യഥാ ഖേ ച തഥാ ശുദ്ധോ ഭവിഷ്യതി സുതസ്തംവ
"ആകാശം എങ്ങനെ ശുദ്ധമാണോ, അതുപോലെ തന്നെ നിന്റെ മകനും ശുദ്ധനാകും."
തേജസാ തസ്യ ലോകാംസ്ത്രീന്യശഃ പ്രാപ്സ്യതി കേവലമ്
അവന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തി മാത്രം നേടും.
അരണിം ത്വഥ സംഗൃഹ്യ മമന്ഥാഗ്നിചികീര്ഷയാ
അതിനുശേഷം, അരണി എടുത്ത്, അഗ്നി ഉണർത്താൻ അതു ചുരണ്ടി.
ഘൃതാചീം നാമാപ്സരസം ദദര്ശ ഭഗവാന്നൃഷിഃ
ഭഗവാൻ മഹർഷി ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസിനെ കണ്ടു.
അഭവദ്ഭഗവാന്വ്യാസോ വനേ തസ്മിന്മുനീശ്വര
ആ കാടിൽ ഭഗവാൻ വ്യാസൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ശുകീഭൂയാ മഹാരമ്യാ ഘൃതാചീ സമുപാഗമത്
ഘൃതാചി ഒരു ശുകൻ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അതീവ സുന്ദരിയായി സമീപിച്ചു.
സ്മരരാജേനാനുഗതഃ സര്വഗാത്രാതിഗേന ഹ
സമസ്ത അവളുടെ അവയവങ്ങളിലും മന്മഥൻ അവളെ പിന്തുടർന്നു.
ന ശശാക നിയന്തും തം വ്യാസഃ പ്രവിസൃതം മനഃ
വ്യാസൻ തന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അതു വിട്ടോടി.
ഹൃതമ് യത്നാന്നിയച്ഛതശ്ചാപി മുനേ ഏതഞ്ചികീര്ഷയാ
മഹർഷേ, അതു നിയന്ത്രിക്കാൻ വല്ലതും ശ്രമിച്ചിട്ടും ആ ആഗ്രഹം കൊണ്ട് മനസ്സ് പിടിച്ചുപോയി.
ശുക്രേ നിര്മഥ്യമാനേ ഽസ്യാം ശുകോ ജജ്ഞേ മഹാതപാഃ
അരണി ചുരണ്ടുമ്പോൾ അവിടെ മഹാതപസ്വിയായ ശുകൻ ജനിച്ചു.
യഥൈവ ഹി സമിദ്ധോ ഽഗ്നിര്ഭാതി ഹവ്യമുപാത്തവാന്
യജ്ഞത്തിൽ ഹോമം സ്വീകരിച്ച അഗ്നി എങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു പ്രകാശിക്കുന്നുവോ,
ബിഭ്രഞ്ചിത്രം ച വിപ്രേന്ദ്ര രൂപവര്ണമനുത്തമമ്
അവൻ അത്ഭുതകരമായ അതുല്യമായ രൂപവും വർണ്ണവും ധരിച്ചു, മഹാബ്രാഹ്മണനേ.
അഭ്യേത്യ സ്നാപയാമാസ വാരിണാ സ്വേന നാരദ
അടുത്തു ചെന്ന നാരദൻ തന്റെ തന്നെ വെള്ളത്തിൽ അവനെ സ്നാനമാടിച്ചു.
ജഗീയന്ത ച ഗന്ധര്വാ നനൃതുഞ്ചാപ്സരോഗണാഃ
ഗന്ധർവന്മാർ പാടുകയും അപ്സരസ്മാർ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
വിശ്വാവസുശ്ച ഗന്ധര്വസ്തഥാ തുംബുരുനാരദൌ
വിശ്വാവസു എന്ന ഗന്ധർവനും, തുംബുരുവും, നാരദനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തത്ര ശക്രപുരോഗാശ്ച ലോകപാലാഃ സമാഗതാഃ
അവിടെ ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ലോകപാലന്മാർ ഒത്തുചേർന്നു.
ദിവ്യാനി സര്വപുഷ്പാണി പ്രവവര്ഷ ച മാരുതഃ
വായു ദൈവികമായ എല്ലാ പൂക്കളും മഴപോലെ ചിതറി.
തം മഹാത്മാ സ്വയം പ്രീത്യാ ദേവ്യാ സഹ മഹാദ്യുതിഃ
ആ മഹാത്മാവും ദേവിയുമൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ അവനെ സേവിച്ചു.
തസ്യ ദേവേശ്വരഃ ശക്തോ ദിവ്യമദ്ഭുതദര്ശനമ്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ശക്തനും അത്ഭുതമായ ദൈവിക രൂപമുള്ളവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹംസാശ്ച ശതപത്രാശ്ച സാരസാശ്ച സഹസ്രശഃ
ആയിരക്കണക്കിന് ഹംസകളും താമരകളും സാരസപ്പക്ഷികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആരണേ യസ്തദാ ദിവ്യം പ്രാപ്യ ജന്മ മഹാമുനിഃ
അപ്പോൾ ആ മഹർഷി കാട്ടിൽ ദൈവിക ജന്മം പ്രാപിച്ചു.
ഉത്പന്നമാത്രം തം വേദാഃ സരഹസ്യാഃ സസംഗ്രഹാഃ
അവൻ ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ രഹസ്യങ്ങളോടും സമാഹാരങ്ങളോടും കൂടിയ വേദങ്ങൾ അവനിൽ തെളിഞ്ഞു.
ബൃഹസ്പതിം സ വവ്രേ ച വേദവേദാങ്ഗഭാഷ്യവിത്
വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും ഭാഷ്യങ്ങളും അറിയുന്ന ബൃഹസ്പതിയെ ഗുരുവായി അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
സോ ഽധീത്യ വേദാനഖിലാന്സരഹസ്യാന്സസംഗ്രഹാന്
അവൻ എല്ലാ വേദങ്ങളും അവയുടെ രഹസ്യങ്ങളും സമാഹാരങ്ങളും പഠിച്ചു.
ഗുരവേ ദക്ഷിണാം ദത്ത്വാ സമാവൃത്തോ മഹാമുനിഃ
ഗുരുവിന് ദക്ഷിണ നൽകിയാണ് ആ മഹർഷി പഠനം പൂര്ത്തിയാക്കി.
ദേവതാനാമൃഷീണാം ച ബാല്യേ ഽപി സുമഹാതപാഃ
ദേവന്മാരിലും ഋഷിമാരിലും ബാല്യത്തിലും തന്നെ അവൻ വലിയ തപസ്സിലായിരുന്നു.
ന ത്വസ്യ രമതേ ബുദ്ധി രാശ്രമേഷു മുനീശ്വര
എന്നാൽ, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ആശ്രമങ്ങളിൽ അവന്റെ മനസ്സ് ആസ്വദിച്ചില്ല.
സ മോക്ഷമനുചിന്ത്യൈവ ശുകഃ പിതരമഭ്യഗാത്
മോക്ഷം മാത്രം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ശുകൻ അച്ഛനോടു സമീപിച്ചു.
മോക്ഷധര്മേഷു കുശലോ ഭഗവാന് പ്രബ്രവീതു മേ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'മോക്ഷധർമ്മങ്ങളിൽ നിപുണനായ ഭഗവൻ, ദയവായി എന്നെ പഠിപ്പിക്കണം.'
ശൃത്വാ പുത്രസ്യ വചനം പരമര്ഷിരുവാച തമ്
മകനിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹർഷി അവനോട് പറഞ്ഞു.