ഭൃതേ ഽഹനി തു കര്തവ്യം പ്രതിമാസം തു വത്സരമ്
അവരുടെ ഭരണദിനത്തില് ചെയ്യണം, പിന്നെ ഒരു വര്ഷം ഓരോ മാസവും ആവര്ത്തിക്കണം.
പിണ്ഡാംശ്ചഗോ ഽജവിപ്രേഭ്യോ ദദ്യാദഗ്നൌ ജലേ ഽപി വാ
അവന് പിണ്ഡങ്ങള് പശുക്കള്ക്കും ആടുകള്ക്കും ചെമ്മരികള്ക്കും അഗ്നിയിലോ വെള്ളത്തിലോ സമര്പ്പിക്കണം.
ഹവിഷ്യാന്നേന വൈ മാസം പായസേന തു വത്സരമ്
ഒരു മാസം ഹവിഷ്യന്നം നല്കണം, ഒരു വര്ഷം പാല്ചോറ് നല്കണം.
ഐണരൌരവവാരാഹശാശൈര്മാംസൈര്യഥാക്രമമ്
മാന്, ആട്, പന്നി, മുയല് എന്നിവയുടെ ഇറച്ചി ക്രമമായി ഉപയോഗിക്കണം.
ഖഡ്ഗാമിഷം മഹാകല്പം മധു മുന്യന്നമേവ ച
ഖഡ്ഗം എന്ന കാട്ടുപോത്തിന്റെ ഇറച്ചി അത്യുത്തമം, തേനും മുനിയന്മാരുടെ ആഹാരവും അതുപോലെയാണ്.
യോ ദദാതി ഗയാസ്ഥശ്ച സര്വമാനന്ത്യമശ്നുതേ
ഗയയില് നല്കുന്നവന് എല്ലാം അനന്തമായി പ്രാപിക്കും.
കല്യാം കന്യാവേദിനശ്ച പശൂന്വൈ സത്സുതാനപി
നല്ല ഭാര്യ, കന്യകയെ അറിയിക്കുന്നവര്, പശുക്കള്, നല്ല മക്കള് എന്നിവയും.
ബ്രഹ്മവര്ചസ്വിനഃ പുത്രാന്സ്വര്ണരൂപ്യേ സകുപ്യകേ
ബ്രഹ്മതേജസ്സുള്ള പുത്രന്മാര്, പൊന്നും വെള്ളിയും പാത്രത്തില്.
പ്രതിപത്പ്രഭൃതിഷ്വേകാം വര്ജയിത്വാ ചതുര്ദശീമ്
പ്രതിപതില് തുടങ്ങിച്ച്, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ഒഴികെ എല്ലാ ദിവസവും.
സ്വര്ഗം ഹ്യപത്യമോജശ്ച ശൌര്യം ക്ഷേത്രം ബലം തഥാ
സ്വര്ഗ്ഗം, സന്താനം, ശക്തി, വീര്യം, ഭൂമി, ബലം എന്നിവയും.
പ്രവൃത്തം ചക്രതാം ചൈവ വാണിജ്യപ്രഭൃതീനി ച
സമൃദ്ധിയും, ഭരണാധികാരവും, വ്യാപാരം മുതലായവയും.
ധനം വിദ്യാം ഭിഷക് സിദ്ധിം കുപ്യങ്ഗാ അപ്യജാവികമ്
സമ്പത്ത്, വിജ്ഞാനം, വൈദ്യശാസ്ത്ര വിജയം, പാത്രങ്ങള്, ഉപജീവനമാര്ഗ്ഗം എന്നിവയും.
കൃത്തികാദി ഭരണ്യന്തം സകാമാനാപ്നുയാദിമാന്
കൃത്തിക മുതല് ഭരണി വരെ, ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അവന് നേടും.
വസുരുദ്രാദിതിസുതാഃ പിതരഃ ശ്രാദ്ധദേവതാഃ
വസുക്കള്, രുദ്രന്മാര്, ആദിത്യന്മാര്—ഇവരുടെ പുത്രന്മാര് ശ്രാദ്ധദേവതകളാണ്.
