രൈവതോ നാമ വിപ്രേന്ദ്രോ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ
രൈവതൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വേദവും അതിന്റെ ശാഖകളും പഠിച്ചവൻ.
പിശുനോ നിഷ്ഠുരശ്ചൈവ ഹ്യപണ്യാനാം ച വിക്രയീ
അവൻ ചീത്ത പറയുന്നവനും കഠിനസ്വഭാവിയുമായിരുന്നു; വിലക്കിയ വസ്തുക്കൾ വിൽക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു.
ദരിദ്രോ ദുഃഖിതശ്ചൈവ ശീര്ണാങ്ഗോ വ്യാധിതോ ഽഭവത്
അവൻ ദരിദ്രനായി, വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുകയും, ശരീരം ക്ഷയിച്ചു രോഗം പിടിപെടുകയും ചെയ്തു.
മമാര നര്മദാതീരേ ശ്വാസകാസപ്രപീഡിതഃ
ശ്വാസം മുട്ടിയും ചുമയാൽ വലഞ്ഞും, നർമദാ നദിയുടെ തീരത്ത് അവൻ മരിച്ചു.
കാമചാരപരാ സാ തു പരിത്യക്താ ച ബന്ധുഭിഃ
അവൾ സ്വയം ഇഷ്ടങ്ങൾ മാത്രം നോക്കി ജീവിച്ചവളായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് ബന്ധുക്കൾ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
മഹാപാപരതോ നിത്യം ബ്രഹ്മദ്വേഷപരായണഃ
അവൻ എപ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളിൽ മുഴുകി, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടുള്ള വൈരത്തിൽ മാത്രം മനസ്സിടുന്നവനായിരുന്നു.
ഗാവശ്ച വിപ്രാ ബഹവോ നിഹതാ മൃഗപക്ഷിണഃ
അവിടത്ത് അനേകം പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാരും, അനവധി മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
മദ്യപാനരതോ നിത്യം ബഹുശോ മാര്ഗരോധകൃത്
അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും മദ്യപാനത്തിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി, പലപ്പോഴും വഴികൾ തടഞ്ഞു.
കദാചിത്കാമസംതപ്തോ ഗന്തു കാമോ രതിം സ്ത്രിയഃ
ഒരു ദിവസം, കാമത്തിൽ കത്തിയവൻ ഒരു സ്ത്രീയുമായി രതി ആസ്വദിക്കാൻ പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
നിശി രാമോപഭോഗാര്ഥം ശയിതം തത്ര കാമിനാ
രാത്രിയിൽ, സുഖത്തിനായി അവൻ അവിടെ കാമനയോടൊപ്പം കിടന്നു.
യാവന്ത്യഃ പാംശുകണികാസ്തത്ര സംമാര്ജിതാ ദ്വിജ
ബ്രാഹ്മണനേ, അവിടെ എത്ര മണൽകണികൾ വാരിയെടുത്തുവോ, അത്രയും
പ്രദീപഃ സ്ഥാപിതസ്തത്ര സുരതാര്ഥം ദ്വിജോത്തമ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അവിടെ രതിക്ക് വേണ്ടി ഒരു വിളക്ക് വെച്ചു.
ഏവം സ്ഥിതേ വിഷ്ണുഗൃഹേ ഹ്യാഗതാഃ പുരപാലകാഃ
അങ്ങനെ വിഷ്ണുഗൃഹത്തിൽ ഈ സംഭവങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ നഗരരക്ഷകർ അവിടെ എത്തി.
ആവാം നിഹത്യ തേ സര്വേ നിവൃത്താഃ പുരക്ഷകാഃ
അവർ ഞങ്ങളെ ഇരുവരെയും കൊന്ന്, എല്ലാ നഗരരക്ഷകരും അവിടെ നിന്ന് പോയി.
കിരീടകുണ്ഡലധരാ വനമാലാവിഭൂഷിതാഃ
അവർ കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ച്, കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഹാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു.
