മോഹിനേ ക്ഷോഭിനേ കാമരൂപിണേ ഽജായ സൂരിണേ
മോഹിപ്പിക്കുന്നതും അശാന്തിയുണ്ടാക്കുന്നതുമായ, ആഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപമായ, ജനനം ഇല്ലാത്തതും പ്രകാശമുള്ളതുമായവളെ—
തദ്വിധത്സ്വാഖിലാധാര യഥാ ഹി സുഖിനോ വയമ്
സകലതും നമുക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കേണ്ടതുപോലെ നീ എങ്ങനെ ഉചിതമാണെന്ന് വിചാരിച്ച് സ്ഥാപിക്കണം.
തച്ഛ്രുത്വാ സ്തവനം തേഷാം വൈകുണ്ഠഃ പ്രീതമാനസഃ
അവരുടെ സ്തുതി കേട്ടു വൈകുണ്ഠന് മനസ്സില് സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തേ ദൃഷ്ട്വാ ദേവദേവേശം വൈകുണ്ഠം സ്നിഗ്ധമാനസമ്
അവര് ദേവദേവനായ വൈകുണ്ഠനെ, സ്നേഹമുള്ള മനസ്സോടെ കണ്ടു.
തച്ഛ്രുത്വാ ശക്രമുഖ്യാനാം കാര്യം കാര്യവിദാം വരഃ
ശക്രനും മറ്റു പ്രധാന ദേവന്മാരുടെയും ഉദ്ദേശം കേട്ടു, കര്ത്തവ്യങ്ങളെ അറിയുന്നവരില് ശ്രേഷ്ഠനായി—
ഗതേഷു ദേവവര്ഗേഷു സര്വോപായവിദാംവരഃ
ദേവസംഘം പുറത്ത് പോയപ്പോള്, എല്ലാ മാര്ഗങ്ങളും അറിയുന്നവരില് ഏറ്റവും മികച്ചവന്—
ദ്വിജപൂജനകാലേ തു സംപ്രാപ്തഃ കാര്യസാധകഃ
ദ്വിജന്മാരെ ആദരിക്കുന്ന സമയത്ത്, കര്മ്മഫലങ്ങള് നേടുന്നവന് അവിടെ എത്തി.
അപൂര്വം ഭക്തിഭാവേന ദദൌ സത്കൃത്യ ചാസനമ്
പുതുമയുള്ള ഭക്തിഭാവത്തോടെ, അവന് ആദരപൂര്വം ഇരിപ്പിടം നല്കി.
നാഹം സമാദദേ ദേവി ത്വദ്ദത്തം പരമാസനമ്
ദേവി, നീ നല്കിയ ഉത്തമാസനം ഞാന് സ്വീകരിക്കില്ല.
യന്മേ മനോഗതം കാര്യം തദ്വിജ്ഞായ ച മാനിനി
എന്റെ മനസ്സില് ഉണര്ന്ന ഉദ്ദേശം അറിയുക, അഭിമാനമുള്ളവളേ—
തച്ഛ്രുത്വാ വൃദ്ധവിപ്രസ്യ വാക്യം വാക്യവിശാരദാ
വയസ്സായ ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു, വാക്കുകളില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവള്—
യത്തേ മനോഗതം വിപ്ര തദ്ദാസ്യാമി ഗൃഹാണമേ
നിന്റെ മനസ്സില് എന്താണോ, ബ്രാഹ്മണാ, അതെനിക്ക് നല്കാം; നീ സ്വീകരിക്കണം.
ഇത്യുക്തഃ സ ദ്വിജഃ പ്രാഹ ന പ്രത്യേമി സ്ത്രിയാ വചഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് ആ ബ്രാഹ്മണന് പറഞ്ഞു: സ്ത്രീയുടെ വാക്കുകള് ഞാന് വിശ്വസിക്കില്ല.
തദാകര്ണ്യ ദ്വിജേനോക്തം വിരോചനഗൃഹേശ്വരീ
ബ്രാഹ്മണന് പറഞ്ഞത് കേട്ടു, വിരോചനന്റെ വീട്ടിലെ രാജ്ഞി—
സ പ്രാപ്തോ ദൂതവാക്യേന പ്രാഹ്ലാദിര്ഹൃഷ്ടമാനസഃ
ദൂതന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, പ്രഹ്ലാദന് സന്തോഷഭരിതനായ മനസ്സോടെ അവിടെ എത്തി.
