തത്സങ്ഗം പ്രാപ്യതേ പുമ്ഭിഃ സുകൃതൈഃ പൂര്വസഞ്ചിതൈഃ
മുന് ജന്മത്തിലെ സുകൃതഫലങ്ങളാൽ മനുഷ്യർക്ക് അവനോടുള്ള സാന്നിധ്യം ലഭിക്കുന്നു.
കാമാദിദോഷനിര് മുക്താസ്തേ സന്തോ ലോകശിക്ഷകാഃ
കാമാദിദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായ സന്മാർഗ്ഗികൾ ലോകത്തിന് ഗുരുക്കന്മാരാണ്.
യദി ലഭ്യേത വിജ്ഞേയം പുണ്യം ജന്മാന്തരാര്ജിതമ്
അത് ലഭിച്ചാൽ, അതു മുൻ ജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
സത്സങ്ഗതിര്ഭവേത്തസ്യ നാന്യഥാ ഘടതേ ഹി സാ
സത്സംഗതി അവനു ലഭിക്കും; അതു വേറുവഴി സംഭവിക്കില്ല.
സന്തഃ സൂക്തിമരീച്യോശ്ചാന്തര്ധ്വാന്തം ഹി സര്വദാ
സന്മാർഗ്ഗികൾ നല്ല വാക്കുകളുടെ കിരണങ്ങൾപോലെയാണ്, എപ്പോഴും ഉള്ളിലെ അന്ധകാരം നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
തേഷാം സങ്ഗോ ഭവേദ്യസ്യ തസ്യ ശാന്തിര്ഹി ശാശ്വതീ
അവരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചവർക്കു ശാശ്വതമായ ശാന്തി ഉണ്ടാകും.
തേഷാം ലോകോ ഭവേത്കീദൃക്തത്സര്വം ബ്രൂഹി തത്ത്വതഃ
അവരുടെ ലോകം എങ്ങനെയാണ്? അതെല്ലാം സത്യമായി പറയൂ.
ഏതാന്നിഗദിതും ശക്തസ്ത്വതോ നാസ്ത്യധികോ ഽപരഃ
ഇവയെല്ലാം വിശദമായി പറയാൻ നിനക്കാണ് കഴിവ്; നിന്നേക്കാൾ ഉന്നതൻ ആരുമില്ല.
യമുവാച ജഗന്നാഥോ യോഗനിദ്രാവിമോചിതഃ
യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് മോചിതനായവനെ ജഗന്നാഥൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ജഗത്കര്ത്താ ശിവബ്രഹ്മ സ്വരുപവാന്
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ ശിവബ്രഹ്മ, സ്വരൂപം ഉള്ളവൻ.
ജഗത്യേകാര്ണവീഭൂതേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജങ്ഗമേ
ലോകം ഒറ്റ സമുദ്രമായി, ചലനവും അചലവും എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ,
അസംഖ്യാതാബ്ജജന്മാദ്യൈരാഭൂഷിതതനൂരൂഹഃ
അനവധി താമരകളിൽ നിന്നു ജനിച്ച രൂപങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ദേഹങ്ങളോടെ,
സൂക്ഷ്മാത്സൂക്ഷ്മതരോ ദേവോ ബ്രഹ്മാണ്ഡഗ്രാസംബൃംഹിതഃ
സൂക്ഷ്മതയിൽ പോലും അതിനേക്കാൾ സൂക്ഷ്മനായ ദേവൻ, ബ്രഹ്മാണ്ഡം വിസ്തരിപ്പിക്കുകയും ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,
മാര്കണ്ഡേയഃ സ്ഥിനസ്തസ്യ ലീലാഃ പശ്യന്മഹേ ശിതുഃ
അവിടെ തന്നെ നിലകൊണ്ട മാർക്കണ്ടേയൻ മഹാദേവന്റെ ലീലകൾ കണ്ടു.
ഹരിരേകഃ സ്ഥിത ഇതി മുനേ പൂര്വം ഹി ശുശ്രുമ
മുനിവേ, മുമ്പ് ഹരിയേ ഒറ്റയാൾ മാത്രം അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
സര്വഗ്രസ്തേന ഹരിണാ കിമര്ഥം സോ ഽവശേഷിതഃ
ഹരിയാൽ എല്ലാം ഗ്രസിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ മാത്രം അവശേഷിച്ചത് എന്തിനാണ്?
ഹരികീര്തിസുധാപാനേ കസ്യാലസ്യം പ്രജാ യതേ
ഹരിയുടെ മഹത്വം എന്ന അമൃതം കുടിക്കാൻ ആരാണ് മടിച്ചിരിയ്ക്കുക?
ശാലഗ്രാമേ മഹാതീര്ഥേ സോ ഽതപ്യത മഹാതപാഃ
ശാലഗ്രാമം എന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ ആ മഹാതപസ്വി കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
നിരാഹാരഃ ക്ഷമായുക്തഃ സത്യസന്ധോ ജിതേന്ദ്രിയഃ
അഹാരം ഉപവസിച്ച്, ക്ഷമയോടെ, സത്യനിഷ്ഠയോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനായി,
സര്വഭൂതഹിതോ ദാന്ത സ്തതാപ സുമഹത്തപഃ
എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്, മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു.
പരേശം ശരണം ജഗ്മുര്നാരായണമനാമയമ്
അവർ പരമേശ്വരനായ, ദോഷമില്ലാത്ത നാരായണനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
തുഷ്ടുവുര്ദേവദേവേശം പഹ്മനാഭം ജഗദ്ഗുരുമ്
അവർ ദേവതകളുടെ ദൈവമായ, താമരനാഭനായ, ലോകഗുരുവായ അവനെ സ്തുതിച്ചു.
മൃകണ്ഡുതപസാ ത്രസ്താന്പാഹി നഃ ശരണാഗതാന്
മൃകണ്ടുവിന്റെ തപസ്സിൽ ഭയപ്പെട്ട് ശരണം പ്രാപിച്ച ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
ജയോ ലോകസ്വരുപായ ജയോ ബ്രഹ്മാണ്ഡഹേതവേ
ലോകത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ കാരണമായവനേ, ജയം നിനക്കു.
നമസ്തേ ലോകനാഥായ നമസ്തേ ലോകസാക്ഷിണേ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, ലോകങ്ങളുടെ സാക്ഷിയായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമസ്തേ ധ്യാനരുപായ നമസ്തേ ധ്യാനപാക്ഷിണേ
ധ്യാനത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, ധ്യാനഫലമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമോ ഭൂമ്യാദിരൂപായ നമശ്ചൈതന്യരുപിണേ
ഭൂമിയുടെ ആദിരൂപമായവനേ, ചൈതന്യത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
അരുപായ സ്വരുപായ ബഹുരുപായ തേ നമഃ
രൂപമില്ലാത്തവനേ, സ്വരൂപിയായവനേ, അനേകരൂപങ്ങളുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ജഗദ്ധിതായ കൃഷ്ണായ ഗോവിന്ദായ നമോനമഃ
ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി കൃഷ്ണനെയും ഗോവിന്ദനെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമഃ സൂര്യ്യാദിരുപായ ഹവ്യകവ്യഭുജേ നമഃ
സൂര്യനും മറ്റും രൂപം ധരിച്ച് ഹവിയും പിതൃകർമ്മവും സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.