സംഭൂതോ ഽദിതിഭാദ്വംശഃ പിപ്പലഃ പുഷ്യസംഭവഃ
അദിതിഭാദ്വ വംശം പിപ്പല മരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; പുഷ്യയും പിപ്പലമരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
പാലാശോ ഭാഗ്യഭാജ്ജാതഃ അക്ഷശ്ചാര്യമസംഭവഃ
ഭാഗ്യഭാജിൽ നിന്ന് പാലാശമരവും, ആര്യമനിൽ നിന്ന് അക്ഷമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
സ്വാത്യുക്ഷജോര്ഽജുനോ വൃക്ഷോ ദ്വിദൈവത്യാദ്വികങ്കതഃ
സ്വാതി, ഉക്ഷ എന്നിവയിൽ അർജുനമരവും, ദ്വിദൈവത്യയിൽ നിന്ന് വികങ്കടമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
സര്ജ്ജവൃക്ഷോ മൂലഭാഞ്ച വഞ്ജുലോ വാരിധിഷ്ണ്യജഃ
മൂലഭായിൽ നിന്ന് സര്ജമരവും, വാരിധിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് വഞ്ചുലമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
വസുധിഷ്ണ്യാച്ഛമീവൃക്ഷഃ കദംബോ വാരുണര്ക്ഷജഃ
വസുദിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് ശമീമരവും, വാരുണരക്ഷയിൽ നിന്ന് കടമ്പമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
മധുവൃക്ഷഃ പൌഷ്ണധിഷ്ണ്യാദ്ധിഷ്ണ്യവൃക്ഷാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
പോഷ്ണധിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് മധൂകമരവും; ഇവയെ നക്ഷത്രവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
യോഗേശാ യമവിശ്വേന്ദുധാതൃജീവനിശാകരാഃ
യോഗത്തിന്റെ അധിപന്മാർ യമൻ, വിശ്വദേവന്മാർ, ഇന്ദു, ധാതൃ, ജീവൻ, നിശാകരൻ എന്നിവരാണ്.
ഗണേശരുദ്രധനദത്വഷ്ട്ടമിത്രഷഡാനനാഃ
ഗണേശൻ, രുദ്രൻ, ധനദൻ, ത്വഷ്ടാവ്, മിത്രൻ, ഷഡാനനൻ എന്നിവരാണ് ദേവതകൾ.
വൈധൃതിശ്ച വ്യതീപാതോ മഹാപാതാവുഭൌ സദാ
വൈധൃതി, വ്യതീപാതം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
വിഷ്കംഭവജ്രയോസ്തിസ്രഃ ഷഡ്വാ ഗണ്ഡാതിഗണ്ഡയാഈഃ
വിഷ്കംഭവും വജ്രവും മൂന്ന് എണ്ണം; ഗണ്ടയും അതിഗണ്ടയും ആറ് എണ്ണം എന്നിങ്ങനെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
അദിതീന്ദുമധാഹ്യശ്വമൂലമൈത്രേജ്യഭാനി ച
അദിതി, ഇന്ദു, മധാ, അഹ്യ, അശ്വമൂല, മൈത്ര, ജ്യ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളും ഉണ്ട്.
ലിഖേദൂര്ധ്വഗതാമേകാം തിര്യഗ്രേഖാസ്ത്രയോദശ
ഒന്ന് നേരെ മുകളിലേക്ക് വരെയുള്ള രേഖയും, പതിമൂന്ന് കിറിവരെയുള്ള രേഖകളും വരയ്ക്കണം.
ഭാജ്യൈകരേരവാഗതയോഃ സൂര്യാചന്ദ്രമസോര്മിഥഃ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കയറിയോ ഇറങ്ങിയോ പോകുന്ന വഴി ഒരൊറ്റ എണ്ണിൽ വിഭജിക്കണം.
വിനാഡീഭിര്ദ്വാദശഭീ രഹിതം ഘടികാദ്വയമ്
പന്ത്രണ്ടു വിനാടികൾ കുറച്ചാൽ ശേഷിക്കുന്നത് രണ്ട് ഘടികയാണ്.
ഇന്ദ്രഃ പ്രജാപതിര്മിത്രസ്ത്വഷ്ടാഭൂഹരിതിപ്രിയാ
ഇന്ദ്രൻ, പ്രജാപതി, മിത്രൻ, ത്വഷ്ടാവ്, ഭൂ, ഹരി എന്നിവരെ പ്രിയപ്പെട്ടവരായി കണക്കാക്കുന്നു.
ബവാദിവണിജാന്താനി ശുഭാനി കരണാനി ഷട്
ബവ, ബലവ, കൗലവ, തൈതില, ഗര, വണിജ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആറു ശുഭകരണങ്ങളാണ്.
