ത്വയാ കൃതാംശ്ച ധര്മാന്വൈ മാ പ്രകാശയ പുച്ഛതാമ്
നീ ചെയ്ത ധര്മകര്മങ്ങള് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാലും പരസ്യപ്പെടുത്തരുത്.
പൂജയസ്വാതിയിം നിത്യം സ്വകുടുംബാവിരോധതഃ
സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊരുപോലും വിരോധം വരുത്താതെ, അതിഥികളെ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം.
പൂജയസ്വ ജഗന്നാഥം നാരായണമകാം മതഃ
ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ നാരായണനെ, ഞാന് ഉത്തമമെന്നു കരുതുന്ന വിധത്തില്, ആരാധിക്കണം.
അഗ്രേശ്ച വിധിവദ്വപ്ര പരിചര്യാപരോ ഭവ
മുന്പന്തിയില് തന്നെ, നിയമാനുസൃതമായി സേവനത്തില് ഏര്പ്പെടണം.
തഥോപലേപനം ചൈവ കുരുഷ്വ സുസമാഹിതഃ
അതു പോലെ തന്നെ, വലിയ ശ്രദ്ധയോടെ അഭിഷേകം നടത്തണം.
മാര്ഗശോഭാം ച ദീപം ച വിഷ്ണോരായതനേ കുരു
വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തില് വഴിയൊരുക്കി, ദീപം തെളിയിക്കണം.
പ്രദക്ഷിണനമസ്കാരൈഃ സ്തോത്രാണാം പഠനൈസ്തഥാ
പ്രദക്ഷിണം, നമസ്കാരം, സ്തോത്രങ്ങള് പാരായണം എന്നിവയിലൂടെ—
വേദാന്തപഠനം ചൈവ പ്രത്യഹം കുരു ശക്തിതഃ
നിന്റെ കഴിവിനു അനുസരിച്ച്, വെദാന്തം പ്രതിദിനം വായിക്കണം.
ജ്ഞാനാത്സമസ്തപാപാനാം മോക്ഷോ ഭവതി നിശ്ചിതമ്
ജ്ഞാനത്തിലൂടെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോക്ഷം ഉറപ്പായും ലഭിക്കുന്നു.
തഥാ ജ്ഞാനരതോ നിത്യം ജ്ഞാനലേശമവാപ്തവാന്
അങ്ങനെ, ജ്ഞാനത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വാദനത്തോടെ ഇരിക്കുന്നവൻ, ഒരു ചെറിയ ജ്ഞാനമെങ്കിലും നേടുന്നു.
കോ ഽഹം മമ ക്രിയാ കേതി സ്വയമേവ വ്യക്തിന്തയത്
ഞാൻ ആരാണ്? എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എന്താണ്? എന്നിങ്ങനെ അവൻ സ്വയം ആലോചിച്ചു.
ഏവം വിചാരണപരോഃ ദിവാനിശമതന്ദ്രിതഃ
ഇങ്ങനെ ചിന്തയിൽ മുഴുകി, അവൻ പകലും രാത്രിയും ക്ഷീണമില്ലാതെ തുടരുകയായിരുന്നു.
പുനര്ജാനന്തിമാഗമ്യ പ്രണമ്യേദമുവാച ഹ
പിന്നീട് ജ്ഞാനിയെ വീണ്ടും സമീപിച്ച്, വന്ദനം ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കോ ഽഹം മമ ക്രിയാ കാ ച മമ ജന്മ കഥം വദ
ഞാൻ ആരാണ്? എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എന്താണ്? എനിക്ക് ജനനം എന്താണ്? ദയവായി പറയൂ.
അവിദ്യാനിലര്യ ചിത്തം കഥം സദ്ഭാവഗഗമേഷ്യതി
അജ്ഞാനത്തിന്റെ കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന മനസ്സ് എങ്ങനെ യഥാർത്ഥ സത്യത്തിൽ എത്തും?
