പരം ച വിദ്യാവിദ്യാഭ്യാം ഹൃദംബുജനിവാസിനമ്
ജ്ഞാനത്തിനും അജ്ഞാനത്തിനും അതീതനായ, ഹൃദയത്തിലെ താമരയില് വസിക്കുന്ന പരമന്.
അണോരണീയാംസമജം സര്വോപാധിവിവര്ജിതമ്
ജനനം ഇല്ലാത്തത്, ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായതിലും സൂക്ഷ്മം, എല്ലാ ഉപാധികളില് നിന്നും വിമുക്തം.
വിഷ്ണുസംജ്ഞം ജഗദ്ധാമ തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
വിഷ്ണു എന്നറിയപ്പെടുന്ന, ലോകത്തിന്റെ ആധാരമായവനെ, ഞാന് ശരണം പ്രാപിച്ചു.
പൂജ്യാത്പൂജ്യതരം ശാന്തം ഗതോ ഽസ്മി ശരണം പ്രഭുമ്
പൂജ്യരില് ഏറ്റവും പൂജ്യനും, ശാന്തനും, ഞാന് ആ പ്രഭുവില് ശരണം പ്രാപിച്ചു.
സര്വസ്മാദധികം നിത്യം നതോ ഽസ്മി വിഭുമവ്യയമ്
എല്ലാവരിലും ഉന്നതനും, ശാശ്വതനും, സർവ്വവ്യാപിയുമായ അക്ഷയനാഥനോട് ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
അവിദ്യാകാര്യ രഹിതഃ പരമാത്മേതി ഗീയതേ
അജ്ഞാനഫലങ്ങളില്ലാത്തവന്, പരമാത്മാവെന്നു പാടപ്പെടുന്നു.
വരം വരേണ്യമജനം പ്രണതോ ഽസ്മി പരാത്പരമ്
ഉത്തമരില് ഉത്തമനും, ജനനം ഇല്ലാത്തവനും, പരമത്തിനും അതീതനുമായവനോട് ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
ജ്ഞാനാത്മകം ജ്ഞാനനിധിം ജ്ഞാനസംസ്ഥം വിഭും ഭജേ
ജ്ഞാനസ്വരൂപം, ജ്ഞാനത്തിന്റെ നിധി, ജ്ഞാനത്തില് നിലകൊള്ളുന്ന സർവ്വവ്യാപിയാവാനെ ഞാന് ആരാധിക്കുന്നു.
സൂര്യേദുവത്പ്രോജ്ജ്വലനേ ത്രമിന്ദ്രം രവഗസ്വരുപം വപതിസ്വരൂപമ്
സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, നീയാണല്ലോ സൂര്യസ്വരൂപിയും യജ്ഞനാഥസ്വരൂപിയും, ഇന്ദ്രനേ, നീ അങ്ങനെയാണ്.
തംവാങ്മനോ ഽചിന്ത്യമനന്തശക്തിം ജ്ഞാനൈകവേദ്യം പുരുഷം ഭജാമി
വാക്കിനും മനസ്സിനും അതീതനായ, അനന്തശക്തിയുള്ള, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മാത്രം അറിയാവുന്ന ആ പുരുഷനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
യഃ പാതി ലോകാന്പരിപൂര്ണഭാവസ്തമപ്രമേയം ശരണം പ്രപദ്യേ
ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന, പൂർണ്ണതയാൽ നിറഞ്ഞ, അളക്കാനാകാത്തവനിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
സമസ്തയജ്ഞൈഃ പരിജുഷ്ടമാദ്യം നതോ ഽസ്മി തുഷ്ടിപ്രദമുഗ്രവീര്യമ്
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ആദിപുരുഷനേ, തൃപ്തി നല്കുന്ന, മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, ഞാൻ നിനക്കു വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ഗുണപ്രിയം കാമദമസ്തസംഗമതീന്ദ്രിയം വിശ്വഭഘുജം വിതൃഷ്ണമ്
ഗുണങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവൻ, ആശകളില്ലാത്തവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളവൻ, ലോകം കൈകളിൽ പിടിച്ചവൻ, തൃഷ്ണയില്ലാത്തവൻ.
വിജ്ഞാനഭേദം പ്രതിപന്നകല്പം ന വാങ്മയം പ്രാണമയം ഭജാമി
വാക്കിൽ നിന്നോ പ്രാണനിൽ നിന്നോ ഉള്ളതല്ല ഞാൻ ഭജിക്കുന്നത്; ജ്ഞാനത്തിന്റെ വൈവിധ്യത്തിലൂടെ ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന, ചിന്തയിൽ നിലകൊള്ളുന്നതാണു ഞാൻ ഭജിക്കുന്നത്.
