തേനാദ്ഭിരുക്ഷണം പ്രോക്തം മുനിഭിര്വിധി കോവിദൈഃ
അതുകൊണ്ട്, ജ്ഞാനികളായ മുനികൾ വെള്ളം തളിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശുഭദേ മൃണ്മയേ പാത്രേ പ്രോക്ഷ്യാദ്ഭിസ്തം നിധായപയേത്
മംഗളകരമായ മൺപാത്രത്തിൽ വെള്ളം തളിച്ച് അതിനെ വയ്ക്കണം.
വേദ്യാം നിധാപിതസ്തസ്മാത്സമിദ്ഗര്ഭോ ഹുതാശനഃ
വേദിക്കയിൽ വച്ചാൽ, സമിദ് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അഗ്നി അവിടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
തേഭ്യഃ സംരക്ഷണാര്ഥായ ബ്രഹ്മാണം തദ്ദിശി ന്യസേത്
അവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ, ആ ദിശയിൽ ബ്രഹ്മാണനെ വയ്ക്കണം.
യജമാനഃ പൂര്വതഃ സ്യുര്ദ്വിജാഃ സര്വേ ഽപി നാരദ
യജമാനൻ കിഴക്കോട്ട് ഇരിക്കണം; എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും അങ്ങനെ തന്നെ, നാരദാ.
കര്തോദാസീന ചിത്തസ്തത്കര്മ നശ്യേദിതി സ്ഥിതിഃ
കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ മനസ്സിൽ ഉദാസീനനാകുകയാണെങ്കിൽ ആ കർമ്മം ഫലിക്കില്ല; ഇതാണ് നിയമം.
ഋത്വിജാം നിയമോ നാസ്തി യഥാലാഭം സമര്ചയേത്
ഋത്വിജന്മാർക്ക് പ്രത്യേക നിയന്ത്രണമില്ല; ലഭ്യമായതുപോലെ പൂജിക്കാം.
ആജ്യസ്ഥാലീ ത്ര്യങ്ഗുലാഥ ചരുസ്ഥാലീ ഷഡങ്ഗുലാ
നെയ്യ് പാത്രം മൂന്നു വിരൽ വീതവും, ചരുപാത്രം ആറു വിരൽ വീതവും ആകണം.
സ്രുവം ഷഡങ്ഗുല പ്രോക്തം സ്രുചം സാര്ദ്ധത്രയാങ്ഗുലമ്
ശ്രുവം ആറു വിരൽ നീളമാണെന്ന് പറയുന്നു; ശ്രുച് മൂന്നു കാൽ വിരൽ നീളമാണ്.
പ്രോക്ഷിണ്യാ ഉത്തരേ ഭാഗേ പ്രണീതാപാത്രമഷ്ടഭിഃ
പ്രോക്ഷിണിയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത് എട്ടു അളവുള്ള പ്രണീതപാത്രം വയ്ക്കണം.
പ്രണീതായാം സമാസന്നാസ്തസ്മാത്താം പൂരയേജ്ജലൈഃ
പ്രണീതം അടുത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കണം.
പരിസ്തീര്യ്യ തതോ ദര്ഭേഃ പരിദധ്യാദിമാം ബുധഃ
ദർഭ പുല്ല് വിരിച്ച ശേഷം, ബുദ്ധിമാൻ ആ പാത്രം അതിന്മേൽ വയ്ക്കണം.
ദര്ഭരൂപതയാ ത്രീണി പവിത്രച്ഛേദനാനി ച
ദർഭയുടെ രൂപത്തിൽ മൂന്നു പവിത്രം കത്തിയെടുക്കണം.
തേനാതിപുണ്യദം കര്മ പവിത്രമിതി കീര്തിതമ്
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ അതു വളരെ പുണ്യമുള്ള കർമമാകുന്നു; അതിനെ ശുദ്ധമായത് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
കുലാലചക്രഘടിതം ആസുരം മൃണ്മയം സ്മൃതമ്
കുലാളന്റെ ചക്രത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ മൺപാത്രം അസുരസ്വഭാവമുള്ളതായാണ് കരുതുന്നത്.