അഹൄങ്കാരോ മനോധര്മ ആത്മനോ നഹി പണ്ഡിത
അഹങ്കാരവും മനസ്സിന്റെ പ്രവൃത്തികളും ആത്മാവിനുള്ളതല്ല, ജ്ഞാനിയേ.
മമ ജാത്യാദി ശൂന്യസ്യ കഥം നാമ കരോമ്യഹമ്
ജാതിയും മറ്റു ലക്ഷണങ്ങളും ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് എങ്ങനെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ കഴിയും?
നീരൂപസ്യാപ്രമേയസ്യ കഥം നാമ കരോമ്യഹമ്
രൂപമില്ലാത്തതും അളക്കാനാവാത്തതുമായ എനിക്ക് എങ്ങനെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ കഴിയും?
അവിച്ഛിന്നസ്വഭാവസ്യ കഥ്യതേ ച കഥം ക്രിയാ
നിരന്തരമായ സ്വഭാവമുള്ളവനു പ്രവൃത്തി എങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു?
അനന്തസ്യ ക്രിയാ ചൈവ കഥം ജന്മ ച കഥ്യതേ
അവസാനമില്ലാത്തവനു പ്രവൃത്തിയും ജനനവും എങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു?
പരിപൂര്ണം പരാനന്ദം തസ്മാന്നാന്യദിഹ ദ്വിജ
സമ്പൂർണ്ണവും പരമാനന്ദവും മാത്രമാണ് ഇവിടെ, മറ്റൊന്നുമില്ല, ദ്വിജനേ.
ജ്ഞാനേ ത്വനാഹതേ സിദ്ധേ സര്വം ബ്രഹ്മമയം ഭവേത്
ജ്ഞാനം അക്ഷതവും സിദ്ധവുമാകുമ്പോൾ, എല്ലാം ബ്രഹ്മം നിറഞ്ഞതാകുന്നു.
മുമോദ പശ്യന്നാത്മാനമാത്മന്യേവാച്യുതം പ്രഭുമ്
സ്വയം അച്യുതനായ പ്രഭുവിനെ ആത്മാവിൽ കണ്ടു, അവൻ ആനന്ദിച്ചു.
അഹമേവേതി നിശ്ചിത്യ പരാം ശാന്തിമവാപ്തവാന്
'ഞാനേ അതാണ്' എന്ന് ഉറപ്പോടെ മനസ്സിലാക്കി, അവൻ പരമശാന്തി നേടി.
ഗുരും പ്രണമ്യ ജാനന്തി സദാ ധ്യാനപരോ ഽഭവത്
ഗുരുവിനെ വന്ദിച്ച്, ജ്ഞാനി എപ്പോഴും ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി.
വാരാണസീപുരം പ്രാപ്യ പരം മോക്ഷമവാപ്തവാന്
വാരാണസിപുരിയിൽ എത്തി, അവൻ പരമമോക്ഷം നേടി.
സ കര്മപാശവിച്ഛേദം പ്രാപ്യ സൌഖ്യമവാന്പുയാത്
കർമ്മബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷം ലഭിച്ചവൻ ശുദ്ധനാകട്ടെ.
യജ്ഞമാലീ സുമാലീ ച തയോഃ കര്മാധുനോച്യത
യജ്ഞമാലിയും സുമാലിയും—ഇവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ഇപ്പോൾ പറയാം.
ധനം ദ്വിധാ കനിഷ്ടസ്യ ഭാഗമേകം ദദൌ തദാ
അപ്പോൾ, ഇളയാന്റെ സമ്പത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം രണ്ടായി നൽകി.
അപാദാനാ ദിഭിശ്ചൈവ നാശയാമാസ ഭോ ദ്വിജ
അവൻ പലവിധം പാഴ്ചെയ്യലും ആഡംബരവുംകൊണ്ട് അതെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു.