ന നിന്ദേദ്യോഗിനോ വിപ്രാന്വ്രതിനോ ഽപി യതീംസ്തഥാ
യോഗിമാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വ്രതം പാലിക്കുന്നവരെയും യതിമാരെയും അപമാനിക്കരുത്.
ദര്ശേ ച പൌര്ണമാസ്യാം ച യാഗം കുര്യാദ്യഥാവിധി
അമാവാസ്യയിലും പൗർണമിയിലും നിർദ്ദേശിച്ച യാഗം നിർവഹിക്കണം.
ഉപാസനപരിത്യാഗീ സുരാപീത്യുച്യതേ ബുധൈഃ
ആരെങ്കിലും ഉപാസന ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ജ്ഞാനികൾ അവനെ മദ്യം കുടിക്കുന്നവനായി കണക്കാക്കുന്നു.
ദര്ശേ ച പ്രേതപക്ഷേ ച ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്ഗൃഹീ ദ്വിജഃ
ഗൃഹസ്ഥ ദ്വിജൻ അമാവാസ്യയിലും പിതൃപക്ഷത്തിലും ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
നാവധാന്യേ സമായാതേ ഗൃഹീ ശ്രാദ്ധം സമാചരേത്
അന്നം ലഭ്യമല്ലാത്തപ്പോൾ ഗൃഹസ്ഥൻ ശ്രാദ്ധം നടത്തരുത്.
പുണ്യക്ഷേത്രേഷു തീര്ഥേഷു ഗൃഹീ ശ്രാദ്ധം സമാചരേത്
പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും തീർത്ഥങ്ങളിലും ഗൃഹസ്ഥൻ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
വൃഥാ ഭവതി തത്സര്വമൂര്ദ്ധപുണ്ഡ്രം വിനാ കൃതമ്
മൂർദ്ധപുണ്ഡ്രം ഇല്ലാതെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വെറുതെ പോകുന്നു.
വൃഥാചാരഃ പരിത്യാജ്യസ്തസ്മാച്ഛ്രേയോ ഽര്ഥിഭിര്ദ്വിജൈഃ
ഫലം ഇല്ലാത്ത പ്രവൃത്തികൾ ഉപേക്ഷിക്കണം; അതുകൊണ്ട് ഉത്തമജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവയെ ഒഴിവാക്കണം.
കാര്യാ ദ്വിജാതിഭിഃ സമ്യക്സര്വകര്മഫലപ്രദാഃ
സമസ്ത കര്മഫലങ്ങള് നല്കുന്ന കാര്യങ്ങള് ദ്വിജന്മാര് ശരിയായി ചെയ്യണം.
വിഷ്ണൌ പ്രസന്നതാം യാതേ കിമസാധ്യം ദ്വിജോത്തമ
വിഷ്ണു സന്തോഷിച്ചാൽ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അസാധ്യമായത് ഒന്നുമില്ലല്ലോ.
യദ്രൂതാം സര്വപാപാനി നശ്യന്ത്യേവ ന സംശയഃ
അത് ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും സംശയമില്ലാതെ നശിക്കും.
വൃത്തിം സംചിന്തയേദ്വിപ്ര കൃതകേശപ്രസാധനഃ
കേശം ക്രമീകരിച്ച ശേഷം ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ഉപജീവനം ചിന്തിക്കണം.
കുര്യാന്മൂത്രപുരീഷേ തു രാത്രൌ ചേദ്ദക്ഷിണാമുഖഃ
രാത്രിയിൽ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് നോക്കി മൂത്രവും മലവും ഒഴിക്കണം.
വഹന്കാഷ്ടം കരേണൈകം താവന്മൌനീ ഭവേദ്ദ്വിജഃ
ഒരു കൈയിൽ കട്ടികൊണ്ട് നടക്കുമ്പോൾ ദ്വിജൻ മൗനത്തിൽ ഇരിക്കണം.
തഥാ വൃക്ഷസ്യ ച്ഛായായാം കാന്താരേ വഹ്നിസന്നിധൌ
അതുപോലെ, വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ, കാട്ടിൽ, അഗ്നിയുടെ അടുത്തും.
