സുഷാവ സുശുഭേ കാലേ ശുശ്രൂഷാനഷ്ടകില്ബിഷാ
അവൻ ശരിയായ സമയത്ത്, പാപരഹിതനായി, ശ്രദ്ധയോടെ ശുദ്ധമായ സേവനം നടത്തി.
ന തദാതിസുഖം കിം വാ നരാണാം പുണ്യകര്മണാമ്
മനുഷ്യരിൽ പുണ്യകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് അത്യന്തം സന്തോഷം ഉണ്ടോ?
തത്സര്വം നാശയത്യാശു പരിചര്യാ മഹാത്മനാമ്
എല്ലാ ആനന്ദവും മഹാത്മാക്കളോടുള്ള സേവനത്തിലൂടെ ഉടൻ നശിക്കുന്നു.
കലാമാത്രോ ഽപി ശീതാശുഃ ശംഭുനാ സ്വീകൃതോ യഥാ
ശംഭു സ്വീകരിച്ചാൽ ഒരു ചെറിയ തുള്ളി തണുത്ത ചാരും അനുഗ്രഹം നൽകും.
ഇഹാമുത്ര ച വിഗ്നേന്ദ്ര സന്തഃ പൂജ്യതമാസ്തതഃ
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും, ഗണപതേ, സന്മാർഗ്ഗികൾ ഏറ്റവും ആരാധനാർഹരാണ്.
ഗര്ഭം പ്രാത്പോ ഗരോ ജീര്ണോ മാസത്രയമഹോ ഽദ്ഭുതമ്
ഗരൻ ക്ഷീണിച്ചവൻ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; മൂന്നു മാസം കഴിഞ്ഞു—അത്ഭുതകരമായ കാര്യം.
ജാതകര്മ ചചകാരാസൌ തന്നാമ സഗരേതി ച
ജനനകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, ആ കുഞ്ഞിന് സഗരൻ എന്ന് പേരിട്ടു.
ചൌലോപവീതകര്മാണി തഥാ ചക്രേ മുനീശ്വരഃ
മഹാമുനി ചൂഡാകർമ്മവും ഉപനയനവും നടത്തി.
സമര്ഥം സഗരം ദൃഷ്ട്വാ കിഞ്ചിദുദ്ഭിന്നശൈശവമ്
സഗരൻ കഴിവുള്ളവനാണെന്ന് കണ്ടു, എങ്കിലും ബാല്യത്തിന്റെ കുറച്ച് അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സഗരഃ ശിക്ഷിതസ്തേന സമ്യഗൌര്വര്ഷിണാ മുനേ
സഗരൻ ഔർവമുനിയുടെ കൈവശം ശരിയായി പഠിച്ചു.
സഭിത്കുശാംവുപുഷ്പാദി പ്രത്യഹം സമുപാനയത്
അവൻ ദർഭയും പൂവും മറ്റും പ്രതിദിനം സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു.
ഉവാച പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ സഗരോ വിനയാന്വിതഃ
സഗരൻ കൈകൂപ്പി വിനയപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
തത്സര്വം മേസമാചക്ഷ്വ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ
എനിക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞുതരൂ, ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
പിത്രാ വിഹീനാ യേ ലോകേ ജീവന്തോ ഽപി മൃതോപമാഃ
ഈ ലോകത്ത് പിതാവില്ലാത്തവർ ജീവിച്ചിരുന്നാലും മരിച്ചവരെപ്പോലെയാണ്.
യസ്യ മാതാ പിതാ നാസ്തി സുഖം തസ്യ ന വിദ്യതേ
ആള്ക്ക് അമ്മയോ അച്ഛനോ ഇല്ലെങ്കിൽ സുഖം ഉണ്ടാവില്ല.
അപുത്രസ്യ വൃഥാം ജന്മ ഋണഗ്രസ്തസ്യ ചൈവ ഹി
മകനില്ലാത്തവന്റെയും കടബാധിതനുടെയും ജനനം വ്യർത്ഥമാണ്.
പതിഹീനാ യഥാ നാരീ പിതൃഹീനസ്തഥാ ശിശുഃ
ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീയെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
പശുഹീനോ യഥാ വൈശ്യസ്തയാ പിത്രാ വിനാര്ഭക്തഃ
മാടുകളില്ലാത്ത വ്യാപാരിയെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
തപോ യഥാ ദയാഹീനം സഥാ പിത്രാ വിവാര്ഭകഃ
കരുണയില്ലാത്ത തപസ്സിനെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ബേദഹീനോ യഥാ വാജീ തഥാ പിത്രാ വിനാര്ഭക്തഃ
കവളില്ലാത്ത കുതിരയെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
തഥാ പിത്രാ വിഹീനസ്തു ബഹുദുഃഖാന്വിതഃ സുതഃ
അച്ഛനില്ലാത്ത മകൻ വളരെ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
സംപൃഷ്ടം തദ്യഥാവൃത്തം സര്വം തസ്മൈ ന്യവേദയത്
അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ സംഭവിച്ചതൊക്കെയും അവനോട് പറഞ്ഞുതന്നു.
ഹനിഷ്യാമീത്യരാതീന്സ പ്രതിജ്ഞാമകരോത്തദാ
അപ്പോൾ അവൻ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
പ്രസ്ഥാപിതഃ പ്രതസ്ഥേ ച തേനൈവ മുനിനാ വദാ
ആ സന്യാസിയുടെ കൂടെ അയച്ചതോടെ അവൻ യാത്ര തിരിച്ചു.
വശിഷ്ടം സ്വകുലാചാര്യം പ്രാത്പഃ പ്രീതിസമന്വിതഃ
സ്വകുടുംബഗുരുവായ വശിഷ്ഠനെ സ്നേഹത്തോടെ സമീപിച്ചു.
സര്വം വിജ്ഞാപത്രാമാസ ജ്ഞാനദൃഷ്ട്യാ വിജാനതേ
അവനോട് എല്ലാം സമർപ്പിച്ചു; ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ അവൻ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.
തേനൈവ മുനിനാവാപ ഖഡ്ഗം വജ്രോപമം ധനുഃ
അവൻ ആ സന്യാസിയുടെ കൈവശം നിന്ന് വജ്രംപോലെ കഠിനമായ ഒരു വാൾയും ഒരു വില്ലും നേടി.
ആശീര്ഭിരര്ചിതഃ സദ്യഃ പ്രതസ്ഥേ പ്രണിപത്യ തമ്
ആശീർവാദങ്ങൾ ലഭിച്ച്, അവനെ നമസ്കരിച്ച് ഉടൻ യാത്രയായി.
സപുത്രപൌത്രാന്സഗണാനകരോത്സ്വര്ഗാസിനഃ
ശത്രുക്കളെയും അവരുടെ മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും അനുയായികളെയും സ്വർഗത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
കേചിദ്വിനഷ്ടാ സംത്രസ്താസ്തഥാ ചാന്യേ പ്രദുദ്രുവുഃ
ചിലർ ഭയത്തിൽ നശിച്ചു; മറ്റു ചിലർ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.