ശ്രിയൈ പുഷ്ട്യൈ ത്രയം ശ്രേഷ്ഠം സ്യാച്ചക്രേ ലാങ്ഗലാഹ്വയേ
സമ്പത്തിനും പോഷണത്തിനും ലാംഗല എന്ന വൃത്തത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും നല്ലതാണ്.
സമൂലഭേഷു ബീജോപ്തിരത്യുന്ത്കൃഷ്ടം ഫലപ്രദാ
മൂളഭേദത്തിൽ വിത്ത് വിതച്ചാൽ അത്യന്തം ഉത്തമമായ ഫലം ലഭിക്കും.
ഗലേ ത്രയം കജ്ജലായ വൃദ്ധ്യൈ ച ദ്വാദശോദരേ
കഴുത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കജ്ജളത്തിനായി; വയറ്റിൽ പന്ത്രണ്ട് പ്രാവശ്യം വളർച്ചയ്ക്കായി.
നാഭൌ വഹ്നിഃ പഞ്ചകം യദ്വീജോപ്താവിതി ചിന്തയേത്
നാഭിയിൽ അഗ്നിയും അഞ്ചു മുഹൂർത്തങ്ങളും വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നതിനായി പരിഗണിക്കണം.
ന കുര്യാദ്രോഗമുക്തസ്യ സ്നാനമാഹീം ദുശുക്രയോഃ
രോഗം മാറിയശേഷം ദുഷുക്ര സമയത്ത് നിലത്ത് കുളിക്കരുത്.
പുഷ്യാര്കപൌഷ്ണധിഷ്ണ്യേഷു നൃത്യാരംഭഃ പ്രശസ്യതേ
പുഷ്യ, ആർക, പോഷ്ണ എന്ന നക്ഷത്രങ്ങളിൽ നൃത്താരംഭം വളരെ ശ്ലാഘനീയമാണ്.
മധ്യയുഞ്ജി ദ്വാദശര്ക്ഷാണീന്ദ്രഭാന്നവഭാനി ച
മധ്യഭാഗത്ത് പന്ത്രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളും, ഇന്ദ്രൻ, ഭാനു, നവഭാനു എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കണം.
ജഘന്യാസ്തോയപാര്ദ്രാഹിപവനാന്തകനാകപാഃ
ടോയ, പാർദ്ര, ആഹി, പവനാന്തക, നാകപാ എന്നിവയാണ് ഏറ്റവും താഴ്ന്നവ.
താസാം പ്രമാണഘടികാസ്ത്രിംശന്നവതിദ്യഷ്ടയഃ
അവയുടെ സാധാരണ ദൈർഘ്യം മുപ്പത്, തൊണ്ണൂറ്, എട്ട് ഘടികകൾ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
അശ്വഗ്രീന്ദ്വീജ്യനൈരൃത്യത്വാഷ്ട്രജത്ത്യുത്തരാഭവാഃ
അശ്വഗ്രീ, ദ്വീജ്യന, നൈരൃത, ത്വാഷ്ട്ര, ജത്യ, ഉത്തരാഭവ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയും ഉണ്ട്.
ധാതൃജ്യേഷ്ടാദിതിസ്വാതീപൌഷ്ണാര്കഹരിദേവതാഃ
ധാതൃ, ജ്യേഷ്ഠ, അദിതി, സ്വാതി, പോഷ്ണ, അർക്ക, ഹരി എന്നിവയാണ് പ്രധാന ദേവതകൾ.
ശേഷാഃ കുലാകുലാസ്താരാസ്താസാം മധ്യേ കുലോഡുഷു
മറ്റുള്ളവയെ കുല, അക്കുല, താര എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അവയിൽ കുല എന്നത് നക്ഷത്രങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഭേഷൂപകുലസംജ്ഞേഷു ജയമാപ്നോതി നിശ്ചിതമ്
ഭേഷ, ഉപകുല എന്ന പേരിലുള്ളവയിൽ വിജയമെന്നത് ഉറപ്പാണ്.
അര്കാര്കിഭൌമവാരേ ചേദ്ഭദ്രായാ വിഷമാങ്ഘ്രിഭമ്
രവിവാരം, ചൊവ്വ, അഥവാ സൂര്യൻ ഭരിക്കുന്ന ദിവസം ഭദ്രയ്ക്ക് ഒറ്റ സംഖ്യയിലുള്ള അങ്കങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ,
തദ്യാത്തദ്ദോഷനാശായ ഗോത്രയം മൂല്യമേവ വാ
അങ്ങനെയുള്ള ദോഷം മാറ്റാൻ ഒരു പശുവോ, അല്ലെങ്കിൽ നിശ്ചയിച്ച തുകയോ സമർപ്പിക്കണം.
