒരു കണ്ണിറുക്കിൽപോലും വൈകാതെ, ശുകന്റെ ഉയർച്ച നടന്നു.
ശശംസുര്മുനയഃ സിദ്ധാ ഗതിം തസ്മൈ സുതസ്യ താമ്
മുനികളും സിദ്ധന്മാരും അവനു മകന്റെ വഴിയറിയിച്ചു.
സ്വയം പിത്രാ സ്വരേണോഞ്ചൈസ്ത്രീംല്ലോകാനനുനാദ്യ വൈ
അവൻ തന്നെ, പിതാവിനൊപ്പം, ഉച്ചത്തിൽ മൂന്നു ലോകവും മുഴങ്ങിച്ചേർത്ത്,
പ്രത്യഭാഷത ധര്മാത്മാ ഭോഃ ശബ്ദേനാനുനാദയന്
ധർമ്മപരനായവൻ 'ഭോ:' എന്ന ശബ്ദം മുഴക്കിയEcho ചെയ്ത് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രത്യാഹരജ്ജഗത്സര്വമുഞ്ചൈഃ സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്
അവൻ മുഴങ്ങിപ്പറഞ്ഞ്, നിലനിൽക്കുന്നവയും ചലിക്കുന്നവയും ഉൾപ്പെടെ ലോകം മുഴുവൻ പിൻവലിച്ചു.
ഗിരിഗഹ്വരപൃഷ്ടേഷു വ്യാജഹാര ശുകം പ്രതി
പർവതത്തിലെ ഗഹ്വരങ്ങളിലും കുന്നിൻ ചിറകളിലും അവൻ ശുകനോട് സംസാരിച്ചു.
ഗുണാന്സംത്യജ്യ സത്ത്വാദീന്പദമധ്യഗമത്പരമ്
സത്ത്വം മുതലായ ഗുണങ്ങൾ വിട്ട്, പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തി.
സോ ഽനുനീതോ ഭഗവതാ വ്യാസോ രുദ്രേണ നാരദ
നാരദാ, ഭഗവാനും രുദ്രനും ചേർന്ന് വ്യാസനെ അപേക്ഷിച്ചു.
പശ്യസി വിപ്ര നായാന്തം ബ്രഹ്മഭൂതം നിജാന്തിരേ
ബ്രാഹ്മണാ, നീ കാണുന്നു, വരാത്തവനും ബ്രഹ്മമായവനും നിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ.
ശ്വാശ്രമം സ ശുകോ ബ്രഹ്മഭൂതോ ലോകാംശ്ചചാര ഹ
ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേർന്ന ശേഷം, ശുകൻ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം വിട്ട് വിവിധ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
നരനാരായണൌ ദ്രഷ്ടും യയൌ ബദരികാശ്രമമ്
അവൻ നരനും നാരായണനും കാണാൻ ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.