അപാരപാരായ പരാനുകര്ത്രേ നമഃ പരേഭ്യഃ പരപാരണായ
അപ്പാരമായതിലും അപ്പാരമായവനേ, പരമോന്നതനേ, പരമോന്നതന്മാരിൽ ഉന്നതനേ, മോക്ഷം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ബഹുസ്വരുപോ ഽപി നിരഞ്ജനോ യസ്തമീശമീഢ്യം പരമം ഭജാമി
അനവധി രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനെങ്കിലും, അശുദ്ധി തൊടാത്തവനേ, സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ട പരമേശ്വരനേ, ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
അനൂപമം ഭക്തി ജനാനുകമ്പിനം ഭജാമി സര്വേശ്വരമാദിമീഡ്യമ്
തുല്യനില്ലാത്തവനേ, ഭക്തിക്കു ഉറവായവനേ, ഭക്തന്മാരോട് കരുണ കാണിക്കുന്നവനേ, സർവ്വേശ്വരനേ, ആദിപൂജ്യനേ, ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
നിവൃത്തമോഹാഃ പരമം പവിത്രം നതോ ഽസ്മി സംസാരനിര്വര്ത്തകം തമ്
മോഹം വിട്ടു, പരമശുദ്ധനായ, സംസാരബന്ധം നീക്കുന്നവനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ജഗത്സേവ്യം ജഗാദ്ധാമ പരേശം കരുണാകരമ്
ലോകം സേവിക്കുന്നവനേ, ലോകത്തിന്റെ ആധാരമായവനേ, പരമേശ്വരനേ, കരുണാസാഗരനേ.
അവാപ പരമാം തുഷ്ടിം ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ
ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവൻ പരമസന്തോഷം പ്രാപിച്ചു.
ഉവാച പരമം പ്രീത്യാ വരം ബരയ സുവ്രത
അവൻ പരമസ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവളേ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.'
മനസാ യദഭിപ്രേതം വരം വരയ സുവ്രത
'നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവളേ.'
ത്വദ്ദര്ശനമപുണ്യാനാം ദുര്ലഭം ച യതഃ സ്മൃതമ്
'നിന്റെ ദർശനം അയോഗ്യർക്കും അപൂർവമായതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാവരും ഓർക്കുന്നത്.'
ധര്മിഷ്ടാ ദീക്ഷിതാശ്വാപി വീതരാഗാ വിമത്സരാഃ
'ധർമ്മനിഷ്ഠരായവരും, ദീക്ഷയുള്ളവരും, രാഗം വിട്ടവരും, അസൂയ ഇല്ലാത്തവരും—'
ഏതേനൈവ കൃതാര്ഥോ ഽസ്മി ജനാര്ദന ജഗദ്ധരോ
'ഇതുകൊണ്ടു തന്നെ ഞാൻ തൃപ്തനായി, ജനാർദ്ദനാ, ലോകം ചുമക്കുന്നവനേ.'
തത്പദേ പരമം യാന്നി തേ ദൃഷ്ട്വാ കിഷുനാച്യുത
'അച്യുതാ, നിന്നെ ദർശിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ആ പരമപദത്തേക്കാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.'
മദൃര്ശനം ഹി വിഫലം ന കദാചിദ്ഭവിഷ്യതി
'എന്റെ ദർശനം ഒരിക്കലും ഫലഹീനമാവില്ല.'
തദേവ പാലയിഷ്യാമി മജ്ജനോ നാനൃതം വദേത്
'അത് ഞാൻ ഉറപ്പായി പാലിക്കും; എന്റെ ജനങ്ങൾ ഒരുപോലും അസത്യമൊന്നും പറയാറില്ല.'
സമസ്തഗുണസംയുക്തോ ദീര്ഘജീവീ സ്വരുപവാന്
എല്ലാ ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞു, ദീർഘായുസ്സും സ്വരൂപവും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
മയി തുഷ്ടേ മുനിശ്രേഷ്ഠ കിമസാധ്യം ജഗത്രയേ
മഹാമുനിയേ, ഞാൻ സന്തോഷിച്ചാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അസാധ്യമായത് ഒന്നുമില്ലല്ലോ?