ദിവ്യം വിമാനമാരുഹ്യ സര്വഭോഗസമന്വിതമ്
അവർ എല്ലാ സൗഖ്യങ്ങളും ഉള്ള ദിവ്യമായ ആകാശരഥത്തിൽ കയറി.
തത്ര സ്ഥിത്വാ ബ്രഹ്മകല്പശതം സാഗ്രം ദ്വിജോത്തമ
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അവർ ഒരു നൂറ് ബ്രഹ്മായുഗങ്ങൾ മുഴുവൻ താമസിച്ചു.
തതശ്ച ഭൂമിഭാഗേഷു ദേവയോഗേഷു വൈ ക്രമാത്
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരുടെ ക്രമീകരണപ്രകാരം, ഭൂമിയിൽ അവരവരുടെ വിധിപ്രകാരം ജനിച്ചു.
തേനൈവ മേ ഽച്യുതാ സംപത്തഥാ രാജ്യമകണ്ടകമ്
അയച്ച്യുതാ, അതേ പ്രവർത്തിയുടെ ഫലമായി എനിക്ക് സമ്പത്തും കഷ്ടമില്ലാത്ത രാജ്യവും ലഭിച്ചു.
ഭക്ത്യാ കുര്വന്തി യേ സംതസ്തേഷാം പുണ്യം ന വേദ്യഹമ്
ആ പ്രവർത്തി ഭക്തിയോടെ ചെയ്യുന്നവരുടെ പുണ്യത്തിന്റെ അളവ് എനിക്കറിയില്ല.
യതിഷ്യേ പരയാ ഭക്ത്യാ ഹ്യഹം ജാതിസ്മരോ യതഃ
എനിക്ക് മുന്പുള്ള ജന്മങ്ങള് ഓര്മയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഞാന് പരമഭക്തിയോടെ പരിശ്രമിക്കും.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രയാതി പരമം പദമ്
എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനായവന് പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ഭക്തിഭദ്ഭിഃ പ്രശാന്തൈശ്ച കിം പുനഃ സമ്യഗര്ചനാത്
ശാന്തരായ ഭക്തന്മാരോടൊപ്പം ശരിയായ രീതിയില് ആരാധിക്കുന്നവര്ക്ക് എത്ര വലിയ ഫലമുണ്ടാകും!
അനന്തതുഷ്ടിമാപന്നോ ഹരിപൂജാപരോ ഽഭവത്
ഹരിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചവന് അനന്തമായ സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
ജ്ഞാനതോ ഽജ്ഞാനതോ വാപി പൂജകാനാം വിമുക്തിദഃ
അറിയാമോ അറിയാതെയോ ആരായാലും ആരാധിക്കുന്നവര്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.
നിത്യം സന്നിഹിതോ മൃത്യുഃ കര്തവ്യോ ധര്മസംഗ്രഹഃ
മരണവും എപ്പോഴും അടുത്താണ്. അതുകൊണ്ട് ധര്മ്മത്തിന്റെ സാരം ആചരിക്കണം.
കായഃ സംനിഹിതാപായോ ധാനാദീനാം കിമുച്യതേ
ശരീരത്തിന് തന്നെ എപ്പോഴും അപകടം നേരിടുമ്പോള് ധനം പോലുള്ളവയെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതെന്ത്?
തേഷാം ഭക്തിര്ഭവേച്ഛുദ്ധാ ദേവദേവേ ജനാര്ദനേ
അവരുടെ ഭക്തി ദേവദേവനായ ജനാര്ദനനില് ശുദ്ധമായിരിക്കട്ടെ.
സുലഭാഃ സര്വയജ്ഞാശ്ച വിഷ്ണുഭക്തിഃ സുദുര്ലഭാ
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ വിഷ്ണുഭക്തി വളരെ ദുർലഭമാണ്.
സര്വഭൂതദയാ വാപി സുലഭാ യസ്യ കസ്യ ചിത്
എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കുന്നത് ആര്ക്കും എളുപ്പമാണ്.