ആയുഃ പ്രജാം ധനം വിദ്യാം സ്വര്ഗം മോക്ഷം സുഖാനി ച
ആയുസ്സും, സന്തതിയും, സമ്പത്തും, വിജ്ഞാനവും, സ്വർഗ്ഗവും, മോക്ഷവും, സുഖങ്ങളും —
ഇത്യേവം കഥിതം കിഞ്ചിത്കല്പാധ്യായേ വിശേഷതഃ
ഇങ്ങനെ, ഈ കല്പാധ്യായത്തിൽ പ്രത്യേകമായി കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ വിവരിച്ചു.
യ ഇമം ചിന്തയേദ്വിദ്വാന്കല്പാധ്യായം മുനീശ്വര
മഹർഷേ, ഈ കല്പാധ്യായം മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻ —
യഃ ശൃണോതി നരോ ഭക്ത്യാ ദൈവേ പിത്ര്യേ ച കര്മണി
ദൈവികവും പിതൃകർമങ്ങളിലും ഭക്തിയോടെ ഈ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവൻ —
ധനം വിദ്യാം യശഃ പുത്രാന്പരത്ര ച ഗതിം പരാമ്
അവൻ സമ്പത്തും, വിജ്ഞാനവും, പ്രശസ്തിയും, പുത്രന്മാരെയും, മരണത്തിന് ശേഷം ഉത്തമഗതിയും നേടും.
കഥയിഷ്യേ സമാസേന ശൃണുഷ്വ സുസമാഹിതഃ
ഇനി ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിക്കും; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.
സിദ്ധരൂപപ്രബന്ധേന മുഖം വേദസ്യ സാംപ്രതമ്
ഇപ്പോൾ, സിദ്ധരൂപക്രമത്തിൽ വേദത്തിന്റെ ആരംഭം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
സ്വൌജസഃ പ്രഥമാ പ്രോക്താ സാ പ്രാതിപദികാത്മികാ
ആദ്യത്തേത് സ്വൗജസം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതാണ് പ്രാതിപദികസ്വഭാവമുള്ളത്.
അര്ഥാവത്പ്രാതിപദികം ധാതുപ്രത്യയവാര്ജിതമ്
അർത്ഥമുള്ളതും, ധാതുവും പ്രതയവും ഇല്ലാത്തതും ആണു പ്രാതിപദികം.
ദ്വിതീയാ കര്മണി പ്രോക്താന്തരാന്തരേണ സംയുതേ
രണ്ടാമത്തെ വിവക്തി കർമ്മത്തിന് ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായാണ്, ഇടയിൽ മറ്റൊന്ന് ചേർന്നാൽ.
യേന ക്രിയതേ തത്കരണം സഃ കര്താ സ്യാത്കരോതി യഃ
ഏതൊരാൾ പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നു, അവനാണ് കർത്താവ്; പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നവനെയാണ് അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.
യസ്മൈ ദിത്സാ ധാരയേദ്വൈ രോചതേ സംപ്രദാനകമ്
ദാനത്തിനുള്ള മനസ്സുള്ളവനാണ് സമ്പ്രദായം; അവനാണ് സ്വീകരിക്കുന്നവൻ.
യതോ ഽപൈതി സമാദത്തേ അപദത്തേ ച യം യതഃ
ഏതിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും പോകുന്നു, ആരാൽ എടുക്കപ്പെടുന്നു, ആരിൽനിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്നു —
ങ്യോഃസുപഃ സപ്തമീ തു സ്യാത്സാ ചാധികരണേ ഭവേത്
'ങി'യും 'സു'യും ചേർന്നാൽ ഏഴാമത്തെ വിവക്തി വരും; അതാണ് അധികരണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഈപ്സിതം ചാനീപ്സിതം യത്തദപാദാനകം സ്മൃതമ്
ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും ആയതൊക്കെയും അപാദാനമായി അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏതൈര്യോഗേ ദ്വിതീയാ സ്യാത്കര്മപ്രവചനീയകൈഃ
ഇവയുമായി ചേർന്നാൽ, കർമ്മപ്രവചനീയകങ്ങൾക്കൊപ്പം രണ്ടാം വിവക്തി ഉപയോഗിക്കാം.