അന്തര്ദധേ മൃകണ്ഡുശ്ച തപസഃ സമവര്തത
മൃകണ്ടു അപ്രത്യക്ഷനായി, തപസ്സിൽ നിന്ന് പിന്മാറി.
കിം ചകാര ച തദ്ബ്രുഹി ഹരിര്ഭാര്ഗവവംശജഃ
ഭൃഗുവംശത്തിൽ ജനിച്ച ഹരി പിന്നെ എന്ത് ചെയ്തു എന്നു പറയൂ.
അപശ്യദ്വൈഷ്ണവീം മായാം ചിരഞ്ജീവ്യസ്യ സംപ്ലവേ
ദീർഘായുസ്സുള്ളവന്റെ പ്രളയത്തിൽ, വൈഷ്ണവമായ മായയെ അവൻ കണ്ടു.
വിഷ്ണുഭക്തിസമായുക്താം മാര്കുണ്ഡേയമുനിം പ്രതി
വിഷ്ണുഭക്തി നിറഞ്ഞതും മാർകണ്ടേയമുനിയിലേക്കു ദിശയാക്കിയതുമായതായിരുന്നു.
ഗാര്ഹസ്ഥ്യമകരോദ്ധൃഷ്ടഃ ശാന്തോ ദാന്തഃ കൃതാര്ഥകഃ
അവൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ, ശാന്തനും സ്വയം നിയന്ത്രിതനും പരിപൂർണ്ണനുമായി ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം സ്വീകരിച്ചു.
മനസാ വചസാ ചാപി ദേഹേന ച പതിവ്രതാ
മനസ്സിലും വാക്കിലും ശരീരത്തിലും ഭർത്താവിനോടു പൂർണ്ണ ഭക്തിയോടെ ആയിരുന്നു അവൾ.
രുഷുവേ ദശമാസാന്തേ പുത്രം തേജസ്വിനാം പരമ്
പത്ത് മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ അത്യുജ്വലമായ ഒരു മകനു ജന്മം നൽകി.
ജാതകം കാരയാമാസ മങ്ഗലം വിധിപൂര്വകമ്
ജനനശാന്തി ശുഭമായി, വിധിപ്രകാരം അവർ നടത്തി.
തതസ്തു പഞ്ചമേ വര്ഷേ ഉപനീയ മുദാന്വിതഃ
അതിനുശേഷം അഞ്ചാം വയസ്സിൽ, സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ഉപനയനം ചെയ്തു.
നമസ്കാര്യാ ദ്വിജാഃ പുത്ര സദാദൃഷ്ടാ വിധാനതഃ
മകനേ, ദ്വിജന്മാരെ എപ്പോഴും വിധിപ്രകാരം ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കണം.
വൈദികം കര്മ തര്തവ്യം വേദാധ്യയനപൂര്വകമ്
വേദപാഠത്തിന് ശേഷം, വൈദികകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.
നിഷിദ്ധം വര്ജനീയം സ്യാദൃഷ്ടസംഭാഷണാദികമ്
നിഷിദ്ധമായ കാര്യങ്ങൾ, തെറ്റായ സംസാരവും മറ്റും ഒഴിവാക്കണം.
ന ദ്വേഷഃ കസ്യചിത്കാര്യഃ സര്വേഷാം ഹിതമാചരേത്
ആർക്കും വിരോധം കാണിക്കരുത്; എല്ലാവർക്കും ഉപകാരമാകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം.
ഏവം പിത്രാ സമാദിഷ്ടോ മാര്കണ്ഡേയോ മുനീശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ പിതാവിൽ നിന്ന് ഉപദേശങ്ങൾ ലഭിച്ചവനാണ് മാർകണ്ടേയമഹർഷി.