സ്വകര്മണോ വിരോധേന ഭക്തിഃ കാര്യാ ജനാര്ദനേ
സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾക്ക് എതിരായാലും ജനാർദ്ദനനിലേക്കുള്ള ഭക്തി നടത്തണം.
ന തസ്യ തുഷ്യതേ വിഷ്ണുരാചാരേണൈവ തുഷ്യതേ
വിഷ്ണു വെറും ആചാരങ്ങൾകൊണ്ടല്ല സന്തോഷിക്കുന്നത്, ശരിയായ ആചാരങ്ങൾകൊണ്ടാണ് സന്തോഷിക്കുന്നത്.
ആചാരപ്രഭവോ ധര്മോ ധര്മസ്യ പ്രഭുരച്യുതഃ
ധർമ്മം ഉത്ഭവിക്കുന്നത് നല്ല ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നാണ്, ആ ധർമ്മത്തിന്റെ മൂലമാണ് അക്ഷരനായവൻ.
സദാചാരവിഹീനാനാം ധര്മാ അപ്യസുഖപ്രദാഃ
നല്ല ആചാരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർക്കു ധർമ്മങ്ങൾ പോലും സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല.
യത്തു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭൂയസ്തത്സര്വം ഗദിതം മയാ
നീ ചോദിച്ച മറ്റെല്ലാം കാര്യങ്ങളും ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നിട്ടുണ്ട്.
നാരായണമണീയാംസം സുഖമേഷ്യസി ശാശ്വകതമ്
നീ എളുപ്പത്തിൽ ശാശ്വതമായ പരമനാരായണനെ പ്രാപിക്കും.
ദ്വയോരന്തരദൃഗ്യാതി നരകാരന്കോടിശഃ ഖലഃ
രണ്ടുപേര്ക്കിടയിൽ ഭേദം ഉണ്ടാക്കുന്ന ദുഷ്ടൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് പ്രാവശ്യം നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
ഭേദകൃദ്ദുഃഖമാപ്നോതി ഇഹ ലോകേ പരത്രഘ ച
ഭേദം വിതക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും ദു:ഖം അനുഭവിക്കും.
വസന്തി നരകേ തേ തു രാജംസ്തവ പിതാമഹാഃ
രാജാവേ, നിന്റെ പിതാമഹന്മാർ ഇപ്പോൾ നരകത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
ഗങ്ഗാ സര്വാണി പാപാനി നാശയത്യേവ ഭൂപതേ
രാജാവേ, ഗംഗാ നദി എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
നയതി വിഷ്ണുസദനം സ്പൃഷ്ടാ ഗാങ്ഗേനര വാരിണാ
ഗംഗാജലത്തിൽ തൊടപ്പെട്ടവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു.
സ സര്വപാപനിര്മുക്തഃ പ്രയാതി ഭവനം ഹരേഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായവൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
താനി കര്മാണിര നശ്യന്തി ഗങ്ഗാബിന്ദ്വഭിഷേചനാത്
ഗംഗാജലത്തിന്റെ തുള്ളികൾ ചൊരിയുമ്പോൾ ആ കർമ്മങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.
ധര്മാത്മാനം ധര്മരാജഃ സദ്യശ്വാന്തര്ദധേതദാ
പുണ്യാത്മാവായ ധർമ്മരാജാവ് ഉടൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനാകും.
നിക്ഷിപ്യ പൃഥിവീം സര്വാം സചിവേഷു യയൌ വനമ്
ഭൂമിയെ മുഴുവനും മന്ത്രിമാരുടെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ച്, അവൻ കാടിലേക്ക് പോയി.
പശ്ചിമേ തുഹിനാക്രാന്തേ ശൃങ്ഗേഷോഡശയോജനേ
അവൻ അന്ത്യത്തായി, പന്ത്രണ്ടു യോജന ദൈർഘ്യമുള്ള ഹിമം മൂടിയ പർവ്വതശൃംഗത്തിൽ എത്തി.
തപസ്തപ്ത്വാനയാമാസ ഗങ്ഗാം ത്രൈലോക്യപാവനീമ്
അവൻ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ച്, മൂന്ന് ലോകത്തെയും വിശുദ്ധിയാക്കുന്ന ഗംഗയെ ഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
കഥമാനീതവാന്ഗങ്ഗാമേതന്മേ വക്തുമര്ഹസി
ഗംഗയെ എങ്ങനെ ഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു എന്നത് ദയവായി എന്നോട് പറയണം.
ഗച്ഛന്ഹിമാദ്രിം തപസേ പ്രാപ്തോ ഗോദാവരീ തടമ്
ഹിമാലയത്തിൽ തപസ്സ് ചെയ്യാനായി പോകുമ്പോൾ, അവൻ ഗോദാവരിക്കരയിൽ എത്തി.
കൃഷ്ണസാരസമാകീര്ണം മാതങ്ഗഗണസേവിതമ്
അവിടം കൃഷ്ണസാരമൃഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, ആനകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുന്നതുമായിടമായിരുന്നു.
വ്രജദ്വരാഹനികരം ചമരീപുച്ഛവീചിതമ്
കാട്ടുപന്നികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അവിടെ സഞ്ചരിച്ചും, ചമരിയുടെ വാലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിടമായിരുന്നു.
പ്രവര്ദ്ധിതമഹാവൃക്ഷം മുനികന്യാഭിരാദരാത്
അവിടെ വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ വളർന്നു, മുനികളുടെ പുത്രിമാർ സ്നേഹത്തോടെ അവയെ പരിപാലിച്ചു.
മാലതീയൂഥികാകുന്ദചമ്പകാശഅവത്ഥഭൂഷിതമ്
മാലതി, യൂതിക, കുന്ദ, ചമ്പക, അശോകപൂക്കൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
വേദശാസ്ത്രമഹാഘോഷമാശ്രമം പ്രാവിശദ്ഭുഗോഃ
വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ മഹാനാദം മുഴങ്ങുന്ന ഭൃഗുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അവൻ കടന്നു入り.
തേജസാ സൂര്യസദൃശം ഭൃഗും തത്ര ദദര്ശ സഃ
അവിടെ, സൂര്യന്റെ തേജസ്സുപോലെയുള്ള ഭൃഗുവിനെ അവൻ കണ്ടു.
ആതിഥ്യം ഭൃഗുരപ്യസ്യ ചക്രേ സന്മാനപൂര്വകമ്
ഭൃഗുവും അവനെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, യഥോചിതമായ ബഹുമാനവും കാണിച്ചു.
ഉവാച പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ വിനയാന്മുനിപുങ്ഗവമ്
കൈകൂപ്പി വിനയപൂർവ്വം, സന്യാസിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അദ്ദേഹത്തോടു സംസാരിച്ചു.
പൃച്ഛാമി ഭവഭീതോ ഽഹം നൃണാമുദ്ധാരകാരണമ്
ഈ ലോകജീവിതം ഭയന്ന്, മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.
തന്മമാഖ്യാഹി സര്വജ്ഞ അനുഗ്രാഹ്യോ ഽസ്മി തേ യതി
എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ദയവായി എനിക്ക് ഇത് പറഞ്ഞുതരൂ. ഞാന് നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് അര്ഹനാണ്.
അന്യഥാ സ്വകുലം സര്വം കഥമുദ്ധര്ത്തുമര്ഹസി
അല്ലെങ്കില് നീ എങ്ങനെ നിന്റെ മുഴുവന് കുടുംബത്തെയും രക്ഷിക്കാനാകും?