ഇയാഡജ സോ ഽപി സുബഹൂന യജ്ഞാഞ്ജ്ഞാനവ്യപാശ്രയഃ
അവനും ജ്ഞാനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
ഏകദാ വര്തമാനസ്യ യാഗേ യോഗവിദാം വര
ഒരു ദിവസം, യാഗം നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, യോഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
തതോ രാജാ ഹതാം ജ്ഞാത്വാ ധേനും വ്യാഘ്രേണ ചര്ത്വിജഃ
അപ്പോൾ രാജാവ് അറിഞ്ഞു, യാഗത്തിനുള്ള പശു ഒരു കടുവ കൊന്നു എന്ന്.
തേ ചോചുര്നവയംവിദ്മഃ കശേരുഃ പൃച്ഛ്യതാമിതി
അവർ പറഞ്ഞു: 'നമ്മൾക്ക് അറിയില്ല; ആരാണെന്നു ആരെങ്കിലും ചോദിക്കട്ടെ.'
ശുനകം പൃച്ഛ രാജേന്ദ്ര വേദ സ വേത്സ്യതി
രാജാവേ, ശുനകനെ ചോദിക്കൂ; അവന് വേദം അറിയാം.
ന കശേരുര്നചൈവാഹം ന ചാന്യഃ സാംപ്രതം ഭുവി
ഇപ്പോള് ഭൂമിയില് കശേരുവും ഞാനും മറ്റാരും അറിയുന്നില്ല.
സ ചാഹ തം വ്രജാമ്യേഷ പ്രഷ്ടുമാത്മരിപും മുനേ
അവന് പറഞ്ഞു: 'മഹർഷേ, എന്റെ ശത്രുവിനോട് ചോദിക്കാൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകുന്നു.'
പ്രായശ്ചിത്തം സ ചേത്പൃഷ്ടോ വദിഷ്യതി രിപുര്മമ
എന്റെ ശത്രുവിനോട് ചോദിച്ചാൽ, അവൻ പ്രായശ്ചിത്തം പറഞ്ഞുതരും.
ഇത്യുക്ത്വാ രഥമാരുഹ്യ കൃഷ്ണാജിനധരോ നൃപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കൃഷ്ണാജിനം ധരിച്ച രാജാവ് രഥത്തിൽ കയറി.
തമായാന്തം സമാലോക്യ ഖാഞ്ജഡിക്യോ രിപുമാത്മനഃ
അവനെ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു, ആത്മശത്രുവായ ഖാണ്ഡിക്യൻ പറഞ്ഞു—
കൃഷ്ണാജിനത്വക്കവചഭാവേനാസ്മാന്ഹനിഷ്യസി
കൃഷ്ണാജിനം കാവചമാക്കി നീ ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.
മൃഗാനാം വദ പൃഷ്ടേഷു മൂഢ കൃഷ്ണാജിനം ന കിമ്
മൂഢാ, പറയു: മൃഗങ്ങളിൽ കൃഷ്ണാജിനം അവരുടെതല്ലേ?
സ ത്വാമഹം ഹനിഷ്യാമി ന മേ ജീവന്വിമോക്ഷ്യസേ
ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും; നിന്നെ ജീവൻകൊണ്ട് വിടില്ല.
ഖാണ്ഡിക്യ സംശയം പ്രഷ്ടും ഭവന്തമഹമാഗതഃ
ഖാണ്ഡിക്യ, ഒരു സംശയം ചോദിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നോടാണ് വന്നത്.
തതഃ സ മന്ത്രിഭിഃ സാര്ദ്ധമേകാന്തേ സപുരോഹിതഃ
അതിനുശേഷം, മന്ത്രിമാരോടും പുരോഹിതനോടും കൂടെ അവൻ ഒറ്റയിടത്തേക്ക് പോയി.