ജാനന്തി ദേവാ കമലോദ്ഭവാദ്യസ്തോഷ്യാമ്യഹം തം കഥമാത്മരൂപമ്
കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനു മുതൽ ദേവന്മാർ അറിയുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അറിയാൻ കഴിയും?
ദയാംബുധേ പാഹി ഭയാകുലം മാം പുനഃ പുനസ്ത്വാം ശരണം പ്രപദ്യേ
കരുണാസമുദ്രമേ, ഭയത്തിൽ അലമുറയിടുന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ; വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നിന്റെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
പ്രത്യക്ഷതാമഗാത്തസ്യ ഭഗവാംസ്തേജസാം നിധിഃ
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സിന്റെ നിധിയായ ഭഗവാൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം ഹാരകേയൂരഭൂഷിതമ്
കിരീടവും കുണ്ഡലവും മാലയും കൈവളയും അണിഞ്ഞവനായി അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
നാസാവിന്യസ്തമുക്താ ഭവര്ധമാനതനുച്ഛവിമ്
അവന്റെ മൂക്കിൽ മുത്ത് പതിപ്പിച്ചിരുന്നതും, അതുകൊണ്ട് അവന്റെ ദൈവീകമായ ശരീരത്തിന്റെ പ്രകാശം വർദ്ധിച്ചിരുന്നതും കാണാം.
തുലസീകോമലദലൈരര്ചിതാങ്ഘ്നിം മഹാദ്യുതിമ്
തുളസിയുടെ മൃദുലമായ ഇലകൾകൊണ്ട് പൂജിക്കപ്പെട്ട അവന്റെ പാദങ്ങൾ മഹാ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വാ നാനാമ വിപ്രേന്ദ്രോ ദണ്ഡവത്ക്ഷിതിമണ്ഡലേ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ നിലത്തു വീണു ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു.
മുരാരേ രക്ഷ രക്ഷേതി വ്യാഹരന്നാന്യധീസ്തദാ
'മുരാരേ, രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം' എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞ്, ആ സമയത്ത് മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല.
വരം വൃണുഷ്വ വത്സേതി പ്രോവാച മുനിപുങ്ഗവമ്
'വത്സ, നീ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ' എന്ന് മഹർഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
പുനഃ പ്രണമ്യ തം പ്രാഹ ദേവദേവം ജനാര്ദ്ദനമ്
വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത്, അവൻ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയി ഭക്തിര്ദൃഢാ മേ ഽസ്തു ജന്മജന്മാന്തരേഷ്വപി
ജന്മം ജന്മാന്തരങ്ങളിലും എനിക്ക് ഉറച്ച ഭക്തി നിനക്കായിരിക്കട്ടെ.
കീടേഷു പക്ഷിഷു മൃഗേഷു സരീസൃപേഷു രക്ഷഃ പിശാചമനുജേഷ്വപി യത്ര തത്രജജാതസ്യ മേ ഭവതു കേശവ തേ പ്രസാദ്ദാത്ത്വയ്യേവ ഭക്തിരചലാവ്യഭിചാരണീ ച
കീടങ്ങളിൽ, പക്ഷികളിൽ, മൃഗങ്ങളിൽ, സർപ്പങ്ങളിൽ, രാക്ഷസന്മാരിൽ, ഭൂതങ്ങളിൽ, മനുഷ്യരിൽ എവിടെയായാലും ഞാൻ ജനിച്ചാലും, കേശവാ, നിന്റെ കൃപയാൽ എനിക്ക് അചഞ്ചലവും കപടമില്ലാത്തതുമായ ഭക്തി നിനക്കു മാത്രം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഏവമസ്ത്വിതി ലോകേശഃ ശങ്ഖപ്രാന്തേന സംസ്പൃശന് ദിവ്യജ്ഞാനം ദദൌ തസ്മൈ യോഗിനാമപിദുര്ലമഭഘമ്
അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്നു ലോകങ്ങളുടെ അധിപതി പറഞ്ഞ്, ശംഖത്തിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് അവനെ തൊട്ട്, യോഗിമാര്ക്കും അപൂർവമായ ദിവ്യജ്ഞാനം അവനു നൽകി.
പുഃ സ്തുവന്തം വിപ്രേന്ദ്രം ദേവദേവോ ജനാര്ദ്ദനഃ ഇദമാഹ സ്മിതമുഖോ ഹസ്തം തച്ഛിരസി ന്യസന്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ കൈ അവന്റെ തലയിൽ വെച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
നരനാരായണസ്ഥാനം വ്രജ മോക്ഷം ഗമിഷ്യസി
നരനാരായണരുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകൂ; നീ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.
സര്വാന്കാമാനവാപ്യാന്തേ മോക്ഷഭാഗീ ഭവേത്തതഃ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അവസാനം മോക്ഷം ലഭിക്കും.