ധാതൃജ്യേഷ്ടാദിതിസ്വാതീപൌഷ്ണാര്കഹരിദേവതാഃ
ധാതൃ, ജ്യേഷ്ഠ, അദിതി, സ്വാതി, പോഷ്ണ, അർക്ക, ഹരി എന്നിവയാണ് പ്രധാന ദേവതകൾ.
ശേഷാഃ കുലാകുലാസ്താരാസ്താസാം മധ്യേ കുലോഡുഷു
മറ്റുള്ളവയെ കുല, അക്കുല, താര എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അവയിൽ കുല എന്നത് നക്ഷത്രങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഭേഷൂപകുലസംജ്ഞേഷു ജയമാപ്നോതി നിശ്ചിതമ്
ഭേഷ, ഉപകുല എന്ന പേരിലുള്ളവയിൽ വിജയമെന്നത് ഉറപ്പാണ്.
അര്കാര്കിഭൌമവാരേ ചേദ്ഭദ്രായാ വിഷമാങ്ഘ്രിഭമ്
രവിവാരം, ചൊവ്വ, അഥവാ സൂര്യൻ ഭരിക്കുന്ന ദിവസം ഭദ്രയ്ക്ക് ഒറ്റ സംഖ്യയിലുള്ള അങ്കങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ,
തദ്യാത്തദ്ദോഷനാശായ ഗോത്രയം മൂല്യമേവ വാ
അങ്ങനെയുള്ള ദോഷം മാറ്റാൻ ഒരു പശുവോ, അല്ലെങ്കിൽ നിശ്ചയിച്ച തുകയോ സമർപ്പിക്കണം.
ക്രൂരവിദ്ധോ യുതോ വാപിപുഷ്യോ യദി ബലാന്വിതഃ
ക്രൂരഗ്രഹം ബാധിച്ചാലോ, പുഷ്യയുമായി ചേർന്നാലോ, ശക്തിയുള്ളതായാലോ,
രാമാഗ്നിഋതുബാണാഗ്നിഭൂവേദാഗ്നിശരേഷു ച
രാമൻ, അഗ്നി, ഋതു, ബാണ, അഗ്നി, ഭൂവേദ, അഗ്നി എന്നിവരുടെ അമ്പുകളിൽ,
വേദനേത്രാബ്ധ്യഗ്നിശതബാഹുനേത്രരദാഃ ക്രമാത്
വേദ, നേത്ര, അബ്ധ്യ, അഗ്നി, ശതബാഹു, നേത്ര, രദാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ അനുക്രമത്തിൽ.
യാ ദൃശ്യന്തേ ദീപ്തതാരാഃ സ്വഗണേ യോഗതാരകാഃ
തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ തെളിഞ്ഞ് കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ യോഗതാരകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഉഡുംബരശ്ചാഗ്നിധിഷ്ണ്യേ രോഹിണ്യാം ജംബുകസ്തരുഃ
അഗ്നിധിഷ്ണ്യയിൽ ഉടുക്കപ്പഴം മരവും, രോഹിണിയിൽ ജാംപു മരവുമാണ്.
സംഭൂതോ ഽദിതിഭാദ്വംശഃ പിപ്പലഃ പുഷ്യസംഭവഃ
അദിതിഭാദ്വ വംശം പിപ്പല മരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; പുഷ്യയും പിപ്പലമരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
പാലാശോ ഭാഗ്യഭാജ്ജാതഃ അക്ഷശ്ചാര്യമസംഭവഃ
ഭാഗ്യഭാജിൽ നിന്ന് പാലാശമരവും, ആര്യമനിൽ നിന്ന് അക്ഷമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
സ്വാത്യുക്ഷജോര്ഽജുനോ വൃക്ഷോ ദ്വിദൈവത്യാദ്വികങ്കതഃ
സ്വാതി, ഉക്ഷ എന്നിവയിൽ അർജുനമരവും, ദ്വിദൈവത്യയിൽ നിന്ന് വികങ്കടമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
സര്ജ്ജവൃക്ഷോ മൂലഭാഞ്ച വഞ്ജുലോ വാരിധിഷ്ണ്യജഃ
മൂലഭായിൽ നിന്ന് സര്ജമരവും, വാരിധിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് വഞ്ചുലമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
വസുധിഷ്ണ്യാച്ഛമീവൃക്ഷഃ കദംബോ വാരുണര്ക്ഷജഃ
വസുദിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് ശമീമരവും, വാരുണരക്ഷയിൽ നിന്ന് കടമ്പമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
മധുവൃക്ഷഃ പൌഷ്ണധിഷ്ണ്യാദ്ധിഷ്ണ്യവൃക്ഷാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
പോഷ്ണധിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് മധൂകമരവും; ഇവയെ നക്ഷത്രവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
യോഗേശാ യമവിശ്വേന്ദുധാതൃജീവനിശാകരാഃ
യോഗത്തിന്റെ അധിപന്മാർ യമൻ, വിശ്വദേവന്മാർ, ഇന്ദു, ധാതൃ, ജീവൻ, നിശാകരൻ എന്നിവരാണ്.