തമാഗതം സമാലോക്യ പതിം ധര്മപരായണാ
ധര്മ്മനിഷ്ഠയായ അവള് ഭര്ത്താവിനെ എത്തുന്നത് കണ്ടു.
യദാ തു ജഗൃഹേ നൈവ ദത്തമാസനമാദരാത്
ആദരപൂര്വം നല്കിയ ഇരിപ്പിടം അവന് സ്വീകരിക്കാതിരുന്നപ്പോള്—
തദ്ദൃത്താന്തമുപാജ്ഞായ ദൈത്യരാട് സ വിരോചനഃ
ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു, ദാനവരാജാവായ വിരോചനന്—
അങ്ഗീകൃതേ തു ദൈത്യേന തദ്വിജ്ഞായ ച മാനസമ്
അപ്പോള് ആ ദാനവന് സമ്മതം പറഞ്ഞതും, അവന്റെ മനസ്സിലെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കിയതുമായിരുന്നു.
തതസ്തു ദംപതീ തത്ര മുഗ്ധൌ സ്വകൃതയാ ശുചാ
അവിടെ ആ ദമ്പതികൾ, തങ്ങൾ ചെയ്തതുകൊണ്ടുണ്ടായ ദുഃഖത്തിൽ ആകുലരായി, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു.
ഗൃഹാണ ജീവിതം വിപ്ര ദേഹി പാദോദകം മമ
എന്റെ ജീവൻ എടുക്കൂ, ബ്രാഹ്മണനേ, പക്ഷേ എന്റെ അപേക്ഷ — ദയവായി നിങ്ങളുടെ കാലിന്റെ വെള്ളം എനിക്ക് തരിക.
തതസ്തു വിപ്രഃ പ്രോതാത്മാ തദങ്ഗീകൃത്യ ചാസനമ്
അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, അവൻ നൽകിയ ഇരിപ്പിടം സ്വീകരിച്ചു.
പ്രക്ഷാല്യ പാദൌ വിപ്രസ്യ വിശാലാക്ഷീ മുദാന്വിതാ
വിപുലമായ കണ്ണുകളോടെ സന്തോഷത്തോടെ അവൾ ബ്രാഹ്മണന്റെ കാൽ കഴുകി.
തതസ്തു സഹസാ സുഭ്രു ദംപതീ ദിവ്യരൂപിണൌ
അപ്പോൾ അപ്രത്യക്ഷമായി, മനോഹരമായ കണ്പൗലികളുള്ളവളേ, ആ ദമ്പതികൾ ദിവ്യരൂപം പ്രാപിച്ചു.
തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് ദേവശല്യം വിമോച്യ സഃ
പിന്നീട്, ദയാമയനായ ഭഗവാൻ, അവരുടെ ശാപബാധയൊക്കെ മാറ്റി, അവരെ മോചിപ്പിച്ചു.
ഏവം മയാപി ദാതവ്യം തവ ദേവി പ്രതിശ്രുതമ്
ഇങ്ങനെ, ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്നോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു ഞാൻ നൽകേണ്ടതാണെന്ന് അറിയുക.
സത്തയമേവ മനുഷ്യാണാം ഗതിദം പരികീര്തിതമ്
സത്യമാണ് മനുഷ്യരുടെ മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള മാർഗ്ഗം എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്.
സത്യാച്ച്ചുതം മനുഷ്യം ഹി ശ്വപാകാദധമം വിദുഃ
സത്യത്തിന്റെ വഴി പിന്തുടരുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ എത്ര താഴ്ന്നവനാണെങ്കിലും — കുരക്കു ഭക്ഷിക്കുന്നവനാണെങ്കിലും — അവൻ ഉയരുന്നു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ജഗ്രാഹ ഭര്തുശ്ചരണൌ സുതാമ്നൌ രക്താങ്ഗുലീ പാണിയുഗേന സുഭ്രൂഃ
രക്തം പൂണ്ട വിരലുകളുള്ള ഇരുകൈകളും കൊണ്ട്, മനോഹരമായ കണ്പൗലികളുള്ള അവൾ ഭർത്താവിന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു.
ഉവാച വചനം ദേവീ ധര്മാം ഗദവിനാശനമ്
അപ്പോൾ ദേവി, അധർമ്മത്തിന്റെ വേദന നശിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.