സ്രുവേ ച സര്വകര്മാണി ശുഭാന്യപ്യശുഭാനി ച
ശ്രുവുപയോഗിച്ച് എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും, നല്ലതും ചീത്തതും, നടത്തപ്പെടുന്നു.
അഗ്രേ ധൂതേന വൈധവ്യം മധ്യം ചൈവ പ്രജാക്ഷയഃ
മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ചാൽ വിധവാവസ്ഥ വരും; നടുവിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ സന്താനനാശം സംഭവിക്കും.
അഗ്നിഃ സൂര്യശ്ച സോമശ്ച വിരിഞ്ചിരനിലോ യമഃ
അഗ്നി, സൂര്യൻ, സോമൻ, വിരിഞ്ചി, അനിലൻ, യമൻ—
അഗ്നിര്ഭഘോഗാര്ഥനാശായ സൂര്യോ വ്യാധികരോ ഭവേത്
അഗ്നി ധനനാശത്തിന് കാരണമാകും; സൂര്യൻ രോഗം വരുത്തും.
അനിലോ വൃദ്ധിദഃ പ്രോക്തോ യമോ മൃത്യുപ്രദോ മതഃ
അനിലൻ വർദ്ധിയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു; യമൻ മരണത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
പൂര്വം തു സര്വശാഖം സ്യാത്പഞ്ചശാഖം തഥാപരമ്
ആദ്യം എല്ലാ ശാഖകളും ഉള്ള പാത്രം വേണം; പിന്നെ അഞ്ചു ശാഖകളുള്ളതും വേണം.
പലാശശ്ചൈവ വിജ്ഞേയാഃ സ്രുവേ ചൈവ തഥാ സ്രുചി
ശ്രുവിനും ശ്രുചിനും പലയശം മരമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.
വിപ്രാണാം ചൈതദാഖ്യാതം ഹ്യന്യേഷാമങ്ഗുലോനകമ്
ഇത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്; മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു വിരൽ കുറവായിരിക്കും.
ദൃഷ്ടിദോഷവിനാശാര്ഥം പാത്രാണാം പ്രോക്ഷണം സ്മൃതമ്
പാത്രങ്ങളിലെ ദോഷങ്ങൾ നീക്കാൻ അവയിൽ വെള്ളം തളിയണം എന്ന് പറയുന്നു.
തസ്മിന്പൂര്ണീകൃതേ വിപ്ര യജ്ഞസംപൂര്ണതാ ഭവേത്
പാത്രം നിറഞ്ഞാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, യജ്ഞം പൂർത്തിയാകുന്നു.
പുഷ്കലാനി തു ചത്വാരി പൂര്ണപാത്രം വിദുര്ബുധാഃ
നാലു പൂർണ്ണമായ പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു സമൃദ്ധിയാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.
ദത്തേ തൃപ്തോഭവേദ്വഹ്നിഃ ശാപം ദദ്യാഞ്ച ദാരുണമ്
ബലി അർപ്പിച്ചാൽ അഗ്നി തൃപ്തനാകും; അർപ്പിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, ഭയങ്കരമായ ശാപം നൽകും.
പ്രാജാപത്യം മുഖം പ്രോക്ത കടിര്വ്യാഹൃതിഭിഃ സ്മൃതാ
മുഖം പ്രജാപതിയുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; കടി വിശുദ്ധ മന്ത്രങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
തഥാ സ്വിഷ്ടകൃതം വിപ്ര ശ്രോത്രേ പൂര്ണാഹുതിസ്തഥാ
അതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണനേ, സ്വിഷ്ടകൃതു ചെവിയിലാണ്, പൂർത്തിയുള്ള ഹോമവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ദ്വിശീര്ഷകം ച ഷണ്നേത്രം പിങ്ഗലം സപ്തജിഹ്വകമ്
അത് രണ്ട് തലയും, ആറു കണ്ണുകളും, കാപ്പി നിറവും, ഏഴ് നാവുകളും ഉള്ളതാണു.