ക്രഭുവനാമാ ച ദേവേന്ദ്രോ ഹരിനാഭാസ്തഥാ സുരാഃ
ക്രഭുവനൻ ദേവേന്ദ്രനായി അറിയപ്പെടുന്നു; ഹരിനാഭൻ മുതലായ ദേവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ.
ദിവസ്പതിര്മഹാവീര്യസ്തേഷാമിന്ദ്രഃ പ്രകീര്തിതഃ
ദിവസ്പതി എന്ന മഹാശക്തൻ അവരിൽ ഇന്ദ്രനായി പ്രസിദ്ധനാണ്.
ഏവം തേ മനവഃ പ്രോക്താ ഇന്ദ്രാ ദേവാശ്ച തത്ത്വതഃ
ഇങ്ങനെ മനുക്കളെയും ഇന്ദ്രന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും യഥാർത്ഥത്തിൽ വിവരിച്ചു.
ഏകസ്മിന്ബ്രഹ്മദിവസേ സ്വാധികാരം പ്രഭുഞ്ജതേ
ഒരു ബ്രഹ്മാദിവസത്തിൽ അവർ തത്തതിന്റെ അധികാരം നടത്തുന്നു.
കര്ത്താരോ ബഹവഃ സംതി തത്സംഖ്യാം വേത്തി കോവിദഃ
സ്രഷ്ടാക്കൾ അനേകം ഉണ്ട്; അവരുടെ എണ്ണം പണ്ഡിതന്മാർ അറിയുന്നു.
തേഷാം സംഖ്യാ ന സംഖ്യാതു ശക്തോ ഽസ്മ്യദ്യ ദ്വിജോത്തമ
അവരുടെ എണ്ണം ഇന്ന് ഞാൻ പറയാൻ കഴിയില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ചത്വാരോ മനവോ ഽതീതാ മമ ശ്രീശ്ചാതിവിസ്തരാ
നാലു മനുക്കൾ കടന്നുപോയി; എന്റെ മഹത്വം അത്യന്തം വിശാലമാണ്.
തതഃ പരം ഗമിഷ്യാമി കര്മഭൂമിം ശൃണുഷ്വ മേ
അതിനുശേഷം ഞാൻ കര്മ്മഭൂമിയിലേക്ക് പോകും; എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു.
വദതാം ശൃണ്വതാം ചൈവ സര്വപാപപ്രണാശനമ്
പറയുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
സ്ഥിതശ്ച ഭൂമിഭാഗേ വൈ അമേധ്യാമിഷഭോജനഃ
ഭൂമിയിലെ ഒരു ഭാഗത്ത് താമസിച്ച് അശുദ്ധമായ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ.
പതിതോ വ്യാധശസ്ത്രേണ സായം വിഷ്ണോര്ഗൃഹാങ്ഗണേ
വൈഷ്ണവഗൃഹത്തിന്റെ പ്രാകാരത്തിൽ വൈകുന്നേരം വേട്ടക്കാരന്റെ ആയുധം കൊണ്ടു വീണു.
ജഗ്രാഹ മാം സ്വവക്രേണ ശ്വഭിരന്യൈശ്ചരന്ദ്രുതഃ
അവൻ തന്റെ വളഞ്ഞ കൈകൊണ്ട് എന്നെ പിടിച്ചു; മറ്റു ചിലരും നായ്ക്കളോടൊപ്പം ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഗതഃ പ്രദക്ഷിണാ കാരം വിഷ്ണോസ്തന്മന്ദിരം പ്രഭോ
അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രം ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി പോയി.
മമ ചാപി ശുനശ്ചാപി ദത്താവന്പരമം പദമ്
എനിക്കും ആ നായ്ക്കും പരമപദം ലഭിച്ചു.
സംപ്രാപ്തം വിബുധശ്രേഷ്ഠ കിം പുനഃ സമ്യഗര്ചനാത്
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതു ലഭിച്ചശേഷം ശരിയായ ആരാധനയാൽ ഇനി എന്ത് കിട്ടാനുണ്ട്?
മനസാ പ്രീതിമാപന്നോ ഹരിപൂജാ രതോ ഽഭവത്
അവൻ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നേടി, ഹരിയുടെ പൂജയിൽ ആസ്വാദനത്തോടെ മുങ്ങി.
താനര്ചയന്തി സതതം ബ്രഹ്മാദ്യാ ദേവതാഗണാഃ
ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് ദേവതകളും അവരെ സദാ ആരാധിക്കുന്നു.
കഥം ഭവത്യുഗ്രഭവസ്യ ബന്ധസ്തത്സങ്ഗലുബ്ധാ യദി മുക്തിഭാജഃ
ഉഗ്രമായ ജന്മമരണബന്ധനം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും, മോക്ഷം നേടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർ അതിൽ ആകൃഷ്ടരായാൽ?
തേ സര്വപാപനികരൈഃ പരിതോ വിമുക്താ വിഷ്ണോഃ പദം ശുഭതരം പ്രതിയാന്തി ഹൃഷ്ടാഃ
അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുഴുവൻ മോചിതരായി, സന്തോഷത്തോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ ഏറ്റവും മംഗളമായ പദത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ധ്യാനേന തേന ഹതകില്ബിഷചേതനാസ്തേ മാതുഃ പയോധരരസം ന പുനഃ പിബന്തി
ധ്യാനത്താൽ പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതായ മനസ്സുള്ളവർ വീണ്ടും അമ്മയുടെ പാലിന്റെ രസം കുടിക്കാറില്ല.
തേ വാ പുംനതി ച ജഗന്തി ശരീരസംഗാത് സംഭാഷണാദപി തതോ ഹരിരേവ പൂജ്യഃ
അവർ ശരീരസ്പർശം കൊണ്ടോ സംസാരത്തിലൂടെയോ ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു ഹരിയെ മാത്രം ആരാധിക്കണം.
തത്രൈവ സകലം ഭദ്രം യഥാ നിമ്നേ ജലം ദ്വിജ
ജലമൊക്കെ താഴ്ന്നിടത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ, അവിടെ എല്ലാ മംഗളവും ഒന്നിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ.
ഹരിരേവ തതഃ പൂജ്യോ യതശ്ചേതന്യകാരണമ്
ഹരിയെ മാത്രം ആരാധിക്കണം, കാരണം അവൻ തന്നെ ചൈതന്യത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
പൃജ്യസ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠ പരം ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി
ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവർക്കു, മുനിശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പരമമായ ക്ഷേമം ലഭിക്കും.
തേഷാം വിഷ്ണുഃ പ്രസന്നാത്മാ സര്വാന്കാമാന് പ്രയച്ഛതി
അവർക്കു വിഷ്ണു സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.
സ പ്രാപ്നോത്യശ്വമേധസ്യ ഫലം മുനിവരോത്തമ
അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം നേടുന്നു, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
സംകോചവിസ്തരാഭ്യാം തു കിമന്യത്കഥയാമി തേ
സംഗ്രഹമായോ വിശദമായോ ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയണം?
ഇദാനീം ശ്രോതുമിച്ഛാമി യുഗാനാം സ്ഥിതിലക്ഷണമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ യുഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും അവയുടെ ദൈർഘ്യവും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യുഗധര്മാന്പ്രബക്ഷ്യാമി സര്വലോകോപകാരകാന്
സകലലോകങ്ങൾക്കും ഉപകാരപ്പെടുന്ന യുഗധർമ്മങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.
തഥാ വിനാസമായാതി ധര്ംമ ഏവ മഹീതലേ
അങ്ങനെ, നാശം അടുത്താൽ ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം മാത്രം ശേഷിക്കും.