പരഃ പരാണാം സകലാ ന യത്ര ക്ലേശാദയഃ സംതി പരാവരേശേ
പരമോന്നതരിൽ പരമൻ, അവിടെയൊരുവിധം കഷ്ടതയോ ദുഃഖമോ ഇല്ല; ഉയർന്നതിന്റെയും താഴ്ന്നതിന്റെയും ഈശ്വരൻ അവനാണ്.
സര്വേശ്വരഃ സര്വനിസര്ഗവേത്താ സമസ്കശക്തിഃ പരമേശ്വരാഖ്യഃ
സകലത്തിന്റെയും ഈശ്വരനും, സൃഷ്ടിയുടെ സകല രഹസ്യങ്ങളും അറിയുന്നവനും, എല്ലാ ശക്തികളും ഉള്ളവനും, പരമേശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനും അവനാണ്.
തത്പ്രാപ്തികാരണം ബ്രഹ്മ തവേതത്പ്രതിപദ്യതേ
അവനെ പ്രാപിക്കാൻ കാരണമാകുന്ന ബ്രഹ്മം നീ ഇതാ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സ്വാധ്യായയോഗസംപത്ത്യാ പരമാത്മാ പ്രകാശതേ
സ്വാധ്യായവും യോഗവും നേടുമ്പോൾ പരമാത്മാവ് വ്യക്തമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.
ന മാംസചക്ഷുഷാ ദ്രഷ്ടും ബ്രഹ്മഭൂതഃ സ ശക്യതേ
ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവനെ ഈ ശരീരദൃഷ്ടിയാൽ കാണാൻ കഴിയില്ല.
ജ്ഞാതേ യന്നാഖിലാധാരം പശ്യേയം പരമേശ്വരമ്
അവനെ അറിയുമ്പോൾ, സകലത്തിന്റെയും ആധാരമായ പരമേശ്വരനെ ഞാൻ കാണും.
ജനകായ പുരാ യോഗം തഥാഹം കഥയാമി തേ
പണ്ടു ഞാൻ ജനകനെ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇപ്പോൾ നിനക്കു യോഗത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം.
കഥം തയോശ്ച സംവാദോ യോഗസംബന്ധവാനഭൂത്
അവരിരുവരുടെയും യോഗബന്ധമുള്ള സംഭാഷണം എങ്ങനെ നടന്നു എന്നത് പറയാം.
കൃതധ്വജോ ഽസ്യ ഭ്രാതാഭൂത്സദാധ്യാത്മരതിര്നൃപഃ
കൃതധ്വജൻ എന്ന സഹോദരൻ ആത്മവിഷയങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ലീനനായിരുന്ന ഒരു രാജാവായിരുന്നു.
പുത്രോ ഽമിതവ്വജസ്യാപി ഖാണ്ഡിക്യജനകാഭിധഃ പുരോധസാ മന്ത്രിഭിശ്ച സമവേതോ ഽല്പസാധനഃ
അവന്റെ മകൻ, അധിക സമ്പത്തില്ലാത്തവൻ, ഖാണ്ഡിക്യ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ജനകൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവൻ, പുരോഹിതന്മാരും മന്ത്രിമാരും ചുറ്റപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
ഇയാഡജ സോ ഽപി സുബഹൂന യജ്ഞാഞ്ജ്ഞാനവ്യപാശ്രയഃ
അവനും ജ്ഞാനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
ഏകദാ വര്തമാനസ്യ യാഗേ യോഗവിദാം വര
ഒരു ദിവസം, യാഗം നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, യോഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
തതോ രാജാ ഹതാം ജ്ഞാത്വാ ധേനും വ്യാഘ്രേണ ചര്ത്വിജഃ
അപ്പോൾ രാജാവ് അറിഞ്ഞു, യാഗത്തിനുള്ള പശു ഒരു കടുവ കൊന്നു എന്ന്.
തേ ചോചുര്നവയംവിദ്മഃ കശേരുഃ പൃച്ഛ്യതാമിതി
അവർ പറഞ്ഞു: 'നമ്മൾക്ക് അറിയില്ല; ആരാണെന്നു ആരെങ്കിലും ചോദിക്കട്ടെ.'
