സ ഭോക്തും സര്വലപാപാനി സ്പൃഹയാലുര്നസംശയഃ
ആ ദിവസം ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്, സംശയമില്ല.
ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരോ യദി മുക്തിമഭീപ്സതി
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഏകാദശിയിൽ പൂർണ്ണ ഉപവാസം പാലിക്കണം.
ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരോ യദി മുക്തിമഭീപ്സതി ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരോ യദി മുക്തിമഭീപ്സതി
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഏകാദശി ദിവസം ഉപവാസം ചെയ്യണം.
അന്നമാശ്രിത്യ തിഷ്ടന്തി താനി വിപ്ര ഹരേര്ദിനേ ഏകാദശ്യാം തു യോ ഭുങ്ക്തേ തസ്യ നൈവാസ്തി നിഷ്കൃതിഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, ഹരിയുടെ ദിവസമായ ഏകാദശിയിൽ ജീവികൾ ഭക്ഷണം ആശ്രയിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. എന്നാൽ ആ ദിവസം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവന് പാപപരിഹാരം ഇല്ല.
ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരഃ സ്ഥിത്വാ യാതി പരാം ഗതിമ്
ഏകാദശിയിൽ ഉപവാസം പാലിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.
സംസേവ്യാ സര്വഥാ വിപ്രൈഃ സംസാരച്ഛേ ദലിപ്സുഭിഃ
സംസാരബന്ധനം വിട്ട് മോക്ഷം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും ഇതു ആചരിക്കണം.
സ്നാപയേദ്വിധിവദ്വിഷ്ണും പൂജയേത്പ്രയതേന്ദ്രിയഃ
ശരിയായ രീതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.
ശയീത സന്നിധൌ വിഷ്ണോര്നാരായണപരായണഃ
നാരായണഭക്തനായവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കിടക്കണം.
ഗന്ധപുഷ്പാദിഭിഃ സമ്യക് തതസ്ത്വേ വസുദീരയേത്
പിന്നീട് സുഗന്ധവസ്തുക്കളും പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിക്കണം.
ഭോക്ഷ്യാമി പുണ്ഡരീകാക്ഷ ശരണം മേ ഭവാച്യുത
കമലനയനനായവേ, ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു; അച്യുതാ, നീ എന്റെ ആശ്രയം ആവണമേ.
ഭക്തിഭാവേന തുഷ്ടാത്മാ ഉപവാസം സമര്പയേത്
ഭക്തിയോടെ തൃപ്തിയായ മനസ്സോടെ ഉപവാസം സമർപ്പിക്കണം.
ഗീതൈര്വാദ്യൈശഅച നൃത്യൈശ്ച പുരാണശ്രവണാദിഭിഃ
ഗാനങ്ങൾ, വാദ്യങ്ങൾ, നൃത്തങ്ങൾ, പുരാണശ്രവണം എന്നിവയിലൂടെ ഭഗവാനെ സ്മരിക്കണം.
സ്നാത്വാ ച വിധിവദ്വിഷ്ണും പൂജയത്പ്രയതേന്ദ്രിയഃ
ശരിയായ രീതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.
ദ്വാദശ്യാം പയസാ വിപ്ര ഹരിസാരുപപ്യമഷശ്നുതേ
ബ്രാഹ്മണനേ, ദ്വാദശി ദിവസം പാൽ കഴിച്ചാൽ ഹരിസാദൃശ്യം ലഭിക്കും.
പ്രസീദ സുമുഖോ ഭൂത്വാ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിപ്രദോ ഭവ
ദയചെയ്യണം, മനോഹരമായ മുഖത്തോടെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി നൽകണം.
ബ്രഹ്മണാന്ഭോജയേച്ഛക്ത്യാ ദദ്യാദ്വൈ ദക്ഷിണാം തഥാ
സ്വശക്തിക്കനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം, അവർക്കു ദക്ഷിണയും നൽകണം.
കൃതപഞ്ചമഹായജ്ഞഃ സ്വയം ഭുഞ്ജീത വാഗ്യതഃ
അഞ്ചു മഹായജ്ഞങ്ങൾ നിർവഹിച്ച ശേഷം വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
സ യാതി വിഷ്ണുഭവനം പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ്
അവൻ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിക്കാത്ത വിഷ്ണുവിന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തും.
ചാണ്ഡാലാന്പതകിതാംശ്ചൈവ നേക്ഷേദപി കദാചന
ചണ്ഡാളന്മാരെയും പാപികളെയും ഒരിക്കലും നോക്കരുത്.
ഉപവാസ വ്രതപരോ നാലപേച്ച കദാചന
ഉപവാസവും വ്രതവും ആചരിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും അനാവശ്യസംഭാഷണം നടത്തരുത്.
അയാജ്യയാജകം ചൈവ നാലപേത്സര്വദാ വ്രതീ
വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവനോടോ, തെറ്റായി യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനോടോ ഒരിക്കലും സംസാരിക്കരുത്.
ഭിഷജം കാവ്യകര്ത്താരം ദേവദ്വിജവിരോധിനമ്
വൈദ്യനോടോ, കവിയോടോ, ദേവന്മാരെയും ദ്വിജന്മാരെയും എതിര്ക്കുന്നവനോടോ സംസാരിക്കരുത്.
വ്രതോപവാസനിരതോ വാങ്മാത്രേണാപി നാര്ചയേത്
വ്രതങ്ങളിലും ഉപവാസങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവൻ അത്തരക്കാരെ വാക്കിനാലും ആദരിക്കരുത്.
ഉപവാസപരോ ഭൂത്വാ പരാം സിദ്ധിമവാന്പുയാത്
ഉപവാസത്തിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ പരമമായ സിദ്ധിയും ശുദ്ധിയും നേടുന്നു.
നാസ്തു വിഷ്ണുസമം ദൈവം തപോ നാനശനാത്പരമ്
വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യമായ ദൈവമില്ല, ഉപവാസത്തേക്കാൾ വലിയ തപസ്സുമില്ല.
നാസ്തി ജ്ഞാനസമോ ലാഭോ ലാഭോ ന ച ധര്മ സമഃ പിതാ
ജ്ഞാനത്തോട് തുല്യമായ ലാഭമില്ല, ധർമ്മത്തേക്കാൾ വലിയ ലാഭവുമില്ല, ധർമ്മം പോലെയുള്ള പിതാവുമില്ല.
അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനമ്
ഇവിടെയും പുരാതനമായ ഒരു കഥ അവർ ഉദാഹരിക്കുന്നു.
പുരാ ഹിഗാലവോ നാമ മുനിഃ സത്യപരായണഃ
പഴയകാലത്ത് ഗാലവൻ എന്ന സത്യനിഷ്ഠനായ ഒരു മുനി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബഹുവൃക്ഷസമാകീര്ണേ ഗജഭല്ലുനിഷേവിതേ
അവൻ അനേകം വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, ആനകളും മാൻകളുമെത്തുന്ന ഒരു സ്ഥലത്ത് താമസിച്ചു.
കന്ദമൂലഫലൈഃ പൂര്ണേ മുനിവൃന്ദനിഷേദിതേ
അവിടെ കിഴങ്ങുകളും മൂലകളും പഴങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്നു, മുനിമാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അവിടെ വസിച്ചു.