തതസ്തേ നരകാ രാജന് ധര്മരാജമുപാഗതാഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, ആ ആത്മാക്കൾ ധർമ്മരാജാവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തി.
ദേവദേവ ജഗന്നാഥ ധര്മരാജ ദയാം കുരു
ദേവന്മാരുടെ ദേവാ, ലോകത്തിന്റെ നാഥാ, ധർമ്മരാജാ, ദയ കാണിക്കണമേ!
യസ്യാഃ സ്പര്ശനതോ നാഥ ഭസ്മഭൂതാഃ ക്ഷണാദഹോ
നാഥാ, അവളുടെ സ്പർശം കൊണ്ടു അവർ ഉടനേ ചാരമായിപ്പോയി — അയ്യോ!
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തേഷാം ധര്മരാജോ ഽതിവിസ്മിതഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധർമ്മരാജാവ് അതിയായി അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
യോ ബ്രഹ്മദണ്ഡനിര്ദഗ്ധഃ പുമാന് സ്ത്രീ വാ ച തസ്കരഃ
ബ്രഹ്മദണ്ഡം കൊണ്ടു ദഹിക്കപ്പെട്ടവൻ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ കള്ളനോ ആയാലും,
തസ്മാദിമാം മഹാപാപാം ഭര്തുര്വചനലോപിനീമ്
അതുകൊണ്ട് ഭർത്താവിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കാത്ത ഈ വലിയ പാപിനിയെ പുറത്താക്കൂ.
നിഃസാരയത മേ ബാപി ദേഹോ ജ്വലതി ദര്ശംനാത്
എനിക്ക് വേണ്ടി അവളെ പുറത്താക്കൂ; അവളുടെ ശരീരം തീപിടിച്ചു കത്തുകയാണ്.
പ്രഹരന്തോ ഽസ്ത്രശസ്ത്രൈശ്ച ബഹിശ്ചക്രുര്യമക്ഷയാത്
യമന്റെ ദൂതന്മാർ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ട് അവളെ പുറത്തു അടിച്ചു തള്ളി.
പാതാലം പ്രയയൌ തത്ര പാതാലസ്ഥൈര്നിവാരിതാ
അവൾ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയെങ്കിലും, അവിടെ താമസിക്കുന്നവർ അവളെ തടഞ്ഞു.
ജനകസ്യാന്തികം ഗത്വാ ദുഃഖം സ്വം സംന്യവേദയത്
അവൾ അപ്പനോടു ചെന്നു തന്റെ ദു:ഖം പറഞ്ഞു.
യത്ര യത്ര തു ഗച്ഛാമി തത്ര തത്ര ക്ഷിപന്തി മാമ്
ഞാൻ എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ അവിടെയൊക്കെയും എന്നെ തള്ളിക്കളയുന്നു.
ഭവദാജ്ഞാം സമാദായ ഗതാ രുക്മവിഭൂഷണമ്
നിന്റെ കല്പന സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ പൊന്നാലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
ക്ലേശയിത്വാ തു ഭര്താരം പുത്രം ഹത്വാ വരാസിനാ
ഭർത്താവിനെ വേദനിപ്പിച്ച ശേഷം, ഞാൻ മനോഹരമായ വാൾകൊണ്ട് മകനെ കൊന്നു.
ന ഗതിര്വിദ്യതേ ദേവ പാപായാ മമ സാംപ്രതമ്
ദേവാ, ഇപ്പോൾ എനിക്ക്, ഈ പാപിനിക്ക്, രക്ഷയില്ല.
വിപ്രവാക്യഹതാനാ ച ദഗ്ധാനാം ചിത്രഭാനുനാ
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നശിച്ചവരും, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ കത്തിപ്പോയവരും,
ശതഹ്രദാവിപന്നാനാം മുക്തിദാ സ്വര്ണദീ പിതഃ
നൂറ് തടാകങ്ങളിൽ വീണുപോയവർക്കും, സ്വർണ്ണനദി മോക്ഷം നൽകുന്നു, അച്ഛാ.
