കാന്താരേ വിജനേ ചൈകാ ഭ്രമന്തീ ദുഃഖപീഡിതാ
ശൂന്യമായ കാട്ടിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു ദു:ഖത്തിൽ അലഞ്ഞു നടന്നു.
ഇത്യേവം സ്വകൃതം കര്മ മഹ്യം സര്വം ന്യവേദയത്
അവൾ ചെയ്ത എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും എന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
സ്ഥിതൌ വര്ഷാണി ദശ ച ആവാം മാംസഫലാശിനൌ
അവിടെ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും പത്ത് വർഷം ഇറച്ചിയും പഴവും കഴിച്ച് ജീവിച്ചു.
തത്ര ദേവാലയേ രാഘത്രൌ മുദിതൌ മാംസഭോജനാത്
അവിടെ ദേവാലയത്തിൽ, രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ ഇറച്ചികഴിച്ച് സന്തോഷിച്ചു.
പ്രാരബ്ധകര്മ ഭോഗാന്തമാവാം യുഗപദാഗതൌ
നമ്മുടെ വിധിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അനുഭവങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരേസമയം ഈ ലോകം വിട്ടു.
നേതുമാവാം നൃത്യരതൌ സുധോരാം യമയാതനാമ്
നാം നൃത്തത്തിൽ ആനന്ദിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഭയങ്കരമായ യമദൂതന്മാർ നമ്മെ കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നു.
ദേവാവസഥസംസ്കാരസംജ്ഞിതേന കൃതേന നഃ
എന്നാൽ ദേവാലയശുദ്ധി എന്നKnown ചടങ്ങ് ഞങ്ങൾ ചെയ്തതിനാൽ—
തേ ദൂതാ ദേവദേവസ്യ ശങ്ഖചക്ര ഗദാധരാഃ
ദേവദേവന്റെ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ ധരിച്ച ദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി.
കിരീടകുണ്ഡലധരാ ഹാരിണോ വനമാലിനഃ
അവർ കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ചവരും, മാലകളും വനമാലകളും അണിഞ്ഞവരുമായിരുന്നു.
ഭയങ്കരാന്യാശഹസ്താന്ദംഷ്ട്രിണോ യമകിങ്കരാന്
ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചും, പല്ലുകൾ കാണിച്ചും, അവർ യമന്റെ ദൂതന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിച്ചു.
ആവയോഗ്രാഹണേ യത്താനൃചുഃ കൃഷ്ണപരായണാഃ
കൃഷ്ണഭക്തരായ അവർ, നമ്മെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരോട് ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
മുഞ്ചധ്വമേതൌ നിഷ്പാപൌ ദമ്പതീ ഹരിവല്ലഭൌ
"ഈ പാപരഹിത ദമ്പതികളെ, ഹരിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, വിട്ടയക്കൂ."
അപാപേ പാപധീര്യസ്തു തം വിദ്യാത്പുരുഷാധമമ്
പാപമില്ലാത്തവനോടു ദുഷ്ടചിന്തകൾ പുലർത്തുന്നവനെ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായി അറിയണം.
പാപേ ത്വപാപധീര്യസ്തു തം വിദ്യാദധമാധമമ്
ചിന്തയിൽ പാപമില്ലെങ്കിലും പ്രവർത്തിയിൽ പാപം ചെയ്യുന്നവനെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരിൽ താഴ്ന്നവനായി അറിയണം.
യമേന പാപിനോ ദണ്ഡ്യാസ്തന്നേഷ്യാമോ വയം ത്വിമൌ
ദുഷ്ടന്മാരെ യമൻ ശിക്ഷിക്കും; ഈ രണ്ടുപേരെയും അവിടേക്ക് നാം കൊണ്ടുപോകും.
ധര്മാധര്മവിവേകോ ഽയം തന്നേഷ്യാമോ യമാന്തികമ്
ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരിച്ചറിയുന്ന ഈ വിവേകത്തെയും നാം യമന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുപോകും.
പ്രത്യൂചൂസ്താന്യമഭടാനധര്മേ ധര്മമാനിനഃ
അധർമ്മത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടും ധർമ്മത്തിൽ അഭിമാനം പുലർത്തുന്നവരോട് യമദൂതന്മാർ മറുപടി പറഞ്ഞു.
സമ്യഗ്വിവേകശൂന്യാനാം നിദാനം ഹ്യാപദാം മഹത്
ശരിയായ വിവേകമില്ലാത്തവർക്കു വലിയ ദുരന്തം അനിവാര്യമാണ്.
യൂയം കിമര്ഥമദ്യാപി കര്ത്തും പാപാനി സോദ്യമാഃ
നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും പാപങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഇത്ര ഉത്സാഹം എന്തിന്?
തിഷ്ടന്തി നരകേ ഘോരേ യാവച്ചന്ദ്രാര്കതാരകമ്
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം അവർ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ കഴിയുന്നു.
കിമര്ഥം പാപകര്മാണി കരിഷ്യേ ഽഥ പുനഃ പുനഃ
എനിക്കെന്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും പാപപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യണം?
കിന്ത്വാഭ്യാം ചരിതാന്ധര്മാന്പ്രവക്ഷ്യാമോ യഥാതഥമ്
പകരം, ഇവർ ചെയ്ത ധർമ്മവും അധർമ്മവും സത്യമായി ഞങ്ങൾ വിവരിക്കും.
ഹരിണാ ത്രായമാണൌ ച മുഞ്ചധ്വമവിലമ്ബിതമ്
ഹരിയാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഇവരെ ഉടൻ വൈകാതെ വിട്ടയക്കൂ.
അന്തകാലേ വിഷ്ണുഗൃഹേ തേന നിഷ്പാപതാം ഗതൌ
ജീവിതാവസാനത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഇവർ അവനാൽ പാപരഹിതരായി.
ലഭതേ പരമം സ്ഥാനം കിമു ശൂശ്രൂഷണേ രതാഃ
പരമാവസ്ഥ ലഭിക്കുന്നു—ശുശ്രൂഷയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവർക്ക് എത്രയോ അധികം.
കൃഷ്ണസേവീ നരോ ഽന്തേ ഽപി ലഭതേ പരമാം ഗതിമ്
കൃഷ്ണനു സേവനം ചെയ്യുന്നവൻ അവസാനം പരമഗതി നേടുന്നു.
തേ ദൂതാഃ സഹസാ യാന്തി പാപിനോ ഽപി പരാം ഗതിമ്
അവ ദൂതന്മാർ ഉടൻ പുറപ്പെടുന്നു; പാപികളായവർക്കും പരമാവസ്ഥ ലഭിക്കുന്നു.
സോ ഽപി യാതി പരം സ്ഥാനം കിമുദ്വാത്രഘിംശവത്സരാന്
അവനും പരമസ്ഥാനം പ്രാപിക്കുന്നു—വർഷങ്ങളോളം സേവനം ചെയ്തവർക്കോ എത്രയോ കൂടുതൽ.
ഏതൌ ഹരിഗൃഹേ നിത്യം ജീര്ണശീര്ണാധിരോപകൌ
ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ എപ്പോഴും, വൃദ്ധരായി ക്ഷീണിച്ചും, ഈ രണ്ടുപേരും സേവനം ചെയ്തു.
കഥമേതൌ മഹാഭാഗൌ യാതനാഭോഗമര്ഹഥ
ഇത്ര ഭാഗ്യശാലികളായ ഇവർ എങ്ങനെ യാതന അനുഭവിക്കാൻ യോഗ്യരാകും?