ബ്രാഹ്മണാനാം സമീപേ ച തഥാ ഗോഗുരുയോഷിതാമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അടുത്തും, പശുക്കളുടെ അടുത്തും, കിടക്കകളിലും, സ്ത്രീകളുടെ സമീപത്തും.
ഏവമാദിഷു ദേശേഷു മലമൂത്രം ന കാരയേത്
ഇങ്ങനെ പറയുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ മൂത്രമോ മലമോ ഒഴിക്കരുത്.
ശൌചാചാരവിഹീനസ്യ സമസ്തം കര്മ നിഷ്ഫലമ്
ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്തവരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഫലമില്ലാത്തതാകും.
മൃജ്ജലാഭ്യാം ബഹിഃ ശുദ്ധിര്ഭാവശുദ്ധിസ്തഥാന്തരമ്
കുടി, വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് പുറത്തു ശുദ്ധി നേടാം; മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയിലൂടെ ഉള്ളിൽ ശുദ്ധി നേടണം.
ന മൂഷകാദിഖനിതാം ഫആലോത്കൃഷ്ടാം തഥൈവ ച
എലി മുതലായവ കുഴിച്ച മണ്ണോ, അത്യുത്തമമായ മണ്ണോ ഉപയോഗിക്കരുത്.
ശൌചം കുര്യാത്പ്രയത്നേന സമാദായ ശുഭാം മൃദമ്
ശുഭമായ മണ്ണ് എടുത്ത്, ശ്രദ്ധയോടെ ശുദ്ധി പാലിക്കണം.
ഏതന്മൂത്രമുത്സര്ഗേ ശൌചമാഹൂര്മനീഷിണഃ
മൂത്രമലമൊഴിച്ചതിന് ശേഷം ഇതാണ് ശുദ്ധിയെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
സത്പ തിസ്രഃ പ്രദാതവ്യാഃ പാദയോര്മൃത്തികാഃ പൃഥക്
പാദങ്ങൾക്ക് വേർതിരിച്ച് മൂന്നു മണ്ണ് കഷ്ണങ്ങൾ വേണം.
ഏതച്ഛൌചം ഗൃഹസ്ഥസ്യ ദ്വിഗുണം ബ്രഹ്മചാരിണാമ്
ഇതാണ് ഗൃഹസ്ഥന്റെ ശുദ്ധി; ബ്രഹ്മചാരിക്ക് ഇതിന്റെ ഇരട്ടിയുണ്ട്.
സ്വസ്ഥാനേ പൂര്ണശൌചം സ്യാത്പഥ്യര്ദ്ധം മുനിസത്തമ
സ്വന്തം ഇടത്ത് പൂർണ്ണമായ ശുദ്ധി പാലിക്കണം; വഴിയിൽ അതിന്റെ പാതി മാത്രം മതി, മഹാനായ മുനിവരേ.
ഗന്ധലേപക്ഷയകരം ശൌര്ചം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ
വാസനയും മലിനതയും അകറ്റാൻ ശുദ്ധി ചെയ്യണമെന്ന് വിവേകമുള്ളവൻ മനസ്സിലാക്കണം.
വ്രതസ്ഥാനാം തു സര്വേഷാം യതിവച്ഛൌചമിഷ്യതേ
വ്രതം പാലിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും സന്ന്യാസികൾ പോലെയുള്ള ശുദ്ധിയാണു നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഏവം ശൌചം തു നിര്വര്ത്യ പശ്ചാദ്വൈ സുസമാഹിതഃ
ഇങ്ങനെ ശരീരശുദ്ധി നടത്തി, പിന്നെ മനസ്സുകൊണ്ടു സമാധാനത്തോടെ,
ത്രിശ്ചതുര്ധാ പിബേദാപോ ഗന്ധഫേനാദിവര്ജിതാഃ
മൂന്നോ നാലോ തവണ വാസനയോ അ泡മോ ഇല്ലാത്ത വെള്ളം കുടിക്കണം.
തര്ജന്യങ്ഗുഷ്ഠയോഗേന നാസാരന്ധ്രദ്വയം സ്പൃശേത്
വലതുകൈയുടെ ചൂണ്ടുവിരലും അങ്ങൂഠവും ചേർത്ത് മൂക്കിന്റെ ഇരുവശവും സ്പർശിക്കണം.