ഗണേശരുദ്രധനദത്വഷ്ട്ടമിത്രഷഡാനനാഃ
ഗണേശൻ, രുദ്രൻ, ധനദൻ, ത്വഷ്ടാവ്, മിത്രൻ, ഷഡാനനൻ എന്നിവരാണ് ദേവതകൾ.
വൈധൃതിശ്ച വ്യതീപാതോ മഹാപാതാവുഭൌ സദാ
വൈധൃതി, വ്യതീപാതം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
വിഷ്കംഭവജ്രയോസ്തിസ്രഃ ഷഡ്വാ ഗണ്ഡാതിഗണ്ഡയാഈഃ
വിഷ്കംഭവും വജ്രവും മൂന്ന് എണ്ണം; ഗണ്ടയും അതിഗണ്ടയും ആറ് എണ്ണം എന്നിങ്ങനെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
അദിതീന്ദുമധാഹ്യശ്വമൂലമൈത്രേജ്യഭാനി ച
അദിതി, ഇന്ദു, മധാ, അഹ്യ, അശ്വമൂല, മൈത്ര, ജ്യ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളും ഉണ്ട്.
ലിഖേദൂര്ധ്വഗതാമേകാം തിര്യഗ്രേഖാസ്ത്രയോദശ
ഒന്ന് നേരെ മുകളിലേക്ക് വരെയുള്ള രേഖയും, പതിമൂന്ന് കിറിവരെയുള്ള രേഖകളും വരയ്ക്കണം.
ഭാജ്യൈകരേരവാഗതയോഃ സൂര്യാചന്ദ്രമസോര്മിഥഃ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കയറിയോ ഇറങ്ങിയോ പോകുന്ന വഴി ഒരൊറ്റ എണ്ണിൽ വിഭജിക്കണം.
വിനാഡീഭിര്ദ്വാദശഭീ രഹിതം ഘടികാദ്വയമ്
പന്ത്രണ്ടു വിനാടികൾ കുറച്ചാൽ ശേഷിക്കുന്നത് രണ്ട് ഘടികയാണ്.
ഇന്ദ്രഃ പ്രജാപതിര്മിത്രസ്ത്വഷ്ടാഭൂഹരിതിപ്രിയാ
ഇന്ദ്രൻ, പ്രജാപതി, മിത്രൻ, ത്വഷ്ടാവ്, ഭൂ, ഹരി എന്നിവരെ പ്രിയപ്പെട്ടവരായി കണക്കാക്കുന്നു.
ബവാദിവണിജാന്താനി ശുഭാനി കരണാനി ഷട്
ബവ, ബലവ, കൗലവ, തൈതില, ഗര, വണിജ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആറു ശുഭകരണങ്ങളാണ്.
മുഖേ പഞ്ചഗലേ ചൈകാ വക്ഷസ്യേകാദശ സ്മൃതഃ
വായിൽ അഞ്ചും, കഴുത്തിൽ ഒന്നും, നെഞ്ചിൽ പതിനൊന്നും ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.
കാര്യഹാനിര്മുഖേ മൃത്യുര്ഗലേ വക്ഷസി നിഃസ്വതാ
വായിൽ പ്രവർത്തി നഷ്ടപ്പെടും, കഴുത്തിൽ മരണം സംഭവിക്കും, നെഞ്ചിൽ ദാരിദ്ര്യം വരും.
സ്ഥിരാണി മധ്യമാന്യേഷാം മധ്യനാഗചതുഷ്പദൌ
ഇവയിൽ മധ്യത്തിലുള്ളവ സ്ഥിരമാണ്; നാഗവും ചതുഷ്പദവും മധ്യഭാഗം കൂടെ സ്ഥിരമാണ്.
വിശ്വേവിധാതൃബ്രഹ്മേന്ദ്രരുദ്രാഗ്നിവസുതോയപാഃ
വിശ്വേ, വിധാതാവ്, ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്രൻ, രുദ്രൻ, അഗ്നി, വസു, തൊയപാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളും ഉണ്ട്.