തമൂര്മന്ത്രിണോ വധ്യോ രിപുരേഷ വശങ്ഗതഃ
മന്ത്രിമാർ പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോള് നിന്റെ അധികാരത്തില് ഉള്ള ഈ ശത്രുവിനെ കൊല്ലണം.'
ഖാണ്ഡിക്യശ്ചാഹ താന്സര്വാനേവ മേവ ന സംശയഃ
ഖാണ്ഡിക്യൻ അവരോടൊക്കെ പറഞ്ഞു: 'ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.'
പരലോകജയസ്തസ്യ പൃഥിവീ സകലാ മമ
അവന് പരലോകത്തിൽ ജയിച്ചാൽ, ഭൂമി മുഴുവൻ എനിക്ക് ആയിരിക്കും.
പരലോകജയോ ഽനന്തഃ സ്വല്പകാലോ മഹീജയഃ
പരലോകജയം അനന്തം; ഭൂമിയിൽ ജയിക്കുന്നത് അല്പസമയം മാത്രം.
തതസ്തമഭ്യുപേത്യാഹ ഖാണ്ഡിക്യോ ജനകോ രിപുമ്
അതിനുശേഷം ഖാണ്ഡിക്യൻ തന്റെ ശത്രുവായ ജനകനെ സമീപിച്ചു സംസാരിച്ചു.
തതഃ പ്രാഹ യഥാവൃത്തം ഹോമധേനുവധം മുനേ
അതിനുശേഷം അവൻ മഹർഷിയോട് ഹോമധേനുവിനെ എങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്ന് എല്ലാം പറഞ്ഞു.
സ ചാചഷ്ട യഥാന്യായം മുനേ കേശിധ്വജായ തത്
അവൻ മഹർഷേ, കെശിധ്വജനോടു എല്ലാം ശരിയായി വിശദീകരിച്ചു.
വിദിതാര്ഥഃ സ തേനൈവമനുജ്ഞാതോ മഹാത്മനാ
അവൻ ആ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി, ആ മഹാത്മാവിന്റെ അനുമതിയോടെ പോയി.
ക്രമേണ വിധിവദ്യാഗം നീത്വാ സോ ഽവഭൃഥാപ്ലുതഃ
അവൻ ക്രമമായി വിധിപ്രകാരം യാഗം നടത്തി, അവസാനം സ്നാനം ചെയ്തു.
പൂജിതാ ഋത്വിജഃ സര്വേ സദസ്യാ മാനിതാ മയാ
എല്ലാ ഹോത്രികന്മാരെയും ഞാൻ ആദരിച്ചു, സഭയിലെ അംഗങ്ങളെയും മാന്യമായി സ്വീകരിച്ചു.
യഥാഹം മര്ത്യലോകസ്യ മയാ സര്വം വിചഷ്ടിതമ്
മനുഷ്യലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം വിശദമായി വിവരിച്ചു.
ഇത്ഥം തു ചിന്തയന്നേവ സംമാര സ മഹീപതിഃ
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ആ രാജാവ് യാത്രയ്ക്ക് ഒരുക്കം തുടങ്ങി.
സ ജഗാമ തതോ ഭൂയോ രഥമാരുഹ്യ പാര്ഥിവഃ
അതിനുശേഷം രാജാവ് തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി മുന്നോട്ട് യാത്ര തുടർന്നു.
ഖാണ്ഡിക്യോ ഽപി പുനര്ദ്ദഷ്ട്വാ തമായാന്തം ധൃതായുധഃ
ഖാണ്ഡിക്യൻ, അവനെ വീണ്ടും ആയുധം കൈയിൽ പിടിച്ച് വരുന്നത് കണ്ടു.
അഹം തു നാപകാരായ പ്രാപ്തഃ ഖാണ്ഡിക്യ മാ ക്രുധഃ
ഖാണ്ഡിക്യ, ഞാൻ നിന്നെ വഞ്ചിക്കാൻ അല്ല വന്നത്; ദയവായി കോപിക്കരുത്.