പ്രസാദയസി മത്പ്രീത്യാ തര്ഹി മേ വിഹിതാ ഗതിഃ
നിന്റെ ഭക്തിയാൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് എന്റെ വിധിച്ച വഴിയിലേക്കാണ് നീ എത്തുന്നത്.
ശിവേന്ദ്രധര്മസൂര്യാഗ്നിദേവേശൈര്മുനിഭിര്യുതഃ
ശിവനും ഇന്ദ്രനും ധർമ്മനും സൂര്യനും അഗ്നിയും ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയും മുനിമാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.
തത്ര ഗത്വാ മഹീപാല ബ്രഹ്മാ ദേവാദിഭിര്വൃതഃ
അവിടെ എത്തുമ്പോൾ, രാജാവേ, ബ്രഹ്മാവിന് ദേവന്മാരും മറ്റ് വിശിഷ്ടന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടാകും.
ഭൂപ രുദ്രാദിദേവൈസ്തു പൂജ്യോ മാന്യഃ പിതാമഹഃ
രാജാവേ, ബ്രഹ്മാവായ പിതാമഹൻ, രുദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ആദരപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.
കാര്യേ മഹതി സംപ്രാപ്തേ ഹ്യസാധ്യേ ഭുവനത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സാധ്യമല്ലാത്ത വലിയൊരു കാര്യത്തിന് സമയം വന്നാൽ,
സ ദ്വിജോ വേദവേദാങ്ഗപരഗസ്തപസി സ്ഥിതഃ
അവൻ, രണ്ടാമതുണ്ടായവൻ, വേദങ്ങളിലെയും അതിന്റെ ശാഖകളിലെയും പണ്ഡിതനും, തപസ്സിൽ ഉറച്ചവനും ആണ്.
സമുത്ഥായ നമശ്ചക്രേ ബ്രഹ്മാണം താന്മുനീന്സുരാന്
എഴുന്നേറ്റു, അവൻ ബ്രഹ്മാവിനും ആ മുനിമാർക്കും ദേവന്മാർക്കും വന്ദനം ചെയ്തു.
തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് ലോകകര്ത്താ ജഗദ്ഗുരുഃ
അപ്പോൾ ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന, സർവ്വജ്ഞനായ ഭഗവാൻ സന്തോഷിച്ചു.
താത വിപ്ര സദാചാര പരലോകോപകാരക
പ്രിയ ബ്രാഹ്മണനേ, നല്ല പെരുമാറ്റം പരലോകത്തിൽ ഉപകാരപ്പെടുന്നു.
മയാ സംപ്രേഷിതാ ബ്രഹ്മന് രുക്മാങ്ഗദവിമോഹനേ
ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ നിന്നെ രുക്മാംഗദന്റെ മോഹം അകറ്റാൻ അയച്ചിരിക്കുന്നു.
വൈകുണ്ഠം സംകുലം പ്രേക്ഷ്യ ലോകൈഃ സര്വൈര്നി രാകുലൈഃ
അസുരന്മാർ ഇല്ലാതെ എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിറഞ്ഞ വൈകുണ്ഠം കാണുമ്പോൾ,
നിശാമയ ധരാദേവ യദ്ബ്രവീമി തവാഗ്രതഃ
ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.
അനയാ നികഷാശ്യാങ്ഗ്യാ പരീക്ഷ്യ സ്വര്ണഭൂഷണഃ
ഈ കല്ലുപരീക്ഷണത്തിലൂടെ സ്വർണ്ണാഭരണത്തിന്റെ ശുദ്ധി തെളിയുന്നു.
രാജ്ഞാപ്രഹതയാ ഭക്ത്യാ ഹരിവാസരപാലനാത്
രാജാവിന്റെ ഭക്തിയാലും, ഹരിയുടെ ദിനം ആചരിച്ചതിനാലും,