വിഭാത്യജ്ഞാനനാശേ തു യഥാപൂര്വം വ്യവസ്ഥിതമ്
അജ്ഞാനം നശിച്ചപ്പോൾ, അതിന് മുമ്പെപ്പോലെ തന്നെ അവസ്ഥ തെളിഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു.
തന്നാശേ നിര്മലം ബ്രഹ്മ പ്രകാശയതി പണ്ഡിതം
അത് നശിച്ചപ്പോൾ, നിർമലമായ ബ്രഹ്മം പണ്ഡിതന് മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുന്നു.
സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാമന്തര്യാമിതയാ സ്ഥിതമ്
എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിൽ അന്തര്യാമിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
പശ്യന്തി യജ്ജ്ഞാനവിദാം വരിഷ്ടാഃ പരാത്പരസ്മാത്പരമം പവിത്രമ്
ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പരമത്തിനും അതിലുമുള്ള വിശുദ്ധമായതിനെ കാണുന്നു.
പുരാണപുരുഷോ ഽനാദിഃ ശബ്ദബ്രഹ്മേതി ഗീയതേ
പഴയകാലത്തെ ആദിപുരുഷനാണ് ശബ്ദബ്രഹ്മം എന്ന പേരിൽ പാടപ്പെടുന്നത്.
ആനന്ദം നിര്മലശാന്തം പരം ബ്രഹ്മേതി ഗീയതേ
അവൻ ആനന്ദം നിറഞ്ഞതും, നിർമ്മലവും, ശാന്തവുമാണ്; പരബ്രഹ്മം എന്നാണവനെ വിളിക്കുന്നത്.
അവികാരമജം ശുദ്ധം പരം ബ്രഹ്മേതി ഗീയതേ
അവൻ മാറ്റമില്ലാത്തതും, ജനനം ഇല്ലാത്തതും, ശുദ്ധിയുള്ളതും, പരബ്രഹ്മം എന്നാണവനെ പറയുന്നത്.
സംസാരതാപതത്പാനാം സുധാവൃഷ്ടിസമം നൃണാമ്
സംസാരത്തിന്റെ താപത്തിൽ കത്തുന്ന മനുഷ്യർക്കു അത് അമൃതവൃഷ്ടിപോലെയാണ്.
നാദരുപമനൌപമ്യമര്ദ്ധമാത്രോപരിസ്ഥിതമ്
അത് ശബ്ദസ്വഭാവമുള്ളതും, ഉപമയില്ലാത്തതും, അർദ്ധമാത്രയ്ക്ക് മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്.
മകാരം രുദ്രരുപം സ്യാദര്ധ്ദമാത്രം പരാത്മകമ്
മകാരക്ഷരം രുദ്രസ്വരൂപം; അർദ്ധമാത്ര പരമാത്മാവിന്റെ സ്വഭാവമാണ്.
തേഷാം സമുച്ചയം വിപ്ര പരബ്രഹ്മപ്രബോധകമ്
വിദ്വാനേ, ഇവ രണ്ടിന്റെയും ഐക്യം പരബ്രഹ്മത്തെ അറിയാൻ സഹായിക്കുന്നു.
വാച്യവാചകസംബന്ധോ ഹ്യുപചാരാത്തയോര്ദ്വിജാ
വാച്യവും വാചകവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം, ദ്വിജനേ, ഉപചാരമായാണ് ഇരുവശത്തും വരുന്നത്.
തദഭ്യാസേന സംയുക്താഃ പരം മോക്ഷം ലഭന്തി ച
അതിന്റെ അഭ്യാസം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ പരമോന്നത മോക്ഷം നേടുന്നു.
കോടിസൂര്യസമം തേജോ ധ്യായേദാത്മനി നിര്മലമ്
കോടി സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശം പോലെ നിർമ്മലമായ ഒരു തേജസ് ഉള്ളിൽ ധ്യാനിക്കണം.