ശുനകം പൃച്ഛ രാജേന്ദ്ര വേദ സ വേത്സ്യതി
രാജാവേ, ശുനകനെ ചോദിക്കൂ; അവന് വേദം അറിയാം.
ന കശേരുര്നചൈവാഹം ന ചാന്യഃ സാംപ്രതം ഭുവി
ഇപ്പോള് ഭൂമിയില് കശേരുവും ഞാനും മറ്റാരും അറിയുന്നില്ല.
സ ചാഹ തം വ്രജാമ്യേഷ പ്രഷ്ടുമാത്മരിപും മുനേ
അവന് പറഞ്ഞു: 'മഹർഷേ, എന്റെ ശത്രുവിനോട് ചോദിക്കാൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകുന്നു.'
പ്രായശ്ചിത്തം സ ചേത്പൃഷ്ടോ വദിഷ്യതി രിപുര്മമ
എന്റെ ശത്രുവിനോട് ചോദിച്ചാൽ, അവൻ പ്രായശ്ചിത്തം പറഞ്ഞുതരും.
ഇത്യുക്ത്വാ രഥമാരുഹ്യ കൃഷ്ണാജിനധരോ നൃപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കൃഷ്ണാജിനം ധരിച്ച രാജാവ് രഥത്തിൽ കയറി.
തമായാന്തം സമാലോക്യ ഖാഞ്ജഡിക്യോ രിപുമാത്മനഃ
അവനെ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു, ആത്മശത്രുവായ ഖാണ്ഡിക്യൻ പറഞ്ഞു—
കൃഷ്ണാജിനത്വക്കവചഭാവേനാസ്മാന്ഹനിഷ്യസി
കൃഷ്ണാജിനം കാവചമാക്കി നീ ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.
മൃഗാനാം വദ പൃഷ്ടേഷു മൂഢ കൃഷ്ണാജിനം ന കിമ്
മൂഢാ, പറയു: മൃഗങ്ങളിൽ കൃഷ്ണാജിനം അവരുടെതല്ലേ?
സ ത്വാമഹം ഹനിഷ്യാമി ന മേ ജീവന്വിമോക്ഷ്യസേ
ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും; നിന്നെ ജീവൻകൊണ്ട് വിടില്ല.
ഖാണ്ഡിക്യ സംശയം പ്രഷ്ടും ഭവന്തമഹമാഗതഃ
ഖാണ്ഡിക്യ, ഒരു സംശയം ചോദിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നോടാണ് വന്നത്.
തതഃ സ മന്ത്രിഭിഃ സാര്ദ്ധമേകാന്തേ സപുരോഹിതഃ
അതിനുശേഷം, മന്ത്രിമാരോടും പുരോഹിതനോടും കൂടെ അവൻ ഒറ്റയിടത്തേക്ക് പോയി.
തമൂര്മന്ത്രിണോ വധ്യോ രിപുരേഷ വശങ്ഗതഃ
മന്ത്രിമാർ പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോള് നിന്റെ അധികാരത്തില് ഉള്ള ഈ ശത്രുവിനെ കൊല്ലണം.'
ഖാണ്ഡിക്യശ്ചാഹ താന്സര്വാനേവ മേവ ന സംശയഃ
ഖാണ്ഡിക്യൻ അവരോടൊക്കെ പറഞ്ഞു: 'ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.'
പരലോകജയസ്തസ്യ പൃഥിവീ സകലാ മമ
അവന് പരലോകത്തിൽ ജയിച്ചാൽ, ഭൂമി മുഴുവൻ എനിക്ക് ആയിരിക്കും.
പരലോകജയോ ഽനന്തഃ സ്വല്പകാലോ മഹീജയഃ
പരലോകജയം അനന്തം; ഭൂമിയിൽ ജയിക്കുന്നത് അല്പസമയം മാത്രം.
തതസ്തമഭ്യുപേത്യാഹ ഖാണ്ഡിക്യോ ജനകോ രിപുമ്
അതിനുശേഷം ഖാണ്ഡിക്യൻ തന്റെ ശത്രുവായ ജനകനെ സമീപിച്ചു സംസാരിച്ചു.