മുഖേ പഞ്ചഗലേ ചൈകാ വക്ഷസ്യേകാദശ സ്മൃതഃ
വായിൽ അഞ്ചും, കഴുത്തിൽ ഒന്നും, നെഞ്ചിൽ പതിനൊന്നും ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.
കാര്യഹാനിര്മുഖേ മൃത്യുര്ഗലേ വക്ഷസി നിഃസ്വതാ
വായിൽ പ്രവർത്തി നഷ്ടപ്പെടും, കഴുത്തിൽ മരണം സംഭവിക്കും, നെഞ്ചിൽ ദാരിദ്ര്യം വരും.
സ്ഥിരാണി മധ്യമാന്യേഷാം മധ്യനാഗചതുഷ്പദൌ
ഇവയിൽ മധ്യത്തിലുള്ളവ സ്ഥിരമാണ്; നാഗവും ചതുഷ്പദവും മധ്യഭാഗം കൂടെ സ്ഥിരമാണ്.
വിശ്വേവിധാതൃബ്രഹ്മേന്ദ്രരുദ്രാഗ്നിവസുതോയപാഃ
വിശ്വേ, വിധാതാവ്, ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്രൻ, രുദ്രൻ, അഗ്നി, വസു, തൊയപാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളും ഉണ്ട്.
ഈശാജപാദാഹിര്ബുധ്ന്യപൂഷാശ്വിയമവഹ്നയഃ
ഈശൻ, അജപാദ, അഹിബുധ്ന്യ, പൂഷൻ, അശ്വിനി, അവഹ്നയൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
അഹ്നഃ പഞ്ചദശോ ഭാഗസ്തഥാ രാത്രിപ്രമാണതഃ
ദിവസത്തിന്റെ പതിനഞ്ചിൽ ഒരു ഭാഗവും, അതുപോലെ രാത്രിയുടെ അളവിലും കണക്കാക്കണം.
അര്യമാ രാക്ഷസബ്രാഹ്നൌ പിത്ര്യാഗ്നേയൌ തഥാഭിജിത്
അര്യാമൻ, രാക്ഷസ, ബ്രാഹ്മ, പിതൃ, അഗ്നേയ, അഭിജിത് എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളും ഉണ്ട്.
വാരേഷു വര്ജനീയാസ്തേ മുഹൂര്താഃ ശുഭകര്മസു
ശുഭകര്യങ്ങളിൽ ഈ മുഹൂർത്തങ്ങൾ ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.
തദ്ദൈവത്യേ മുഹൂര്തേ ഽപി കാര്യം യാത്രാദികം സദാ
എന്നാൽ ദേവതയുടെ അധിപത്യം ഉള്ള മുഹൂർത്തത്തിൽ യാത്ര പോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ എപ്പോഴും നടത്താം.
ശൂലോ ഽഷ്ടമേ ച ദശമേ ശാനിരഷ്ടാദശേ തതഃ
എട്ടിലും പത്തിലും ശൂലവും, അതിന് ശേഷം പതിനെട്ടിൽ ശാനിയും ഉണ്ടാകുന്നു.
നിര്ഘാതപാതസംജ്ഞശ്ച ജ്ഞേയഃ സ നവപഞ്ചമേ
നവമത്തിലും അഞ്ചാമത്തിലും ഇടയിലുണ്ടാകുന്ന മിന്നലിന്റെ വീഴ്ച എന്നറിയപ്പെടുന്നത് മനസ്സിലാക്കണം.
വിജ്ഞേയാ ഏകവിംശര്ക്ഷാദാരഭ്യ ച യഥാക്രമമ്
ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ നക്ഷത്രം മുതൽ ഓരോന്നും തനതായ ക്രമത്തിൽ അറിയണം.
സൂര്യഭാത്സര്വപിത്ര്യര്ക്ഷം ത്വാഷ്ട്രമിത്രപ്തഭേഷു ച
സൂര്യനക്ഷത്രം, പിതൃനക്ഷത്രങ്ങൾ, ത്വഷ്ടൃ, മിത്ര, പ്തഭ എന്നീ നക്ഷത്രങ്ങൾ എല്ലാം കൂടി വരുന്നു.
ധിഷ്ണ്യേ താവതി സത്യത്ര ദുഷ്ടയോഗഃ പതത്യസൌ
ധിഷ്ണ്യത്തിൽ ഇത്രയും ഉണ്ടാകുന്നു; ഇവിടെ ദോഷകരമായ യോഗം വന്നാൽ അത് വീഴ്ചയാകും.