തഥൈവ ഹരിണാ വ്യാത്പം വിശ്വമേതച്ചരാചരമ്
അതു പോലെ ഹരി ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകം മുഴുവൻ ആവൃതമാക്കുന്നു.
ഉഭേ തേ നികടേ വിദ്ധി തന്നാശോ ഹരിസേവയാ
ഇരുവും അടുത്താണ്; അവയുടെ നാശം ഹരിസേവയാൽ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊൾക.
സംസാരപാശവിച്ഛേദീകസ്തം ന പ്രതിപൂജയേത്
സംസാരബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിക്കുന്നവനെ അവഗണിക്കരുത്.
യം സമഭ്യര്ച്യ വിപ്രര്ഷേ മോക്ഷഭാഗീ ഭവേന്നരഃ
അവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, മഹർഷേ, മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടും.
ഹരിനാമ്നി സ്ഥിതേ ലോകഃ സംസാരേ പരിവര്ത്തതേ
ഹരിയുടെ നാമത്തിൽ ലോകം നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അത് സംസാരത്തിൽ തന്നെ ചുറ്റുന്നു.
നീയമാനോ യമഭടൈരശക്തോ ധര്മസാധനൈഃ
യമന്റെ ദൂതന്മാർ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, ധർമ്മം ആചരിക്കാൻ അവൻ അശക്തനാകും.
താവദേവാര്ചയേദ്വിഷ്ണും യദി മുക്തിമഭീപ്സതി
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.
മൃത്യുഃ സംനിഹിതോ ഭൂയാത്തസ്മാദ്ധര്മപരോ ഭവേത്
മരണം എപ്പോഴും അടുത്താണ്; അതിനാൽ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തണം.
വിനശ്വരം സമാജ്ഞായ ധര്മം നൈവാചരത്യയമ്
എല്ലാം നശിക്കാൻ പോകുന്നതാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, ഇദ്ദേഹം ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നില്ല.
ദമ്ഭാചാരം പരിത്യജ്യം വാസുദേവം സമര്ചയേത്
കപടമായ പെരുമാറ്റം ഉപേക്ഷിച്ച് വാസുദേവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
വിഷ്ണുഃ സര്വാത്മനാ പൂജ്യസ്ത്യാജ്യാസൂയാ തഥാനൃതമ്
വിഷ്ണുവിനെ ഹൃദയപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം; അസൂയയും കള്ളവും ഉപേക്ഷിക്കണം.
ധര്മക്ഷയകരഃ ക്രോധസ്തസ്മാത്തം പരിവര്ജയേത്
കോപം ധർമ്മം നശിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ കോപം ഒഴിവാക്കണം.
യശഃ ക്ഷയകരഃ കാമസ്തസ്മാത്തം പരിവര്ജയേത്
കാമം യശസ്സിന് നഷ്ടം വരുത്തുന്നു; അതിനാൽ അതും ഒഴിവാക്കണം.
നരകാണാം സാധനം ച തസ്മാത്തദപി സംത്യജേത്
നരകത്തിലേക്കുള്ള പ്രവൃത്തികളും ഉപേക്ഷിക്കണം.
തസ്മാത്തദഭിസംയോജ്യ പരാത്മനി സുഖീ ഭവേത്
അതുകൊണ്ട് പരമാത്മാവിൽ സ്വയം ലയിപ്പിച്ചാൽ ആനന്ദം ലഭിക്കും.
വിഷ്ണൌ സ്ഥിതേ ജഗന്നാഥേ ന ഭജന്തി മദോദ്ധതാഃ
വിഷ്ണു ലോകനാഥനായി നിലകൊള്ളുമ്പോഴും, അഹങ്കാരികൾ അവനെ ആരാധിക്കാറില്ല.
സംസാരസാഗരേ മഗ്നാഃ കഥം പാരം പ്രയാന്തി ഹി
സംസാരസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയവർ എങ്ങനെ അതിന്റെ മറുകരയിലേക്കെത്തും?
നശ്യന്തി സകലാ രോഗാഃ സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ്
എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിക്കും—ഇത് സത്യമാണ്, സത്യമായിട്ടാണ് ഞാൻ പറയുന്നു.
ഇതീരയന്തി യേ നിത്യം തേ വൈ സര്വത്ര വന്ദിതാഃ
ഇത് എപ്പോഴും ഉച്ചരിക്കുന്നവർ എല്ലിടത്തും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യത്പ്രാഭാവം ന ജാനന്തി തം യാഹി ശരണം മുനേ
ആ ശക്തി ആരും അറിയാത്തതിന്റെ ശരണം നീയടയണം, മഹർഷേ.
ഹൃത്പദ്മസംസ്ഥിതം വിഷ്ണും ന വിജാനന്തി നാരദ
ഹൃദയകമലത്തിൽ വസിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ അവർ അറിയുന്നില്ല, നാരദ.
ഹരിഃ ശ്രദ്ധാവതാം തുഷ്യേന്ന ധനൈര്ന ച ബാന്ധവൈഃ
ശ്രദ്ധയുള്ളവരെ മാത്രമാണ് ഹരി സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നത്; ധനത്താലോ ബന്ധുക്കളാൽ അല്ല.
വിഷ്ണുഭഘക്തിമതാം നൄണാം ഭവേജ്ജന്മനി ജന്മനി
വിഷ്ണുഭക്തരായവർക്കു ജന്മംതോറും ഇതു സംഭവിക്കും.
ഏതദ്വിദിത്വാ സതതം പൂജനീയോ ജനാര്ദ്ദനഃ
ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും മനസ്സിലാക്കി ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കണം.
ഹരിപൂജാരതാനാം തു ഭവത്യേന ന സംശയഃ
ഹരിയുടെ ആരാധനയിൽ ലീനരായവർക്കു ഇത് തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഇഹാമുത്രാസുഖപ്രേപ്സുഃ പരനിന്ദാപരോ ഭവേത്
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മറ്റുള്ളവരെ ദോഷം പറയുന്നതിൽ താല്പര്യപ്പെടും.
സത്പാത്രദാനശൂന്യം യത്തദ്ധനം ധിക്പുനഃ പുനഃ
സത്പാത്രങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യാത്ത ധനം വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്ദിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
പാപാനാമാകരം തദ്വൈ വിജ്ഞേയം മുനിസത്തമ
അത് പാപങ്ങളുടെ ഉറവിടമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ചൌര്യേണ രക്ഷിതമിവ വിദ്ധി ലോകേഷു നിശ്ചിതമ്
അത് ലോകത്തിൽ കള്ളന്മാർ കാവൽനിൽക്കുന്നതുപോലെയാണ് എന്ന് ഉറപ്പോടെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
നാരാധയന്തി വിശ്വേശം പശുപാശവിമോചകമ്
സകലജഗത്തിന്റെ ഇശ്വരനെയും, പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നവനെയും അവർ ആരാധിക്കുന്നില്ല.