സ്വസ്തി തേ ഽസ്തു തപഃ സിദ്ധിം ഗച്ഛ ലബ്ധും യഥാസുഖമ്
നിനക്കു ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ; നീ തപസ്സിൽ വിജയവും ഇഷ്ടാനുസൃതമായി സന്തോഷവും നേടട്ടെ.
പരമാം പ്രീതിമാപന്നഃ പ്രപേദേതപസേ വനമ്
പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ച ശേഷം, അവൻ തപസ്സിനായി കാടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
നാദേശ്വരേ മഹാക്ഷേത്രേ തപസ്തേപേ ഽതിദുശ്ചരമ്
നാദേശ്വര എന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ, അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
കൃതാതിഥ്യര്ഹണശ്ചാപി നിത്യം ഹോമപരായണഃ
അവൻ എപ്പോഴും അതിഥികളെ ആദരിക്കുകയും, നിത്യവും ഹോമത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
പത്രൈഃ പുഷ്പൈഃ ഫലൈസ്തോയൈസ്ത്രികാലം ഹരിപൂജകഃ
ഇലകളും പൂക്കളും പഴങ്ങളും വെള്ളവും കൊണ്ട്, അവൻ ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഹരിയെ ആരാധിച്ചു.
ധ്യായന്നാരായണം ദേവം ശീര്ണപര്ണാശനോ ഽഭവത്
നാരായണ ദേവനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു.
നിരുച്ഛ്വാസ സ്തപസ്തപ്തും തതഃ സമുപചക്രമേ
ശ്വാസം പോലും എടുക്കാതെ തപസ്സ് ചെയ്യാൻ അവൻ തുടക്കം കുറിച്ചു.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്താണി നിരുച്ഛ്വാസപരോ ഽഭവത്
അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം ശ്വാസം പിടിച്ചുകൊണ്ട് തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ദേവതാഃ സര്വേ വിത്രസ്താ വഹ്നിതാ പിതാഃ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാരും അഗ്നിയും പിതാക്കന്മാരും ഭയപ്പെട്ടു.
അസ്തുവന്ദേവദേവേശം ശരണാഗതപാലകമ്
അവർ ദേവദേവനായ, ശരണാഗതരെ രക്ഷിക്കുന്നവനെ സ്തുതിച്ചും നമസ്കരിച്ചും.
സ്വഭാവശുദ്ധം പരിപൂര്ണഭാവം വദന്തി യജ്ജ്ഞാനതനും ച തജ്ജ്ഞാഃ
ജ്ഞാനികൾ അവനെ സ്വഭാവശുദ്ധനും പൂർണ്ണസ്വരൂപനുമായി ജ്ഞാനത്തിന്റെ ദേഹമായി പറയുന്നു.
ജഗത്സ്വരുപോ ജഗദാദിനാഥസ്തസ്മൈ നതാഃ സ്മഃ പുരുഷോത്തമായ
ലോകത്തിന്റെ രൂപവും ആദിനാഥനും ആയ പുരുഷോത്തമനായി, ഞങ്ങൾ അവനോട് നമസ്കരിക്കുന്നു.
തമീശമീഡ്യം പുരുഷം പുരാണം നതാഃ സ്മ വിഷ്ണും പുരുഷാഥസിദ്ധ്യൈ
ആ ആദിപുരുഷനായ, ആരാധ്യനായ വിഷ്ണുവിനോട്, മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കാലാത്മകം തം ത്രിദശാധിനാഥം നമാമഹേ വൈ പുരുഷാര്ഥരുപമ്
കാലത്തിന്റെ ആത്മാവും ദേവന്മാരുടെ നാഥനും മനുഷ്യലക്ഷ്യങ്ങളുടെ സ്വരൂപനുമായ അവനോട് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
തമാദിദേവം ഗുണസന്നിധാനം സര്വോപദേഷ്ടാരമിതാഃ ശരണ്യമ്
ആ ആദിദൈവത്തോട്, ഗുണങ്ങളുടെ നിവാസം, എല്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ, അനന്തർക്കും അഭയം ആയവൻ.
സച്ചിത്പരാനന്ദഘനസ്വരുപം രുപാദിഹീനം പ്രണതാഃ സ്മ ദേവമ്
സത്തയും ചിതും പരാനന്ദവും നിറഞ്ഞ സ്വരൂപവും, രൂപമോ ഗുണമോ ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തോട് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യജ്ഞാപ്രിയം യജ്ഞകരം വിശുദ്ധം നതാഃ സ്മ സര്വോത്തമമവ്യയം തമ്
യജ്ഞങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നതും, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നതും, ഏറ്റവും വിശുദ്ധനും, പരമോന്നതനും, അക്ഷയനുമായ അവനോട് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിച്ചു.
ചരിതം തസ്യ രാജര്ഷേര്ദേവാനാം സംന്യവേദയത്
അവൻ ആ രാജർഷിയുടെ കൃത്യങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു.
ജഗാമ യത്ര രാജര്ഷിസ്തപസ്തപതി നാരദ
നാരദൻ ആ രാജർഷി തപസ്സ് ആചരിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
പ്രത്യക്ഷതാമഗാത്തസ്യ രാജ്ഞഃ സര്വജഗദ്ഗുരുഃ
സകല ലോകങ്ങളുടെയും ഗുരു ആ രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
അതിസീപുഷ്പംസംകാശം സ്ഫുരത്കുണ്ഡലമണ്ഡിതമ്
പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ പൂവുപോലെ പ്രകാശിച്ച, തിളങ്ങുന്ന കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.
ശ്രീവത്സകൌസ്തുമധരം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
ശ്രീവത്സ ചിഹ്നവും കൗസ്തുഭം രത്നവും ധരിച്ച്, വനമാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
നനാമ ദണ്ഡവദ്ഭൂമൌ ഭൂപതിര്നമ്രകന്ധരഃ
രാജാവ് കഴുത്തു താഴ്ത്തി നിലത്ത് ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്തു.
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണേതി ശ്രീകൃഷ്ണേതി സമുച്ചരന്
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും 'കൃഷ്ണ, കൃഷ്ണ', 'ശ്രീകൃഷ്ണ' എന്നു ഉച്ചരിച്ചു.
ഉവാച കൃപയാവിഷ്ടോ ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ
സകലഭൂതങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ ഭഗവാൻ കരുണയോടെ സംസാരിച്ചു.
ആഗമിഷ്യന്തി മല്ലോകം തവ പൂര്വപിതാമഹാഃ
നിന്റെ പൂർവ്വപിതാമഹന്മാർ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് വരും.
സ്തുഹി തേ സകലം കാമം സവൈ സദ്യഃ കരിഷ്യന്തി
നീ അവരെ സ്തുതിച്ചാൽ, നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം അവർ ഉടൻ നല്കും.
തസ്മാദാരാധയേശാനം സ്തോത്രൈഃ സ്തുത്യം സുഖപ്രദമ്
അതിനാൽ, സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്തുതിക്കാവുന്ന, സന്തോഷം നൽകുന്ന ഈശ്വരനെ നീ ആരാധിക്കണം.
ത്വയാ സംപുജിതോ രാജന്സദ്യഃ ശ്രേയോ വിധാസ്യതി
രാജാവേ, നീ ആദരത്തോടെ ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ഉടൻ നിനക്ക് ക്ഷേമം നൽകും.
അന്തര്ദധേ മുനിശ്രേഷ്ഠ ഉത്തസ്ഥൌസോ ഽപി ഭൂപതിഃ
മഹാമുനി അപ്രത്യക്ഷനായി; രാജാവും എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.