യതിഷ്യേ പരയാ ഭക്ത്യാ ഹ്യഹം ജാതിസ്മരോ യതഃ
എനിക്ക് മുന്പുള്ള ജന്മങ്ങള് ഓര്മയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഞാന് പരമഭക്തിയോടെ പരിശ്രമിക്കും.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രയാതി പരമം പദമ്
എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനായവന് പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ഭക്തിഭദ്ഭിഃ പ്രശാന്തൈശ്ച കിം പുനഃ സമ്യഗര്ചനാത്
ശാന്തരായ ഭക്തന്മാരോടൊപ്പം ശരിയായ രീതിയില് ആരാധിക്കുന്നവര്ക്ക് എത്ര വലിയ ഫലമുണ്ടാകും!
അനന്തതുഷ്ടിമാപന്നോ ഹരിപൂജാപരോ ഽഭവത്
ഹരിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചവന് അനന്തമായ സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
ജ്ഞാനതോ ഽജ്ഞാനതോ വാപി പൂജകാനാം വിമുക്തിദഃ
അറിയാമോ അറിയാതെയോ ആരായാലും ആരാധിക്കുന്നവര്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.
നിത്യം സന്നിഹിതോ മൃത്യുഃ കര്തവ്യോ ധര്മസംഗ്രഹഃ
മരണവും എപ്പോഴും അടുത്താണ്. അതുകൊണ്ട് ധര്മ്മത്തിന്റെ സാരം ആചരിക്കണം.
കായഃ സംനിഹിതാപായോ ധാനാദീനാം കിമുച്യതേ
ശരീരത്തിന് തന്നെ എപ്പോഴും അപകടം നേരിടുമ്പോള് ധനം പോലുള്ളവയെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതെന്ത്?
തേഷാം ഭക്തിര്ഭവേച്ഛുദ്ധാ ദേവദേവേ ജനാര്ദനേ
അവരുടെ ഭക്തി ദേവദേവനായ ജനാര്ദനനില് ശുദ്ധമായിരിക്കട്ടെ.
സുലഭാഃ സര്വയജ്ഞാശ്ച വിഷ്ണുഭക്തിഃ സുദുര്ലഭാ
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ വിഷ്ണുഭക്തി വളരെ ദുർലഭമാണ്.
സര്വഭൂതദയാ വാപി സുലഭാ യസ്യ കസ്യ ചിത്
എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കുന്നത് ആര്ക്കും എളുപ്പമാണ്.
സത്സംഗസ്തുലസീസേബാ ഹരിഭക്തിശ്ച ദുര്ലഭാ
സത്സംഗവും തുളസിയ്ക്ക് സേവയും ഹരിഭക്തിയും വളരെ അപൂര്വമാണ്.
അര്ചയേദ്ധി ജഗന്നാഥം സാരമേതദ്ദ്വിജോത്തമ
ജഗന്നാഥനെ ആരാധിക്കണം; ഇതാണ് സാരമായത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഹരിഭക്തിപരോ ഭൂയാദേതദേവ രസായനമ്
ഹരിയിലേയ്ക്കുള്ള ഭക്തിയിലാണ് യഥാർത്ഥ അമൃതം; അതിലേയ്ക്ക് മനസ്സാകണം.
ആസന്നമേവ നഗരം കൃതാന്തസ്യ ഹി ദൃശ്യതേ
മരണത്തിന്റെ നഗരം വളരെ അടുത്തായാണ് കാണുന്നത്.
സമര്ചയസ്വ വിപ്രേന്ദ്ര യദി ഭുക്തിമഭീപ്സസി
ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില് സത്യസന്ധമായി ആരാധിക്കണം, വിപ്രേന്ദ്ര.
യേ പ്രപന്നാ മഹാത്മാനസ്തേ കൃതാര്ഥാ ന സംശയഃ
ആത്മസമർപ്പണം ചെയ്ത മഹാത്മാക്കൾ സംശയമില്ലാതെ സഫലരാണ്.
യേര്ഽചയന്തി മഹാവിഷ്ണും പ്രണതാര്തിപ്രണാശനമ്
വന്ദിതരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവര്
ത്രിഃസപ്തകുലസംയുക്താ സ്തേ യാന്തി ഹരിമന്ദിരമ്
അവര് പതിനേഴു തലമുറയോടുകൂടി ഹരിയുടെ ആലയം പ്രാപിക്കും.
പാനീയം വാ ഫലം വാപി സ ഏവ ഭഗവത്പ്രിയഃ
ജലം അല്ലെങ്കിൽ പഴം തന്നെയായാലും, അത്തരം ഭക്തൻ ഭഗവാന്റെ പ്രിയനാണ്.
തേ യാന്തി വിഷ്ണുഭുവനം യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവർ സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ത ഏവ ഭുവനം സര്വം പുംനതി സ്വാങ്ഘ്രിപാംശുനാ
അവരുടെ കാലിടിയിലുണ്ടായുള്ള പൊടിയാൽ അവർ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
തത്രൈവ സര്വദേവാശ്ച തിഷ്ടന്തി ശ്രീഹരിസ്തഥാ
അവിടെ എല്ലാ ദേവതകളും ശ്രീഹരിയും നിലകൊള്ളുന്നു.
തത്ര സര്വാണി ശ്രേയാംസി വര്ദ്ധത്യഹരഹര്ദ്വിജ
അവിടെ എല്ലാ ശുഭഫലങ്ങളും ദിവസേന വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ.
ന ബാധന്തേ ഗ്രഹാസ്തത്ര ഭൂതവേതാല കാദയഃ
അവിടെ ഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഭൂതപ്രേതാദികൾക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല.
യതഃ സംനിഹിതസ്തത്ര ഭഗവാന്മധുസൂദനഃ
കാരണം, അവിടെ ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ സന്നിഹിതനാണ്.
ശ്മശാനസദൃശം വിദ്യാത്തദ ഗൃഹം ശുഭവാര്ജിതമ് പുരാണന്യായമീമാംസാ ധര്മശാസ്ത്രാണി ച ദ്വിജ
പഴയ നിയമവും അന്വേഷണവും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും ഇല്ലെങ്കിൽ, എത്ര ശുഭമായി സമ്പാദിച്ചാലും ആ വീട് ശ്മശാനത്തിനെപ്പോലെയാണ്, ദ്വിജനേ.
സാംഗാ വേദാസ്തഥാ സര്വേ വിഷ്ണോരൂപം പ്രകീര്തിതമ്
സമസ്ത വേദങ്ങളും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളുമൊക്കെ വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപമായാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
തേ ഽപി യാന്തി പരം സ്ഥാനം സര്വകര്മനിബര്ഹണമ്
അവർക്കും സർവ്വകർമ്മങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്ന പരമസ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു.
യാം ശൃണ്വതാം കീര്തയതാം സദ്യഃ പാപക്ഷയോ ഭവേത്
ഇത് കേൾക്കുന്നവർക്കും പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും പാപങ്ങൾ ഉടൻ നശിക്കുന്നു.
സംവാദഃ സുമഹാനാസീത്തം വക്ഷ്യാമി നിശാമയ
വളരെ വലിയൊരു സംവാദം നടന്നിരുന്നു; അതു ഞാൻ പറയാം—ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.