ക്രൂരവിദ്ധോ യുതോ വാപിപുഷ്യോ യദി ബലാന്വിതഃ
ക്രൂരഗ്രഹം ബാധിച്ചാലോ, പുഷ്യയുമായി ചേർന്നാലോ, ശക്തിയുള്ളതായാലോ,
രാമാഗ്നിഋതുബാണാഗ്നിഭൂവേദാഗ്നിശരേഷു ച
രാമൻ, അഗ്നി, ഋതു, ബാണ, അഗ്നി, ഭൂവേദ, അഗ്നി എന്നിവരുടെ അമ്പുകളിൽ,
വേദനേത്രാബ്ധ്യഗ്നിശതബാഹുനേത്രരദാഃ ക്രമാത്
വേദ, നേത്ര, അബ്ധ്യ, അഗ്നി, ശതബാഹു, നേത്ര, രദാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ അനുക്രമത്തിൽ.
യാ ദൃശ്യന്തേ ദീപ്തതാരാഃ സ്വഗണേ യോഗതാരകാഃ
തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ തെളിഞ്ഞ് കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ യോഗതാരകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഉഡുംബരശ്ചാഗ്നിധിഷ്ണ്യേ രോഹിണ്യാം ജംബുകസ്തരുഃ
അഗ്നിധിഷ്ണ്യയിൽ ഉടുക്കപ്പഴം മരവും, രോഹിണിയിൽ ജാംപു മരവുമാണ്.
സംഭൂതോ ഽദിതിഭാദ്വംശഃ പിപ്പലഃ പുഷ്യസംഭവഃ
അദിതിഭാദ്വ വംശം പിപ്പല മരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; പുഷ്യയും പിപ്പലമരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
പാലാശോ ഭാഗ്യഭാജ്ജാതഃ അക്ഷശ്ചാര്യമസംഭവഃ
ഭാഗ്യഭാജിൽ നിന്ന് പാലാശമരവും, ആര്യമനിൽ നിന്ന് അക്ഷമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
സ്വാത്യുക്ഷജോര്ഽജുനോ വൃക്ഷോ ദ്വിദൈവത്യാദ്വികങ്കതഃ
സ്വാതി, ഉക്ഷ എന്നിവയിൽ അർജുനമരവും, ദ്വിദൈവത്യയിൽ നിന്ന് വികങ്കടമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
സര്ജ്ജവൃക്ഷോ മൂലഭാഞ്ച വഞ്ജുലോ വാരിധിഷ്ണ്യജഃ
മൂലഭായിൽ നിന്ന് സര്ജമരവും, വാരിധിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് വഞ്ചുലമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
വസുധിഷ്ണ്യാച്ഛമീവൃക്ഷഃ കദംബോ വാരുണര്ക്ഷജഃ
വസുദിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് ശമീമരവും, വാരുണരക്ഷയിൽ നിന്ന് കടമ്പമരവും ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
മധുവൃക്ഷഃ പൌഷ്ണധിഷ്ണ്യാദ്ധിഷ്ണ്യവൃക്ഷാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
പോഷ്ണധിഷ്ണ്യയിൽ നിന്ന് മധൂകമരവും; ഇവയെ നക്ഷത്രവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
യോഗേശാ യമവിശ്വേന്ദുധാതൃജീവനിശാകരാഃ
യോഗത്തിന്റെ അധിപന്മാർ യമൻ, വിശ്വദേവന്മാർ, ഇന്ദു, ധാതൃ, ജീവൻ, നിശാകരൻ എന്നിവരാണ്.
ഗണേശരുദ്രധനദത്വഷ്ട്ടമിത്രഷഡാനനാഃ
ഗണേശൻ, രുദ്രൻ, ധനദൻ, ത്വഷ്ടാവ്, മിത്രൻ, ഷഡാനനൻ എന്നിവരാണ് ദേവതകൾ.
വൈധൃതിശ്ച വ്യതീപാതോ മഹാപാതാവുഭൌ സദാ
വൈധൃതി, വ്യതീപാതം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
വിഷ്കംഭവജ്രയോസ്തിസ്രഃ ഷഡ്വാ ഗണ്ഡാതിഗണ്ഡയാഈഃ
വിഷ്കംഭവും വജ്രവും മൂന്ന് എണ്ണം; ഗണ്ടയും അതിഗണ്ടയും ആറ് എണ്ണം എന്നിങ്ങനെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.