യദ്യത്പാപഹരം വസ്തു തത്തദ്വാ ചിന്തയേദ്ധൃദി
പാപം നീക്കം ചെയ്യുന്നതെന്താണോ, അതേ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കണം.
ഏതദ്വിദിത്വാ യോഗീന്ദ്രോ ലഭതേ മോക്ഷമുത്തമമ്
ഇത് അറിഞ്ഞാൽ യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ പരമോന്നത മോക്ഷം നേടുന്നു.
സ സര്വപാപനിര്മുക്തോ ഹരിസാലോക്യമാന്പുയാത്
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ഹരിയുടെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
ഇദാനീമപി സര്വജ്ഞ യത്പൃച്ഛാമി തദുച്യതാമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതെന്താണോ, സർവ്വജ്ഞനേ, അത് ദയവായി പറയൂ.
യസ്യ തുഷ്യതി സര്വേശസ്തസ്യ ഭക്തിശ്ച ശാശ്വതമ്
സർവ്വേശ്വരൻ സന്തോഷപ്പെടുന്നവന്റെ ഭക്തി ശാശ്വതമാണ്.
തന്മമാഖ്യാഹി സര്വജ്ഞ മുനേ കാരുണ്യവാരിധേ
സർവ്വജ്ഞനേ, കരുണാസാഗരനേ, അതെനിക്ക് പറയൂ.
ഭജ സര്വാത്മനാ വിപ്ര യദി മുക്തിമഭീപ്സസി
ബ്രാഹ്മണനേ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ സർവ്വഹൃദയത്തോടും ആരാധിക്കണം.
രാക്ഷസാശ്ച ന ചേക്ഷന്തേ നരം വിഷ്ണുപരായണമ്
വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയുള്ള മനുഷ്യനെ രാക്ഷസന്മാർ പോലും നോക്കാറില്ല.
ശ്രേയാംസി തസ്യ സിധ്യന്തി ഭക്തിമന്തോ ഽധികാസ്തതഃ
ഭക്തിയുള്ളവർക്കാണ് ഉത്തമമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ടാണ് ഭക്തർക്ക് കൂടുതൽ മഹത്വം.
തൌ കരൌ ലഫലൌ ജ്ഞേയൌ വിഷ്ണുപൂജാപരൌ തു യൌ
വിഷ്ണുവിനെ ഭജിക്കുന്ന കൈകളാണ് ഫലപ്രദമായവയെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
സാ ജിഹ്വാ പ്രോച്യതേ സദ്ഭിര്ഹരിനാമപരാ തു യാ
ഹരിയുടെ നാമങ്ങൾ ജപിക്കുന്ന നാവാണ് സദ്ഭവനുള്ളവർ മഹത്വം നൽകുന്നത്.
തത്ത്വം ഗുരുസമം നാരിത നത ദേവഃ കേശവാത്പരഃ
ഗുരുവിനോട് തുല്യമായ യാഥാർത്ഥ്യം ഇല്ല; കേശവനേക്കാൾ ഉയർന്ന ദൈവവും ഇല്ല.
അസാരേ ഽസ്മിംസ്ത സംസാരേ സത്യം ഹരിസമര്ചനമ്
ഈ മൂല്യമില്ലാത്ത ലോകത്തിൽ സത്യമായത് ഹരിയുടെ ആരാധന മാത്രമാണ്.
ഹരിഭക്തികുടാരേണ ച്ഛിത്ത്വാത്യന്തസുഖീ ഭവ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുടെ കത്തിയാൽ ബന്ധങ്ങൾ വെട്ടി നീക്കി പരമാനന്ദം നേടുക.
തേ ശ്രോത്രേ തത്കഥാസാരപൂരിതേ ലോകവന്ദിതേ
ഹരിയുടെ കഥകളുടെ സാരത്താൽ നിറഞ്ഞ ചെവികൾ ലോകം ആദരിക്കുന്നു.
ആകാശമധ്യഗം ദേവം ഭജ നാരദ സംതതമ്
നാരദാ, ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭജിക്കണം.