വര്തതേ യത്ര മാര്താണ്ഡഃ കഥം തത്രതമോ ഭവേത്
സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നിടത്ത് ഇരുണ്ടുപോകാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
ചകാര തത്സരസ്തീരേ മുനിപ്രോക്തവിധാനതഃ
മഹർഷി പറഞ്ഞതുപോലെ അവൾ ആ തടാകത്തിൻറെ തീരത്ത് കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
പ്രപേദേ പരമം ധാമ നത്വാ ചൌര്വം മുനീശ്വരമ്
ഔർവ മഹർഷിയെ നമസ്കരിച്ച് അവൾ പരമപദം പ്രാപിച്ചു.
പരം പദം പ്രയാന്ത്യേവ മഹദ്ഭിരവലോകിതാഃ
മഹാന്മാരാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നവർക്ക് പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് പ്രവേശനം.
യദി പശ്യതി പുണ്യാത്മാ സ പ്രയാതി പരാം ഗതിമ്
പുണ്യാത്മാവ് അതിനെ കാണുമ്പോൾ അവൻ പരമഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.
ചകാര തസ്യ ശുശ്രൂഷാം സപത്ന്യാ സഹ നാരദ്
നാരദാ, അവൾ സഹപത്നിയോടൊപ്പം ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചു.
ചക്രാതേ ഭക്തിഭാവേന ശുശ്രൂഷആം പ്രതിവാസരരമ്
അവർ ഭക്തിഭാവത്തോടെ എല്ലാ ദിവസവും സേവനം നടത്തി.
തസ്യാഃ പാപമതിര്ജാതാ സപത്ന്യാഃ സംപദം പ്രതി
സഹപത്നിയുടെ ഐശ്വര്യത്തെക്കുറിച്ച് അവളുടെ മനസിൽ പാപചിന്ത ഉയർന്നു.
ന സ്വപ്രഭാവം ചക്രേ വൈ ഗരോ മുനിനിഷേവയാ
ഗരൻ തന്റെ ശക്തി പുറത്തു കാണിച്ചില്ല, കാരണം അദ്ദേഹം മുനികളോടു സേവനത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു.
ചകാര സേവാം തേനാസൌ ജീര്ണപുണ്യേന കര്മണാ
അവൻ പഴയ പുണ്യഫലത്തിന്റെ ശേഷിപ്പോടെ സേവനം ചെയ്തു.
സുഷാവ സുശുഭേ കാലേ ശുശ്രൂഷാനഷ്ടകില്ബിഷാ
അവൻ ശരിയായ സമയത്ത്, പാപരഹിതനായി, ശ്രദ്ധയോടെ ശുദ്ധമായ സേവനം നടത്തി.
ന തദാതിസുഖം കിം വാ നരാണാം പുണ്യകര്മണാമ്
മനുഷ്യരിൽ പുണ്യകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് അത്യന്തം സന്തോഷം ഉണ്ടോ?
തത്സര്വം നാശയത്യാശു പരിചര്യാ മഹാത്മനാമ്
എല്ലാ ആനന്ദവും മഹാത്മാക്കളോടുള്ള സേവനത്തിലൂടെ ഉടൻ നശിക്കുന്നു.
കലാമാത്രോ ഽപി ശീതാശുഃ ശംഭുനാ സ്വീകൃതോ യഥാ
ശംഭു സ്വീകരിച്ചാൽ ഒരു ചെറിയ തുള്ളി തണുത്ത ചാരും അനുഗ്രഹം നൽകും.
ഇഹാമുത്ര ച വിഗ്നേന്ദ്ര സന്തഃ പൂജ്യതമാസ്തതഃ
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും, ഗണപതേ, സന്മാർഗ്ഗികൾ ഏറ്റവും ആരാധനാർഹരാണ്.
ഗര്ഭം പ്രാത്പോ ഗരോ ജീര്ണോ മാസത്രയമഹോ ഽദ്ഭുതമ്
ഗരൻ ക്ഷീണിച്ചവൻ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; മൂന്നു മാസം കഴിഞ്ഞു—അത്ഭുതകരമായ കാര്യം.
ജാതകര്മ ചചകാരാസൌ തന്നാമ സഗരേതി ച
ജനനകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, ആ കുഞ്ഞിന് സഗരൻ എന്ന് പേരിട്ടു.
ചൌലോപവീതകര്മാണി തഥാ ചക്രേ മുനീശ്വരഃ
മഹാമുനി ചൂഡാകർമ്മവും ഉപനയനവും നടത്തി.
സമര്ഥം സഗരം ദൃഷ്ട്വാ കിഞ്ചിദുദ്ഭിന്നശൈശവമ്
സഗരൻ കഴിവുള്ളവനാണെന്ന് കണ്ടു, എങ്കിലും ബാല്യത്തിന്റെ കുറച്ച് അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സഗരഃ ശിക്ഷിതസ്തേന സമ്യഗൌര്വര്ഷിണാ മുനേ
സഗരൻ ഔർവമുനിയുടെ കൈവശം ശരിയായി പഠിച്ചു.
സഭിത്കുശാംവുപുഷ്പാദി പ്രത്യഹം സമുപാനയത്
അവൻ ദർഭയും പൂവും മറ്റും പ്രതിദിനം സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു.
ഉവാച പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ സഗരോ വിനയാന്വിതഃ
സഗരൻ കൈകൂപ്പി വിനയപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
തത്സര്വം മേസമാചക്ഷ്വ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ
എനിക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞുതരൂ, ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
പിത്രാ വിഹീനാ യേ ലോകേ ജീവന്തോ ഽപി മൃതോപമാഃ
ഈ ലോകത്ത് പിതാവില്ലാത്തവർ ജീവിച്ചിരുന്നാലും മരിച്ചവരെപ്പോലെയാണ്.
യസ്യ മാതാ പിതാ നാസ്തി സുഖം തസ്യ ന വിദ്യതേ
ആള്ക്ക് അമ്മയോ അച്ഛനോ ഇല്ലെങ്കിൽ സുഖം ഉണ്ടാവില്ല.
അപുത്രസ്യ വൃഥാം ജന്മ ഋണഗ്രസ്തസ്യ ചൈവ ഹി
മകനില്ലാത്തവന്റെയും കടബാധിതനുടെയും ജനനം വ്യർത്ഥമാണ്.
പതിഹീനാ യഥാ നാരീ പിതൃഹീനസ്തഥാ ശിശുഃ
ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീയെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
പശുഹീനോ യഥാ വൈശ്യസ്തയാ പിത്രാ വിനാര്ഭക്തഃ
മാടുകളില്ലാത്ത വ്യാപാരിയെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
തപോ യഥാ ദയാഹീനം സഥാ പിത്രാ വിവാര്ഭകഃ
കരുണയില്ലാത്ത തപസ്സിനെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ബേദഹീനോ യഥാ വാജീ തഥാ പിത്രാ വിനാര്ഭക്തഃ
കവളില്ലാത്ത കുതിരയെപ്പോലെ, അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.